احترام دنیا به مهماندوست

ایران ورزشی: مراسم بهترین‌های تکواندوی جهان (گالا)پس از پایان فینال رقابت‌های جایزه بزرگ در باکو محل برگزاری این رقابت‌ها برگزار شد. مراسمی که در پایان آن رضا مهماندوست سرمربی ایرانی تیم ملی آذربایجان، بار دیگر عنوان بهترین مربی جهان را از آن خود کرد. در این مراسم همچنین احمد بوغش اردنی و جیدی جونز بریتانیایی به‌عنوان بهترین تکواندوکاران سال ۲۰۱۶ انتخاب شدند. این تکواندوکار اردنی در شرایطی عنوان برترین تکواندوکار دنیا را به خود اختصاص داد که در بازی‌های المپیک با شگفتی سازی مدال طلای وزن ۶۸ کیلوگرم را به دست آورد و جونز بریتانیایی دارنده نشان طلای المپیک وزن ۵۴ کیلوگرم نیز برای دومین سال پیاپی به‌عنوان برترین تکواندوکار زن جهان انتخاب شد.اما در این میان طبق پیش‌بینی‌ها ایران به علت عملکرد ضعیف در المپیک ریو جایی در بین بهترین‌ها نداشت. نکته جالب توجه پس از پایان مراسم صحبت‌های رضا مهماندوست است. سرمربی تیم ملی تکواندو جمهوری آذربایجان بعد از انتخابش به‌عنوان بهترین مربی جهان گفت: «خیلی دوست داشتم که عنوان بهترین مربی جهان را به‌عنوان سرمربی تیم ملی ایران کسب کنم.»

در آخرین روزهای سال 2016 میلادی، فدراسیون جهانی تکواندو برترین‌های این رشته را معرفی کرد، برترین‌هایی که سهم ایران در آن صفر بود. البته نمی‌توان انتظار داشت که ایرانی‌ها سهمی از این مراسم داشته باشند. به هرحال در مهم‌ترین رویداد تکواندو در سال 2016 که همان المپیک ریو بود، تکواندوی ایران هیچ جایگاه و عنوانی را به دست نیاورد.اما در مقابل تکواندوی آذربایجان با کمک مربی باهوش و ذکاوت خود یعنی رضا مهماندوست، از سه فرصت در بخش مردان و زنان به سه مدال دست پیدا کرد. نتیجه فوق‌العاده مهماندوست با شاگردانش در شیاپ چانگ‌های ریو باعث شد تا از نظر متخصصان و کارشناسان این رشته او واجد شرایط برای کسب عنوان برترین مربی جهان باشد.

عنوانی که سال گذشته و پس از قهرمانی آذربایجان در رقابت‌های جام جهانی به او تعلق گرفت.این مربی موفق یک بار هم با تیم ایران عنوان برترین مربی جهان را به دست آورد. قهرمانی تیم ایران در رقابت‌های قهرمانی جهان کره و مقابل دیدگان متولیان اصلی این رشته باعث شد تا مهماندوست سال ۲۰۱۱ به عنوان بهترین مربی جهان انتخاب شود.

عنوانی که به هر مربی تعلق می‌گرفت فدراسیون آن کشور دو دستی مربی اش را نگه می‌داشت تا به واسطه تدبیر و دانش او موفقیت‌هایش را بیشتر و بیشتر کند اما او را کنار زدند تا سر از تیم ملی تکواندوی آذربایجان در بیاورد. او تکواندوی آذری‌ها را زیر و رو کرد و از دوباره بنا کرد.فدراسیونی که در سال 2016 به‌عنوان برترین فدراسیون تکواندوی دنیا انتخاب شد.

این‌ اتفاقات در حالی درمراسم گالی رخ داد که با دو نگاه غم انگیز و شاد می‌توان به آن نگاه کرد. غم انگیز از این بابت که چرا امروز این مربی را در اختیار نداریم ؟ چرا کشور دیگری از دانش مربی که خودمان به آن نیاز داریم استفاده کرده و اینچنین در دنیای تکواندو یکه تازی می‌کند و ما تنها نظاره‌گر افتخارات پی در پی آنها هستیم. اگرچه کادرفنی ایران هم در این مدت افتخارات زیادی را به دست آورد و نادیده گرفتن آنها بی انصافی است.

به هرحال در این مدت هم تیم تکواندوی ایران در قهرمانی جهان بر سکوی نخست ایستاد و عنوان برترین مربی جهان در سال 2015 به بیژن مقانلو تعلق گرفت اما در فاصله جدایی مهماندوست از تکواندوی ایران دو رویداد بزرگ المپیک رخ داد.

دو رویدادی که دست تکواندو در رسیدن به مدال طلا کوتاه ماند.شاید دوستداران تکواندو هیچ وقت مسوولان فدراسیون را به خاطر کنار زدن مهماندوست در فاصله چندماه تا شروع المپیک لندن نبخشند اما چه فایده او حالا در سرزمینی دیگر شاگردانش را پرورش می‌دهد و راهی میدان نبرد می‌کند اگرچه دلش برای ایران می‌تپد.اما نگاه شاد و مثبتی که می‌توان به این موضوع داشت این است که عنوان برترین مربی دنیا به یک ایرانی تعلق گرفت. یک ایرانی که در کشوری دیگر پرچمدار کشورش است و پس از هر افتخاری که کسب می‌کند با جسارت و بی پروا تاکید می‌کند که دوست داشتم این افتخار را با کشورم به دست می‌آوردم.»

کلماتی که نشان از احساس رضا مهماندوست و میلش برای بازگشت و افتخار آفرینی با تیم ایران است .‌ای کاش مسوولان فدراسیون با این مربی که به علت اختلافات مالی از سرمربیگری تیم ملی تکواندو استعفا داد، مهربانانه‌تر برخورد می‌کردند تا این افتخارات بار دیگر نصیب ایران شود.