سوسن رشیدی؛ قهرمان عشایری

فتوکده: سوسن رشیدی متولد ۱۳۷۱ در کرمانشاه، ورزشکار است. آخرین مقطع تحصیلی اش دیپلم است، می‌گوید ۶ تا خواهریم که یکی از خواهرام معلوله. دو تا هم برادر دارم و خودم هم بچه دومم ما از عشایر کرمانشاهیم که بین کرمانشاه و خوزستان در رفت و آمدیم

ماجرای شناسنامه و اسم

متولد 1371 هستم. قبل از خودم، یک خواهر بزرگ‌ تر داشتم که متولد 1369 بود؛ دو سه ماهش بود که فوت کرد و شناسنامه‌ شو به من دادن اینه که الان با شناسنامه اون دارم زندگی می کنم اون‌موقع دیگه اینجوری بود

بروسلی اولین مربی ام است!

وقتی کوچک بودم فیلم‌ های بروسلی را خیلی نگاه می‌ کردم

می‌توانم بگویم مربی اولم بروس‌لی است (می‌خندد) بعد از آن وقتی به مدرسه رفتم در دوومیدانی خیلی خوب بودم. اول راهنمایی در مسابقات دوومیدانی قهرمان شدم و در 11 ثانیه دور مدرسه را زدم

اولین حضور در باشگاه

10 سال پیش، وقتی همراه با ایل و خونواده‌ام، اومدم شهرک پردیس کرمانشاه، فهمیدم اونجا یه باشگاه ورزش رزمی برای زنان هست این شد که رفتم باشگاه. مربیم فهمید وضع مالیمون خوب نیست ازم شهریه نگرفت

همون ماه اول به سطحی رسیدم که رفتم مسابقات استانی هیچ‌ کس باورش نمیشد که آنقدر جرأت داشته باشم مربیم باور نمی‌ کرد رفتم و اول شدم

درآمدزایی از تخم مرغ

آن اوایل از مغازه تخم‌مرغ خریدم ۱۰ تا ۵۰۰ تومان، گذاشتم زیر مرغ مادرم، گفتم می‌ خواهم جوجه کند (می‌خندد)، چهار تا از آن‌ ها جوجه شد و دو تای آن‌ ها مردند و دو تای دیگر بزرگ شدند و تخم می‌ دادند

من هم تخم‌مرغ‌ ها را به مغازه می‌ فروختم تا پول کرایه ماشینم جور شود و بتوانم باشگاه بروم. یک‌ بار هم به مامانم گفتم سیب‌ زمینی و پیاز بخر، من لباس پسرانه م پوشم کنار خیابان می‌ فروشم

9 دوره قهرمانی بدون جایزه

۹ دوره، قهرمان شدم اما هی چ‌چیزی به‌ عنوان پاداش قهرمانی بهم ندادن. یک ‌بار یک سکه پارسیان بهم دادن که نمیدونم پولش ۱۰ هزار تومن بود، چقدر بود که اون رو هم تقدیم استادم کردم

ازدواج و مربیگری

۲۵ سالم است و هفت ماه است ازدواج کردم شوهرم با شوهر دخترعمویم دوست بود؛ از آن‌ طریق با من آشنا شده بود و گفته بود من یک غم بزرگی توی چشمان این دختر می‌ بینم و از آن‌ جا قسمت شد، به خواستگاری‌ ام آمد و ازدواج کردیم

حمایت همسر

خدا را شکر خیلی حمایتم می‌کند. مدتی برای کلاس داوری به کرمانشاه آمدم شوهرم هم با من آمده و کنارم است. کمک می‌ کند، اما از نظر مالی مشکل دارد، ولی همین که با دل پاک حمایتم می‌ کند، برایم کافی است

کتک های پدر

چهار سال یواشکی تمرین می‌کردم و خانواده‌ ام خبر نداشتند که به باشگاه می‌ روم

وقتی پدرم فهمید، خیلی کتکم زد، حتی یک‌ بار دستم در رفت. زندگی عشایری سنتی است و یک نگاه در این زندگی وجود دارد که دختر نباید از خانواده دور شود

باشگاه داری

الان با همسرم در آبدانان زندگی می‌ کنیم و باشگاه زده‌ ام. خیلی منطقه محرومی است و ماهی 300 - 400 هزار تومان در می‌ آورم ولی همان را باید برای کلاس‌ های آموزشی‌ ای که می‌ روم بدهم