برنامه ریزی ضعیف کار دست تکواندو داد

ایران ورزشی: پرونده فینال رقابت‌های جایزه بزرگ تکواندو در حالی بسته شد که دراین دوره از رقابت‌ها دو تکواندوکار کارنامه دار ایران (فرزان عاشورزاده و مهدی خدابخشی) حضور نداشتند. در غیاب این دو تکواندوکار که هر دو تصمیم به تغییر وزن گرفته‌اند آرمین هادی‌پور در وزن ۵۸ کیلوگرم و مسعود حجی‌زواره در وزن ۸۰- کیلوگرم به روی شیاپ چانگ رفتند. دو تکواندوکاری که توان رقابت با کره‌ای‌ها را نداشتند و با قبول شکست برابر رقبای چشم بادامی وداع زود هنگامی داشتند. اما در روز ناکامی این دو ملی‌پوش کشورمان، تکواندوکار ایرانی دیگری بر سکوی قهرمانی قرار گرفت و در کنار مربی ایرانی تیم آذربایجان سرود قهرمانی را سر داد. تکواندو ایران پس از ناکامی در بازی‌های المپیک به شکل محسوسی به کما رفت. سه ماه از این موضوع می‌گذشت که مسوولان فدراسیون به خود آمدند تا اردوهای تیم ملی را بر پا کرده و تکلیف کادرفنی را مشخص کنند. اردوی تمرینی تیم ملی تکواندو از اول آبان ماه شروع شد و با برپایی چند هفته اردوی تمرینی تیم روانه رقابت‌های فینال گرندپری و جام جهانی شد.

میدان مسابقات جایزه بزرگ میدانی برای بهترین‌های دنیای تکواندو است. میدانی که برای به دست آوردن مدال باید در بالاترین سطح آمادگی قرار داشت.شرایطی که به نظر می‌رسد مسعود حجی زواره، آرمین هادی‌پور و بهنام اسبقی از آن برخوردار نبودند و شاید همین ناآماده بودن آنها باعث شد این سه تکواندوکار خیلی در شیاپ چانگ‌های باکو دوام نیاورند. این در حالی است که خوشرنگ ترین مدال‌های گرندپری در اوزان ۵۸ و ۸۰- کیلوگرم در دو سه سال گذشته همواره به نام تکواندو ایران ضرب شده است اما در فینال این رقابت‌ها اتفاق خاصی برای حجی‌زواره و آرمین هادی‌پور رخ نداد. مسعود حجی زواره مدت‌هاست از میدان مسابقات دور است و این دوری باعث شد تا شرایط ایده‌آلی برای رقابت برابر حریف کره‌ای خود نداشته باشد. آرمین هادی پور هم برابر حریف کره‌ای بازی دلچسبی را به نمایش نگذاشت تا حداقل در یک رقابت نزدیک شکست را پذیرا باشد. او با نتیجه ۱۱ بر ۲ شکست را تجربه کرد. این نتایج در شرایطی به دست آمد که بهنام اسبقی هم در نخستین مبارزه شکست را پذیرفت.

او مدت‌ها به دلیل مصدومیت از شیاپ چانگ دور بود و به همین دلیل بازی‌های المپیک را هم از دست داد.او باز هم نشان داد که با بهنام اسبقی بازی‌های آسیایی و قهرمانی جهان 2014 فاصله زیادی گرفته است. تکواندوکاری که پس از مصدومیت در جام باشگاه‌های آسیا دوباره مصدوم شد و در طول یک سال و چندماهی که از این موضوع می‌گذرد همچنان در کابوس مصدومیت به سر می‌برد.او در مصاف با حریف روسی خود کانستنتین مینین دارنده مدال برنز اروپا با نتیجه 5 بر 4 شکست خورد. البته اسبقی پس از این دیدار دوباره مصدوم شد.

این نتایج در حالی به دست آمد که در مقابل میلاد بیگی تکواندوکار ایرانی الاصل تیم ملی آذربایجان در اوج آمادگی به مصاف رقبای خود رفت. بیگی که در بازی‌های المپیک به نشان برنز دست یافت در نبرد با بهترین‌های دنیا صاحب مدال طلا شد. او در حالی بر سکوی قهرمانی قرار گرفت که در ۴ مبارزه ۶۸ امتیاز به دست آورد و تنها ۲ امتیاز را به رقبایش داد. این آمار نشان از آمادگی بالای تکواندوکاری است که تا دوسال پیش جزو تکواندوکاران درجه دو حساب می‌شد. او مدت‌ها پشت خط مهدی خدابخشی قرار داشت تا در نهایت برای تغییر جایگاه خود در تکواندو به تیم رضا مهماندوست در آذربایجان پیوست. مهماندوست از او تکواندوکاری ساخته که حالا در دنیای تکواندو چهره‌ای شناخته شده است و باز هم این نتایج دلیلی می‌شود تا به اتفاقات سال ۲۰۱۲ پرت شویم و چرایی رفتن مهماندوست را در ذهنمان مرور کنیم اما مرور و یادآوری وقایع گذشته دردی را از تکواندو ایران دوا نمی‌کند.

تکواندو آذربایجان با کمک تفکرات مربی ایرانی و ملی‌پوشان ایرانی اش احیا شده است و حالا یکه تازی می‌کند اما در مقابل تکواندو ایران حال و اوضاعش خیلی مساعد نیست. تکواندویی که در دنیا آقایی می‌کرد حالا تکواندوکارانش در میدان‌های بزرگ حسرت پیروزی را بر دل دوستداران این رشته‌ می‌گذارند. البته در این میان تنها نمی‌توان به بازیکنان نقد وارد کرد. تکواندو ایران پس از ناکامی در بازی‌های المپیک به شکل محسوسی به کما رفت. سه ماه از این موضوع می‌گذشت که مسوولان فدراسیون به خود آمدند تا اردوهای تیم ملی را بر پا کرده و تکلیف کادرفنی را مشخص کنند. اردوی تمرینی تیم ملی تکواندو از اول آبان ماه شروع شد و با برپایی چند هفته اردوی تمرینی تیم روانه رقابت‌های فینال گرندپری و جام جهانی شد. در همین مدت تکلیف مربی تیم ملی نیز مشخص و علیرضا نصرآزادانی به کادر فنی اضافه شد. این در شرایطی است که تیم‌هایی همچون آذربایجان دو هفته پس از بازگشت از المپیک برنامه‌های تمرینی خود را برای حضور در دو رویداد پایانی سال ۲۰۱۶ آغاز کردند. نتایجی که این دو تیم در مسابقات باکو به دست آوردند نشان می‌دهد که برنامه‌ریزی‌های این دو تیم چقدر باهم فرق دارد.