محمد بنا را فراموش کنید

او درباره روحیه بنا پس از درگذشت مادرش اظهار داشت: «پس از آن اتفاق ایشان به اردو آمدند و شرایط روحی خوبی داشتند ولی مشکلاتی که در اردوها برای او به وجود آمد باعث شد تا به جایی برسد که برای پایان المپیک ثانیه‌شماری کند، چون می‌خواست از دنیای کشتی کناره‌گیری کند. عشق و علاقه او به کشتی غیرقابل وصف است و هروقت بوده، خالصانه کار کرده است ولی ببینید به کجا رسیده که برای استعفا ثانیه‌شماری می‌کند».

دستیار معمار کشتی‌فرنگی درباره اشک‌های تاریخی بنا پس از شکست‌های پی‌درپی ملی‌پوشان در المپیک گفت: «من دلیل آن گریه‌ها را از ایشان پرسیدم، گفت نه به خاطر باخت‌ها بلکه به خاطر این گریه کردم که ١١ ماه در خدمت کشتی‌فرنگی بودم و فشارهای سنگینی تحمل کردم. بنا بارها دچار خونریزی از ناحیه بینی شد و تا مرز سکته رفت. او خیلی‌ها را در کشتی تحمل کرد تا تیم‌ملی ضربه نخورد. خیلی‌هایی که حتی دوست نداشت با آنها حرف بزند».
سرباز فراری داستان را فراموش کن
خوش‌استقبال و بدبدرقه، این انگار به یکی از خصوصیات ایرانی‌ها تبدیل شده، باور کردنی نیست اما بهترین مربی جهان به انتخاب فدراسیون جهانی کشتی، حتی مشاور تیم‌ملی هم نیست. او کنار رفته و سعی می‌کند آرام باشد. «دوران سربازی به ما می‌گفتند اگر می‌خواهی راحت فرار کنی، سعی کن دژبان تو را نشناسد، من دوست ندارم دژبان‌ها خیلی خوب محمد بنا را بشناسند»، این بخشی از خاطره محمد بنا درباره دوران سربازی‌اش است اما کاش او فراموش کند این سرباز فراری بودن را، کاش به میدان بیاید و دوباره عاشقانه خشت خشت کشتی را بنا کند.