۱۶۲۹۲۲۷
۱۱۲۷
۱۱۲۷
پ

ایده فریدون باعث جنگ دوباره ایران و آمریکا می‌شود؟

ماجرای فریدون و نگهبان اروندرود در شاهنامه، این روزها با تحولات مربوط به تنش ایران و آمریکا مورد توجه قرار گرفته است.

برترین‌ها: ماجرای فریدون و نگهبان اروندرود در شاهنامه، این روزها با تحولات مربوط به تنش ایران و آمریکا مورد توجه قرار گرفته است. در روایت فردوسی، فریدون برای سرنگونی ضحاک به اروندرود می‌رسد، اما نگهبان رود به فرمان ضحاک مانع عبور سپاه او می‌شود. حالا طرح دوباره این روایت تاریخی، از طرف «خبرگزاری فارس»، این پرسش را مطرح کرده که آیا ایده فریدون قرار است در معادلات امروز ایران و آمریکا هم تکرار شود؟ در ادامه این یادداشت را می‌خوانید:

photo_2026-11-20_11-06-09

ایدۀ «فریدون» وسط جنگ ایران

در شاهنامه، وقتی فریدون برای سرنگونی ضحاک به سوی اروندرود می‌رسد، با یک مانع مشخص روبرو می‌شود: نگهبان رود که به فرمان ضحاک عمل می‌کند و اجازه نمی‌دهد کشتی‌ها در اختیار فریدون و سپاهش قرار بگیرند.

فریدون از این مانع نمی‌هراسد و منتظر باز شدن دروازه نمی‌ماند. او و یارانش با اسب به دل آب می‌زنند و از رود می‌گذرند تا به هدف خود برسند.

زمان در محاصره یک کالای کم‌یاب است؛ ایده «کاروان نفتکش» دقیقاً همان ایده‌ای است که در شرایط محاصره، زبان اقتدار و عمل را به هم پیوند می‌زند.

این ایده می‌گوید، ما منتظر اجازه آمریکا نمی‌مانیم، ما مسیر را باز می‌کنیم و هزینه‌ی بستن آن را برای طرف مقابل آن‌قدر بالا می‌بریم که عقلش حکم کند مسیر را باز بگذارد.

۳ دلیل ساده اما راهبردی را برای دفاع از این ایده وجود دارد. رسانه‌های غربی خودشان اعتراف می‌کنند که ایران شناورهایی را در تنگه هرمز برای «آزمایش بزرگ» محاصره آماده کرده است. این یعنی زیرساخت فنی و عملیاتی کاروان، از قبل وجود دارد.

مسئله اما اعلام رسمی و اراده سیاسی استفاده از آن است. کمتر از ۶ سال پیش، وقتی نفتکش‌های ایرانی با پرچم و هویت خودشان در شرایط تحریم سنگین برای فروش سوخت به سمت ونزوئلا حرکت کردند و کسی جلویشان را نگرفت، افکار عمومی جهان اقتدار ایران را دید. کاروان نفتکش، همان صحنه را در مقیاس خلیج فارس و با هدف چین تکرار می‌کند.

منتقدان می‌گویند، تهدید زیرساخت‌های همسایگان خطرناک است اما مدافعان این ایده می‌پرسند، خطرناک‌تر کدام است، تهدید کاغذی، یا محاصره‌ای که تجارت ایران را از مسیر خلیج فارس هدف گرفته است؟

ایده کاروان دقیقاً می‌گوید، اگر یک گلوله به بدنه یک نفتکش ایرانی اصابت کند، نفت و پایانه‌های نفتی امارات، عربستان و قطر در همان لحظه در معادله پاسخ قرار می‌گیرند.

کاروان نفتکش یک ایده‌ی هوایی نیست. ایران سال‌هاست شبکه‌ای از پایانه‌ها و مخازن در چین ساخته است تا نفت تحریم‌شده را بدون عبور از بانک‌های جهانی بفروشد. بندر جاسک به‌عنوان یک مسیر جایگزین عمل کرده و صادرات به چین را حتی در اوج محاصره حفظ کرده است.

ناوگانی با شناورهای متعدد، پرچم‌های بدلی و خاموش‌کردن ردیاب، سال‌هاست دیوار محاصره را دور می‌زند.

کاروان نفتکش، این توانایی پنهان را به یک نمایش آشکار اقتدار تبدیل می‌کند. استعاره‌اش این است: ما سال‌ها در تاریکی شنا کردیم؛ حالا وقت آن است که با مشعل در روز شنا کنیم و همه ببینند بلدیم.

مقامات ایرانی می‌دانند که در شرایط محاصره، سکوت و انتظار، فشار را بالا می‌برد.

در این چارچوب کاروان نفتکش می‌گوید: زمان کمیاب است، اراده را باید نشان داد. کاروان نفتکش، زبان ساده و روشن این اراده است.

محتوای حمایت شده

تبلیغات متنی

ارسال نظر

لطفا از نوشتن با حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

از ارسال دیدگاه های نامرتبط با متن خبر، تکرار نظر دیگران، توهین به سایر کاربران و ارسال متن های طولانی خودداری نمایید.

لطفا نظرات بدون بی احترامی، افترا و توهین به مسئولان، اقلیت ها، قومیت ها و ... باشد و به طور کلی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین کشور نداشته باشد.

در غیر این صورت، «برترین ها» مطلب مورد نظر را رد یا بنا به تشخیص خود با ممیزی منتشر خواهد کرد.

بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج