حسن يزدانی؛ مردی از سیاره پلنگ‌ها

آی‌اسپورت: تصویری که از طلای متقدرانه در ذهن این نسل از علاقه‌مندان به کشتی نقش بسته، تا قبل از جدال‌های روز گذشته مسابقات جهانی پاریس، به حمید سوریان و امید نوروزی مربوط بود. ستاره‌هایی که در المپیک لندن رقبا را یک به یک از پیش رو برداشتند و با برتری محسوس روی سکوی اول رفتند تا دو طلای دلچسب برای کاروان ایران به ارمغان بیاورند. سوریان و نوروزی فقط به پیروزی رسیده بودند اما حسن یزدانی در جهانی پاریس، کاری فراتر از بردن انجام داد. او توانست تصویر ذهنی یک نسل را درباره مفهوم پیروزی مقتدرانه عوض کند. حسن، رقبا را تارومار کرد. به هیچ حریفی فرصت نفس‌کشیدن نداد و یک سال بعد از المپیک، طلای جهانی را با شایستگی محض به دست آورد. لذت تماشای کشتی‌های او، فقط به غرور ملی ارتباط پیدا نمی‌کرد. حسن برای ساعاتی توئیتر را به تسخیر درآورده بود و آمریکایی‌ها که خودشان جوردن باروز دارند، از یزدانی به عنوان بهترین کشتی‌گیر دنیا نام می‌بردند.

متصل کردن طلای جهان به طلای المپیک قبل از رسیدن به ۲۳ سالگی، حیرت‌آور است. حسن، طلسم ۴ ساله طلای کشتی آزاد ایران در رقابت‌های جهانی را باطل کرد و از آن مهم‌تر، طلسم ۱۹ ساله طلا در ۸۶ کیلوگرم را به نابودی کشاند. در دایره لغات زندگی او، چیزی به نام شکست وجود ندارد. یزدانی جوان، می‌تواند از رکورد حمید سوریان هم عبور کند. می‌تواند طلایی‌ترین کشتی‌گیر تمام تاریخ ایران باشد اما اگر همین حالا هم کشتی را رها کند، دستاوردهایی بزرگ‌تر از بسیاری از ستاره‌های دنیای کشتی داشته است.

یزدانی، فقط یک ورزشکار نیست. او الگوی یک سبک از زندگی است. همه دوست داریم شبیه او بشویم. دوست داریم یک حسن یزدانی درون داشته باشیم که با مشکلات سرشاخ شود و ظرف چند ثانیه، هر چه ناملایمتی هست را بتسلیماند. فعلا، پرچم سفید تنها داشته رقبا در مقابل حسن یزدانی است. برای باور استیصال حریفان این ستاره، کافی‌ست برای چند ثانیه به چهره سرمربی ماکوئف اسلواک نگاه کنیم. مردی که لابد دوست دارد خودش را به تشک برساند. یزدانی را لمس کند تا مطمئن شود که ستاره ایرانی، نسبتی با کره زمین ندارد.