ارلینگ هالند جدید در بارسلونا متولد شد

ورزش سه: کمتر کسی می تواند در این چند هفته اخیر شادتر از ایسیدره خیل، ناظر و استعدادیاب گمنام باشگاه بارسلونا در منطقه ال مارسمه و والس در کاتالونیا باشد. ایسیدره خیل، در واقع کارمند باشگاه است و در مورد کودکانی که ممکن است وارد رده های پایه  بارسا شوند گزارش می دهد.

او مربی ای بود که به بارسلونا توصیه کرد لامین یامال و همچنین مارک گویو را به خدمت بگیرد. اولی در حال حاضر بازیکن ملی پوش اسپانیا با تنها ۱۶ سال سن است و دومی برابر بیلبائو ۲۳ ثانیه پس از ورودش به زمین در اولین بازی برای بارسا گلزنی کرد.

در سال ۲۰۱۳، ایسیدره خیل از یکی از برادران دی هارو، هماهنگ کننده مدرسه فوتبال "Penya Barcelonista de Sant Celoni" تماسی دریافت کرد. آنها از او خواستند که به دیدن یک پسر هفت ساله برود که به طور غیرعادی با توجه به سنش رشد کرده بود و در بازی های فوتبال ۷ نفره همه را شکست می داد. خیل به دیدن کودک رفت و هیچ شکی در استعداد او نداشت. او بلافاصله با بارسلونا تماس گرفت و به آنها توصیه کرد که یک تست فنی روی او انجام دهند. گویو در تست قبول شد و به آکادمی لاماسیا پای گذاشت.

کمی بیش از ۱۰ سال پس از آن تماس، مارک گویو با ۱۷ سال و ۲۹۱ روز، به زمین المپیک مونتجوئیک پای گذاشت تا اولین بازی خود را با تیم اصلی بارسلونا انجام دهد و تاریخ‌ساز شود. ۲۳ ثانیه پس از ورود به زمین، با اولین توپی که لمس کرد، اونای سیمون را شکست داد و سه امتیاز را به بارسا داد که باعث شد یک هفته قبل از ال‌کلاسیکو یک امتیاز با رئال مادرید فاصله داشته باشد.

به مارک گویو با قد ۱.۸۷ متری‌اش، حالا لقب "هالند مونتسنی" داده اند. یک مهاجم بر خلاف معمول آنچه آکادمی لاماسیا بارسلونا تولید می کند. مهاجمانی که از لاماسیا بیرون می‌آیند معمولاً دریبل‌زنان ماهری هستند، مانند لامین یامال یا دلوفئو، یا بازیکنانی مانند سرخیو گارسیا یا بویان کرکیچ، سریع، خلاق و با غریزه گلزنی.

گویو یک مهاجم شماره ۹ بلند قامت و متبحر روی توپ های بلند است. با قدرت فوق العاده در نبردهای هوایی که دوست دارد به لطف گام های قدرتمند خود به فضاهای خالی ورود کند. یک مهاجم سخت کوش که تمام تلاش خود را برای تحت فشار قرار دادن مدافعان رقیب به کار می گیرد و مربیانش در پایه - عمدتاً مارک سرا و اسکار لوپز - همواره از وی ستایش کرده اند.

تکنسین های لاماسیا باید با گویو صبور می بودند، درست مانند فرمین لوپز، اما به دلایل کاملاً متفاوت. اگر در مورد فرمین باید منتظر پیشرفت بدنی او می ماندند، با گویو باید منتظر می ماندند تا او به هماهنگی بدنش عادت کند و در مرحله رشد دچار مصدومیت نشود. این احتیاط هنوز در مورد گویو وجود دارد.