اسماعیل‌پور: فینال ایران و آمریکا مثل مذاکرات بود!

شهروند: دارنده مدال نقره جهان و بازی‌های آسیایی در‌ سال ٢٠١٤، بعد از این‌که نتوانست مجوز حضور در المپیک را بگیرد، به نظر می‌رسید دیگر نتواند دوبنده تیم‌ملی را دراختیار بگیرد اما این اتفاق رخ داد و او توانست در جام‌جهانی ٢٠١٧ نیز نمایش خوبی داشته باشد و یکی از برگ برنده‌های تیم محمد طلایی دراین مسابقات باشد. لوگان استيبر، حریف آمریکایی اسماعیل‌پور چند ماه قبل درمسابقات قهرمانی جهان اوزان غیرالمپیکی به مدال طلا رسیده بود اما آزادکار ایرانی خیلی راحت او را شکست داد. در ادامه گفت‌وگوی «شهروند»، با مسعود اسماعیل‌پور را بعد از قهرمانی ایران در جام‌جهانی کرمانشاه می‌خوانید:

از مسابقه فینال شروع کنیم که کمتر کسی فکر می‌کرد بتوانی قهرمان جهان را با اختلاف شکست دهی؟

بله، این کشتی‌گیر آمریکایی چند ماه قبل قهرمان جهان شده بود اما دراین مسابقات شرایط ایده‌آلی نداشت. البته من هم شرایط بدنی‌ام خیلی خوب نبود، چون مدتی دور از میادین بودم و مثل سایر نفرات آماده نبودم. در واقع می‌توانم بگویم که شرایط‌مان برابر بود اما خدا را شکر که توانستم مقابل مردم و کادرفنی تیم‌ملی روسفید شوم. درمجموع نتیجه‌ای که برای تیم‌ملی ایران رقم خورد، افتخار بزرگی بود.

این ششمین قهرمانی متوالی ایران بود، ‌به نظرت این روند تا چه زمانی ادامه دارد؟

این قهرمانی سخت به دست آمد. شاید برخی تصور می‌کردند که گروه ما آسان است اما نباید هیچ تیمی را دست‌کم گرفت. ما با اقتدار توانستیم به فینال برسیم و حمایت مردم کرمانشاه نیز بی‌تاثیر نبود. فکر می‌کنم روسیه درکسب عنوان قهرمانی این رقابت‌ها رکورددار است و ما قطعا سعی می‌کنیم با همین روند پیش برویم تا بتوانیم به رکورد آنها نیز برسیم. البته همین ٦ قهرمانی متوالی درسال‌های اخیر بی‌سابقه بوده، چون ما هم درکشور خودمان و هم در آمریکا این قهرمانی‌ها را کسب کردیم.

بعد از این‌که نتوانستی به المپیک بروی، شاید جام‌جهانی جایی برای بازگشت تو به اوج بود؟

من جایی نرفته بودم که بخواهم برگردم. درمسابقات جام باشگاه‌های جهان نیز کشتی گرفتم اما در انتخابی مسابقات جهانی اوزان غیرالمپیکی نتیجه را به احسان‌پور واگذار کردم. البته من هم شنیده بودم که اکثر کارشناسان و رسانه‌ها می‌گفتند که دیگر من نمی‌توانم مثل گذشته کشتی بگیرم، اما به توانایی خودم اطمینان داشتم و با قدرت برگشتم. دست تک‌تک اعضای کادرفنی و به‌ویژه خادم را می‌بوسم که این فرصت را به من دادند.

این مسابقات به خاطر مشکلاتی که برای حضور تیم‌ملی آمریکا در ایران وجود داشت، بیشتر از قبل مورد توجه قرار گرفته بود. این موضوع حساسیتی ایجاد نکرد؟

من هم قبول دارم که حساسیت‌ها بیشتر بود اما دیدید که ما با کشتی‌گیران آمریکایی درفینال مسابقات جوانمردانه کشتی گرفتیم و برنده شدیم. کاری که کشتی‌گیران ایرانی کردند، یکی از موفقیت‌های بزرگ برای ایران بود. نه‌تنها دربخش ورزش، بلکه دربخشی دیپلماسی ما توانستیم موفقیت بزرگی به دست آوریم. می‌توانم رقابت ایران و آمریکا در فینال جام‌جهانی را به مذاکرات هسته‌ای تشبیه کنم. ما همواره رابطه خوبی با کشتی‌گیران آمریکایی داشتیم و اتفاقات رخ‌داده در جام جهانی، دور از هرگونه مسائل سیاسی بود. به ‌هرحال ما دیپلماسی ورزشی را شاهد بودیم که به نظر من فراتر از سیاست است.

خیلی از کارشناسان معتقدند که آمریکا یکی از قدرتمندترین تیم‌های تاریخ خود را به ایران آورده بود؟

من هم با این نظر موافقم. این تیمی که از آمریکا دیدیم، به غیراز وزن ٥٧کیلوگرم، همه کشتی‌گیرانش درجهان و المپیک دارای عنوان بودند. دیدید که در گروه سختی که آنها قرار گرفته بودند، چقدر راحت روسیه و آذربایجان را شکست دادند و بالا آمدند. آمریکایی‌ها درصحبت‌هایی که قبل از مسابقات داشتند،‌ بارها تأکید کرده بودند که به ایران می‌آیند تا جام قهرمانی را با خود ببرند اما این اجازه را به آنها ندادیم.

درباره میزبانی کرمانشاه از این مسابقات هم صحبت کن.

دست همه تماشاگرانی که در آن ٢روز ما را حمایت کردند، درد نکند. مردم کرمانشاه سنگ تمام گذاشتند و واقعا حمایت فوق‌العاده‌ای داشتند، حتی تیم‌های خارجی نیز از تشویق تماشاگران ایرانی و حضور پرشور آنها راضی بودند، چون جو خیلی خوبی در سالن وجود داشت. به نظرم ایران می‌تواند درمسابقات بزرگتری هم میزبانی کند و این لیاقت خود را دراین مسابقات اثبات کرد.

هدف بعدی تو می‌تواند مسابقات قهرمانی جهان ‌سال آینده باشد، قول طلا می‌دهی؟

از الان که هیچ‌کس نمی‌تواند قولی بدهد اما من تمام سعی و تلاشم را می‌کنم تا به آمادگی خوب یکی، ٢‌سال قبل بازگردم. به نظرم می‌توانم بعد از یک نقره و یک برنز جهان، این‌بار طلا بگیرم. باید سعی و تلاش خودم را آغاز کنم و برای رسیدن به هدفم قطعا از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنم.

در آخر درخواستی هم از مسئولان و مردم داری؟

مردم که همیشه به ما لطف داشته‌اند و امیدوارم حمایت‌ها ادامه‌دار باشد. آنها هر زمان که مسابقات در ایران برگزار می‌شود، نشان می‌دهند که چقدر به کشتی علاقه‌مند هستند. ازسوی دیگر، مسئولان هم درفدراسیون کشتی تلاش زیادی کردند اما برای ورزش اول کشور حمایت‌ها باید از نهادهای دیگر نیز وجود داشته باشد. اعضای کادرفنی و سرمربی تیم‌ملی زحمات زیادی کشیدند. رسول خادم نیز به‌عنوان رئیس فدراسیون همواره روحیه خوبی به کشتی‌گیران می‌دهد.