یک هفته گذشت؛ چه خبر از دستگیری پلیس‌نماها؟!

فراز دیلی: یک هفته پیش مقامات قضایی و انتظامی کشور مامورانی که اقدام به تخریب اموال مردم کرده بودند را «پلیس نما» خواندند. در طول اعتراضات اخیر فیلم‌ها و تصاویر زیادی منتشر شده بود که نشان می‌داد عده‌ای از افراد با لباس پلیس در حال آسیب زدن و تخریب اموال مردم و همچنین اموال عمومی هستند.

روز ۸ آبان، احمدرضا پورخاقان رئیس سازمان قضایی نیروهای مسلح در این رابطه گفت: پس از بررسی کامل فیلم و انجام تحقیقات لازم در موقعیت وقوع آن، مشخص شد که محتوای این فیلم از اساس کذب بوده و صحنه‌سازی صورت گرفته است. نوار سفیدرنگی که در کلاه افراد به ظاهر پلیس داخل فیلم دیده می‌شود اساسا در کلاه‌ نیروهای یگان امداد و یگان ویژه پلیس وجود ندارد؛ ضمن آنکه بعضی از باتون‌هایی که در این فیلم در دست افراد به‌ ظاهر پلیس قرار دارد، متفاوت از باتون‌های نیروی انتظامی است و افراد نمایش داده شده در فیلم از ماموران نیروی انتظامی نیستند.

همزمان محسن عمادی سخنگوی یگان ویژه فراجا نیز در این باره گفت: افرادی که در حال تخریب موتورها هستند مامورین یگان ویژه فراجا نیستند بلکه پلیس نما هستند.

سوالی که بعد از یک هفته درباره این فیلم ها و اقدامات افراد حاضر در آن مطرح است این است که سرنوشت آن «پلیس نما»ها چه شد و چرا بعد از این همه مدت خبری از دستگیری و برخورد با آنها منتشر نشده است؟

نکته مهم این است که در اکثر این موارد، فیلم‌هایی وجود دارد که در ان تصویر چهره افراد تخریب کننده ملبس به لباس پلیس کاملا واضح است و این هم کار شناسایی آنها را بسیار راحت‌تر می‌کند.

علی‌الاصول هم انگیزه پلیس و دستگاه‌های امنیتی و قضایی برای دستگیری این افراد نسبت به مجرمان دیگر باید دو چندان باشد. چرا که آنها هم مرتکب جرم علیه اموال عمومی و مردم شده‌اند و هم این کار را در لباس پلیس انجام داده‌اند. این کار دو معنا دارد؛ اول اینکه یعنی قطعا قصدی برای بدنام کردن ماموران انتظامی وجود داشته و دوم هم اینکه این کار حتما سازماندهی شده و با برنامه صورت گرفته است.

برخی از وکلا و حقوقدانان معتقدند که اعمال این افراد در صورتی که روایت جعل لباس نیروی انتظامی توسط آنها صحیح باشد، مصداق جرایمی مانند اجتماع و تبانی علیه نظام و حتی محاربه هم هست.

بنابراین علی‌الاصول انگیزه نهادهای ذی ربط برای بازداشت این افراد و برخورد جدی با آنها باید بسیار بیشتر از موارد معمول باشد.

در همین مدت گروه تروریستی چند ده نفره حمله کننده به حرم شاهچراغ (ع) و یا ربایندگان پروفسور فرهود، پدر علم ژنتیک ایران دستگیر و معرفی شدند. جدای از این دستگیری‌های زیاد دیگری هم داشتیم. انتظار این بود که با حساسیت عمومی به وجود آمده در سطح جامعه و افکار عمومی، حداقل یک مورد از چندین مورد افراد تخریب کننده اموال عمومی که مقامات آنها را «پلیس نما» معرفی کرده‌اند نیز دستگیر می‌شدند.

به هر حال تعدد فیلم‌ها و تصاویری با محتوای تخریب اموال عمومی توسط افرادی ملبس به لباس پلیس، حس امنیت را نیز در ذهن مردم دچار خدشه بزرگی می‌کند و اگر این اعمال با برخورد متناسب قانونی مواجه نشود، سوالات و ابهامات بسیار بیشتری را ایجاد خواهد کرد و ضربه بسیار بزرگی به اعتماد عمومی خواهد بود.