جانشین علیرضا بیرانوند از قزوین می‌آید

 ورزش سه: برای برخی از فوتبالیست ها همه چیز ظاهرا خیلی سریع اتفاق می افتد و پله های ترقی یکی در میان طی می شود اما این فقط از نگاه بیرونی است و  همه آنهایی که از پشت صحنه رو آمدن یک استعداد تا روزهای ستاره شدن  با جزئیات سرگیجه آورش خبر ندارند ، عبارت «خوش شانس»  مثل نقل و نبات به گوش می رسد.
برای امیررضا رفیعی همه چیز خیلی سریع پیش نرفت اما تلاش او برای برداشتن یک گام بزرگ بموقع جواب داد و بعد از یک سال و نیم تلاش مضاعف حالا خیلی از پرسپولیسی ها و حتی هواداران دیگر تیم های فوتبال ایران تنها با انجام دو مسابقه رسمی او را می شناسند.

شاید امیررضا روزی که  به عنوان دروازه بان تیم امید پرسپولیس در اولین بازی تدارکاتی پیش فصل تیم یحیی در تیرماه سال گذشته مقابل تیم اصلی قرار گرفت فکر نمی کرد مربی شاخص و خوش قلبی مثل ولسلی ننکا او را از همان نگاه اول تور بزند و برای تیم بزرگسال و حضور در تمرینات فرا بخواند.

پله اول خوشبختی امیررضا همان روز و در همان ورزشگاه شهید کاظمی گذاشته شد تا یک دروازه بان جوان فرصت تمرین  کنار بیرانوند را پیدا کند و از یک مربی برزیلی باتجربه فن گلری یاد بگیرد.

رفیعی یک فصل کامل گلر سوم بود چرا که احمد گوهری به عنوان رزرو بیرانوند شناخته می شد و البته او هم شانس خیلی خیلی کمی برای بازی کردن داشت.

رفیعی فصل دوم را با امید بیشتری شروع کرد چرا که دیگر گوهری در کار نبود اما فشار هواداران و رسانه ها روی گل محمدی او را به صرافت جذب یک دروزه بان برزیلی انداخت که باشگاه تا آستانه رزرو بلیت برایش هم پیش رفت اما مصاحبه بیرانوند و البته پرداختن رسانه ها به اینکه جذب یک گلر خارجی تنها بودجه باشگاه را به باد می دهد  یحیی را وادار به عقب نشینی کرد.

دوباره در زمستان وقتی یحیی خسته شد و کنار رفت بحث جذب دروازه بان جدید از سوی  صفحات هواداری به باشگاه تحمیل شد و اخباری درباب مذاکره با چند گلر نام آشنای داخلی  و حتی چند دروازه بان جوان تر به میان آمد که سر آخر هیچ کدام جدی نشد تا همای سعادت که داشت از روی سر امیررضا پر می زد و دور می شد دوباره جایی حوالی شانه او برای نشستن جا پیدا کند.

نکته عجیب درباره او اما اینجاست که گلر جوان پرسپولیس اهل قزوین است و در این شهر سکونت دارد پس هر روز فاصله طولانی  خانه پدری در قزوین تا ورزشگاه شهید کاظمی را طی می کند که تصور کردنش هم دشوار است.فاصله ای بیش از 160 کیلومتر که غالبا با ترافیک مسیر تهران - کرج و کرج – قزوین بیش از دو ساعت  یا دو ساعت و نیم طول می کشد و و قبل از تمرین می تواند روی کیفیت کارش تاثیر منفی بگذارد و بعد از تمرین حسابی خسته اش کند.

این یعنی که او هر روز چیزی بیش از 320 تا 330 کیلومتر رانندگی می کند و حدود پنج ساعت پشت فرمان خودروی شخصی اش مسیر  منزل تا تمرین و بالعکس طی می کند تا به آنچه به عنوان یک امید و هدف نگاهش می کرد دست یابد و حالا تا حدودی به آن نزدیک شده است.

رفیعی به لحاظ اخلاقی هم از آن دسته فوتبالیست هایی است که خیلی زود با محیط آرام پرسپولیس اخت شده و پتانسیل رشد را پیدا کرده و البته همواره از حمایت بیرانوند به عنوان بزرگتر و الگو بهره برده است