چرایی بروز خشونت در اورژانس‌های بیمارستانی

خبرگزاری ایسنا: عضو هیئت برد سلامت در بلایای وزارت بهداشت با بیان اینکه به نظر می‌رسد میزان خشونت در اورژانس‌ها در کشور ما به نسبت جمعیت و بیماران مراجعه‌کننده به اورژانس بالا است، گفت: در کشور ما هم سال‌هاست قوانین مشخصی در خصوص برخورد با کسانی­ که ایجاد خشونت بخصوص با پرسنل درمانی و بخصوص بخش اورژانس بیمارستان می­‌کنند، وضع شده است، اما باید پرسید چقدر از این قوانین اجرا شده و این قوانین چه مقدار بازدارنده بوده‌اند؟

دکتر غلامرضا معصومی با اشاره به موضوع ایجاد خشونت در بخش‌های اورژانس، گفت: خشونت در اورژانس در تمام دنیا وجود دارد، اما به نسبت جمعیت و بیماران مراجعه‌کننده به اورژانس به نظر می­‌رسد این آمار در کشور ما بالاتر است.

وی با اشاره به برخی علل خشونت در اورژانس، افزود: ازدحام بیماران و همراهان در اورژانس، افزایش ماندگاری و انتظار بیماران بخش اورژانس، کمبود پرسنل پزشکی و پرستاری، کم تجربه بودن و جوان بودن پرسنل اورژانس، بی‌اعتمادی به کادر درمانی، تاثیر مسائل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی روی جامعه و افزایش اضطراب و کاهش آرامش روانی جامعه، عوامل منطقه‌ای و قومیتی، ارجاع نابجای بیماران به بخش اورژانس، نقص موجود در قوانین و نظارت و اجرای قوانین در مورد افراد خاطی، عدم وجود برنامه‌های مداوم برای آموزش پرسنل اورژانس برای کنترل و پیشگیری خشونت، خستگی و فشار بالای کاری پرسنل اورژانس و کم بودن دریافتی پرسنل اورژانس و عدم تامین مالی آنها از جمله عللی است که منجر به بروز خشونت در اورژانس‌ها می‌شود.

معصومی ادامه داد: بررسی­‌ها و مطالعات زیادی در خصوص کنترل و مقابله با خشونت در بخش اورژانس انجام شده است که نتایج آماری جالبی نیز داشته است. به عنوان مثال این نتایج نشان می‌دهد که بیشتر افراد شاغل در اورژانس خشونت را بیش از یک بار تجربه کرده‌اند. میزان خشونت در پرسنل با سنین، سنوات کاری و میزان تحصیلات کمتر بیشتر رخ داده است. بروز خشونت در جنس مذکر بیشتر بوده و در ساعات عصر و شب و روزهای غیرتعطیل بیشتر خشونت گزارش شده است. همراهان بیماران ترومایی و بیماران غیرترومایی بیشترین خشونت را از خود نشان داده‌اند و مشاهده شده است که بیماران ترومایی حاصل نزاع و ضرب و جرح بیش از بیماران ترومایی عادی و همچنین بیماران غیرترومایی روانپزشکی و مسمومیت بیش از بیماران غیرترومایی داخلی مستعد خشونت بوده‌اند. همچنین سوء‌رفتار کلامی رتبه اول، تهدید رتبه دوم و ضرب و جرح رتبه سوم الگوی خشونت‌ها را به خود اختصاص داده‌اند.

عضو هیئت برد سلامت در بلایای وزارت بهداشت با بیان اینکه در کشور ما هم سال­‌هاست قوانین مشخصی در خصوص برخورد با کسانی­ که ایجاد خشونت بخصوص با پرسنل درمانی و بخصوص بخش اورژانس بیمارستان می­‌کنند، وضع شده است، گفت: در عین حال باید پرسید چقدر از این قوانین اجرا شده و این قوانین چه مقدار بازدارنده بوده‌اند؟. البته قطعا بحث آموزش به پرسنل درمانی و کارکنان بخش اورژانس در نحوه برخورد با بیماران آماده خشونت بسیار حائز اهمیت است اما متاسفانه این موضوع مغفول مانده است. همچنین رسیدگی مناسب به بخش اورژانس بیمارستان­‌ها چه به لحاظ فضای فیزیکی و چه به لحاظ امکانات و تجهیزات نکته مهم دیگری است که در مقابله با خشونت در بخش اورژانس تاثیر مشخصی خواهد داشت.

معصومی با بیان اینکه استفاده از پرسنل نگهبانی و امنیتی مناسب و کارآمد جهت پیشگیری و کنترل این شرایط در بخش اورژانس لازم است، افزود: در عین حال آموزش عمومی در سطح جامعه هم به لحاظ یادگیری مناسب استاندارهای بخش اورژانس (مثلا اینکه متوسط زمان ویزیت بیماران در بخش اورژانس در بهترین مراکز دنیا نیز حدود دو ساعت است) و هم به لحاظ درک شرایط حساس اورژانس و لزوم تمرکز و داشتن فکری آرام و آزاد برای درمان مناسب بیماران در پرسنل بخش اورژانس، بسیار مهم و ضروری است.