آقای روحانی اهل نیشابور، می‌دانی که دل اردوغان را شاد کرده‌ای؟

برترین‌ها: خبر مربوط به تخلیه آرامگاه خیام در نیشابور طی روزهای گذشته بازتاب گسترده‌ای در فضای مجازی و میان افکار عمومی داشته است. بسیاری آن را اقدامی نگران‌کننده در قبال یکی از نمادهای فرهنگی و تاریخی کشور می‌دانند؛ موضوعی که موجی از نگرانی و انتقاد را در پی داشته است.

در این رابطه مشاهده کنید: امام‌جمعه نیشابور: آرامگاه خیام به‌زودی تخلیه می‌شود

 عبدالرضا خزایی، روزنامه نگار درباره این موضوع نوشت: اظهارات اخیر درباره تخلیه آرامگاه خیام در نیشابور، اگرچه ابتدا به امام جمعه این شهر نسبت داده شد، اما بعداً یکی از مسئولان استانی اعلام کرد که این سخنان متعلق به حجت‌الاسلام رباطی از سخنرانان این شهر بوده است. اما مسئله اصلی این نیست که چه کسی این حرف را زده، بلکه آنچه اهمیت دارد، محتوای این سخنان و تأثیر آن بر جامعه است. سخنانی که نه‌تنها وحدت ملی را تهدید می‌کند، بلکه نشانه‌ای از یک نگاه تنگ‌نظرانه به تاریخ و فرهنگ کشور است.

اینکه عنوان شود "آرامگاه خیام از ابتدا برای به حاشیه بردن امامزاده محروق ساخته شده" و از "حکم قضائی" برای تخلیه آن سخن به میان آید، نه‌تنها بی‌اساس ، بلکه خطرناک نیز هست. این نوع نگاه، به‌جای آنکه پیوند میان میراث فرهنگی و مذهبی را تقویت کند ، آن‌ها را در برابر هم قرار داده و بذر اختلاف می‌پاشد. امامزاده محروق و خیام، هر دو بخشی از تاریخ و هویت ایران هستند و قرن‌هاست که در کنار هم قرار دارند. چه منطقی حکم می‌کند که یکی را به نفع دیگری حذف کنیم؟

علاوه بر این ، سخنران در اظهارات خود به شکلی تحقیرآمیز از "هوشنگ نامی" به‌عنوان سازنده آرامگاه خیام یاد کرده است. این در حالی است که منظور او ، هوشنگ سیحون، یکی از بزرگ‌ترین معماران ایرانی است که این بنای ارزشمند و آرامگاه های دیگری نظیر فردوسی، بوعلی سینا و ... را طراحی و اجرا کرده است. این نوع ادبیات که با لحنی تحقیرآمیز درباره شخصیتی علمی و فرهنگی سخن می‌گوید، نشانه‌ای آشکار از نادیده گرفتن ارزش‌های هنری و معماری کشور است. آیا باید کسانی که برای فرهنگ این سرزمین زحمت کشیده‌اند، چنین مورد بی‌احترامی قرار گیرند؟

اماکن فرهنگی و تاریخی، سرمایه‌های ملی ما هستند و تصمیم‌گیری درباره آن‌ها باید بر پایه احترام به تاریخ و هویت کشور باشد. تهدید به تخریب یا تخلیه آرامگاه خیام، تنها به ایجاد شکاف و اختلاف دامن می‌زند و به‌جای تقویت همبستگی به واگرایی فرهنگی منجر می‌شود. چنین نگاهی اگر ادامه یابد، باید نگران بود که دیگر کدام بخش از هویت تاریخی ایران، به بهانه‌های مشابه مورد تهدید قرار گیرد.

آرامگاه خیام و امامزاده محروق، هر دو بخشی از میراث ملی ما هستند. تاریخ ایران، هم شاعران و دانشمندانی چون خیام را در دل خود جای داده و هم جایگاه ویژه‌ای برای باورهای مذهبی مردم قائل بوده است. آنچه امروز نیاز داریم نه حذف و تخریب، بلکه درک صحیح از این میراث‌ها و بهره‌گیری از آن‌ها برای تقویت همبستگی ملی است.

همچنین انتشار این خبر در فضای مجازی بازتاب گسترده ای داشته و برخی به کنایه این روحانی را خطاب قرار داده‌اند که با این جنس اظهارات، او در جهت مواضع روزهای اخیر اردوغان حرف زده و اصطلاحا دل او را شاد کرده است.