جستارشناسی استفاده ایرانیان از فیس‌بوک!

مهرداد نعیمی در روزنامه قانون نوشت:

الف) یک‌بار در حمام بودم که ناگهان آب قطع شد. صورتم چنان کف‌مالی بود که یاد و خاطره پاپانوئل را در ذهن‌ها زنده می‌کردم... عینهو حوله آویزان به دیوار، بیکار ایستاده بودم و با لکه‌های دیوار آشنا می‌شدم. لکه‎هایی که در ربع قرن گذشته متوجه‌شان نشده بودم... چندباری هم با کف روی دیوار چرت و پرت نوشتم تا وقت بگذرد... اما کم‌کم انتظار طولانی شد، نشستم وسط حمام روی یک چهارپایه و های‌های گریه کردم... به بخت سیاه خودم فحش ناموسی می‌دادم... از قضا همان لحظه، خاله عمو دایی و زن‌دایی به همراه دوجین از دوستان و بستگان به مهمانی آمدند، یکان یکان می‌آمدند پشت در حمام با بنده احوالپرسی می‌کردند... لُپ‌مان را کشیده و آرزوی موفقیت می‌کردند... دو نفر هم با آن وضعیت اسف‌بارم عکس سلفی گرفتند و خندیدند... چند باری هم دستم ماند لای در حمام... به‌عنوان شخصی که سال‌هاست در شبکه‌های اجتماعی وول می‌خورد، معتقدم حضور ما ایرانیانِ تنها و افسرده و گرفتار در فیس‌بوک، همان شمایلی را دارد که من آن‌روز در حمام داشتم!

ب) مورد داشتیم صفحه همسرانِ شناسنامه یارو جا برای سوزن انداختن ندارد، بعد برای تک‌تک مونث‌های فیس‌بوک پیغام می‌فرستد که: «با درود بی‌کران بر تو ای دختر زیباروی آریايی.... بنده صفدرقلی سی ساله، فوق‌دیپلم کَشاورزی، گرایش کشت شلغم، از دانشگاه آزاد اولان‌باتور (پاره‌وقت) هستم و به‌دنبال گزینه مناسبی برای ازدواج می‌باشم! به شما حس خوشایندی دارم، از همان نخستین لحظه که پروفایل پیکچر شما را مشاهده كردم، نهیبی درونم زده شد که تو نیمه گمشده‌ام هستی، به‌شدت برجستگی‌های شخصیتتان را نظاره‌گرم... در وجودتان بانویی بانجابت و باکمالات دیدم... دوری بین من و تو، دوری ماهی و دریاست، بنده مطمئنم شما مادر مهربانی برای گرجعلی خواهید بود (گرجعلی نامی‌ است که برای پسر آینده‌مان درنظر گرفتم) من تا حالا حتی جاست فرند هم نداشته می‌باشیدم و علاوه بر سیمایی زیبا، سیرتی والا دارم، بنده بدنبال روابط سطحی نبوده و پی همدم همیشگی‌ام! این شماره بنده است: ۰۹۱۲۱۲۳۴۵۵۵۵۶۷۷۷۴۴مرا بیش از این منتظر نگذارید!»

این وقت‌هاست که آدم دلش می‌خواهد بگوید وطنم پاره تنم!... والا شما همون روی پیج لیونل مسی فحش بنویسید جذابتره‌ها... این‌دسته از کاربران حتی از کسانی که عکس پروفایل ندارند هم خواستگاری می‌کنند... یعنی همین‌که نام مخاطب دخترانه باشد، برایش کافیست، پیغام را کپی پیست کرده، گزینه ارسال را زده و به آرامشی مثال‌زدنی دست می‌یابد.

ج) یکی از همین کروکودیل‌ها برای نیکی کریمی پیغام فرستاده بود که: «سلام نیکی جان، بنده از تماشای بازی شما بسیار لذت می‌برم.. دوست دارم از نزدیک‌تر با شخصیت هنری شما آشنا شوم... شماره تماسم را برایتان می‌گذارم... ایشالا که تقدیر هم باشیم... نخواهم گذاشت حسرت عشق را بخوری، ارادتمند شما، قاسم جوادی‌اصل از نازی‌آباد.» یه همچین هم‌وطنانی داریم ما!

د) بعضی‌ها می‌گویند فیس‌بوک فضای فرهنگی نیست و بقیه شبکه‌ها بهترند.... جواب بنده این است که عامو کجای کاری؟ مثلا در اینستاگرام با حضور پیج‌هایی از قبیل بچه‌مایه‌دارهای تهران، اصفهان، علی‌آباد کتول و... محیط به هیچ‌وجه دچار خاله‌زنک بازی نشده و فرهنگ غنی ایرانی به شددددت حس می‌شود؟ اصلا یک چیزی است که نیوتون خدابیامرز هم اگر زنده بود عضوش می‌شد! ای‌کاش به‌جای فیلترینگ هوشمند، یک اپلیکیشنی بود که این بی‌فرهنگی درون آدم‌ها را فیلترمی‌کرد. خلاص می‌شدیم... والا.. آدم را مجبور می‌کنند طنز را با پیام اخلاقی تمام کنیم!