پرده‌برداری از سناریوی دروغین علیه افشین پیروانی

روزنامه اعتماد: اواخر هفته گذشته یک خبرگزاری اعلام کرد سرپرست تیم پرهوادار لیگ برتری با محرومیت ۶ ماهه مواجه شده و از آنجایی که او رابطه خوبی با مدیران باشگاه نداشته، الان فرصت خوبی است برای کنار گذاشتن او. بعد از این خبر چند وب‌سایت ورزشی با گمانه‌زنی در مورد اینکه فرد مورد نظر چه کسی می‌تواند باشد خیلی سریع ماجرا را به «جادوگری» و «پرونده فساد در فوتبال» مرتبط کردند آن هم بدون اینکه ذره‌ای از ماجرا خبر داشته باشند. در نهایت و در حالی که در فضای مجازی نام افشین پیروانی به عنوان فرد محروم به صورت غیررسمی دست به دست می‌شد، روزنامه ۷ صبح در خبری به صورت رسمی مدعی شد سرپرست مذکور، سرپرست پرسپولیس است.

این باعث شد در روزهایی که فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند آرامش و مبارزه واقعی با فسادهای ریشه‌دار است موجی از اخبار کذب و مغرضانه، فضای رسانه‌‌ای و مجازی را مسموم کند. این‌بار، افشین پیروانی، کاپیتان اسبق تیم ملی و باشگاه پرسپولیس و سرپرست فعلی این تیم، قربانی یک سناریوی دروغین و هدفمند شده است؛ سناریویی که احضار او به کمیته اخلاق را به مباحثی چون جادوگری و فساد داوری ربط می‌دهد در حالی که حقیقت ماجرا، فاصله‌ای نجومی با این اتهامات واهی دارد!

متاسفانه برخی رسانه‌ها با انگیزه‌های نامشخص، اما قطعا غیرحرفه‌ای، از هر فرصتی برای ایجاد جنجال و تخریب چهره‌های شناخته ‌شده فوتبال استفاده می‌کنند. این دست رسانه‌ها که خیلی به کلیدواژه «جادوگری» علاقه دارند این‌بار هم بدون هیچ‌گونه تحقیق و راستی‌آزمایی، ماجرای احضار پیروانی را دستمایه شیطنت‌های رسانه‌‌ای خود قرار داده‌اند.

اما طبق اطلاعات رسیده به خبرنگار روزنامه اعتماد، واقعیت ماجرا در مورد خبر محرومیت سرپرست پرسپولیس این است که افشین پیروانی به دلیل مصاحبه‌های اخیر خود به کمیته اخلاق احضار شده بود، اما به دلیل تداخل زمان جلسه با شرایط حساس تیم و نیاز مبرم به حضور او در کنار بازیکنان، در این نشست شرکت نکرده است. نکته حایز اهمیت این است که هنوز هیچ حکم قطعی در این زمینه صادر نشده و حتی ابلاغیه رسمی مربوطه هم به باشگاه پرسپولیس نرسیده است. این اطلاعات، از سوی یک مقام آگاه تایید شده و جای هیچ‌گونه شک و شبهه‌ای را باقی نمی‌گذارد.

با این وجود، شاهد آن هستیم که فضاسازی‌های مسموم نه تنها این احضار عادی را به یک -محرومیت و برکناری قطعی- تبدیل کرده‌اند، بلکه پا را فراتر گذاشته و آن را به بحث‌های سخیف و بی‌اساسی چون جادوگری و فساد داوری گره زده‌اند. این مانور کاملا بی‌مورد و هدفمند روی چنین مباحثی، نه تنها به اعتبار افراد خدشه وارد می‌کند، بلکه سلامت و پاکی فوتبال را نیز زیر سوال می‌برد و اعتماد عمومی را بیش از پیش نسبت به این ورزش پرطرفدار کاهش می‌دهد.

باید با قاطعیت و اطمینان خاطر کامل به هواداران و افکار عمومی اعلام کرد که حتی یک درصد هم بحث احضار و حکم احتمالی (و هنوز صادر نشده) پیروانی، هیچ ربطی به مباحث جادوگری و داوری ندارد. اینها صرفا اتهاماتی بی‌اساس و کاملا مغرضانه هستند که با اهداف خاصی منتشر می‌شوند.

در این میان، سکوت برخی نهادها و باشگاه پرسپولیس هم جای تامل دارد. باشگاه پرسپولیس، به عنوان یکی از پرافتخارترین و ریشه‌‌دارترین باشگاه‌های ایران، نباید نظاره‌گر تخریب چهره یکی از بزرگان، کاپیتان‌های سابق و مدیران فعلی خود باشد. سکوت در برابر چنین اتهاماتی، به منزله تایید آنها تلقی شده و بستر را برای گسترش شایعات فراهم می‌کند. از وظایف یک باشگاه حرفه‌ای، دفاع قاطعانه از ارکان و اسطوره‌های خود است؛ دفاعی که باید با شفاف‌سازی و اطلاع‌رسانی صحیح همراه باشد نه اینکه اجازه دهد حواشی عجیب و غریب شاخ و برگ پیدا کرده و به واسطه عدم تکذیب خبرهای اینچنینی، شاهد انعکاس آنها در فضای مجازی و دیگر رسانه‌ها باشیم. این بی‌تفاوتی، به وجهه باشگاه هم آسیب می‌زند و نشان از ضعف در مدیریت بحران دارد.

از سوی دیگر، فدراسیون فوتبال نیز نمی‌تواند در قبال این هجمه بی‌سابقه و دروغ‌‌پراکنی‌ها بی‌تفاوت باشد. فدراسیونی که در موارد مشابه با برخی مربیان خارجی (مانند ساپینتو) با تساهل و بخشش محرومیت‌ها برخورد می‌کند، نباید در قبال تخریب وجهه کاپیتان اسبق تیم ملی و یکی از مدیران باتجربه فوتبال ایران سکوت اختیار کند. بی‌تفاوتی فدراسیون نسبت به این‌گونه اتهامات بی‌اساس، به بی‌اعتمادی عمومی دامن می‌زند و این شائبه را ایجاد می‌کند که برای برخی افراد و شخصیت‌ها، استانداردهای دوگانه‌ای در نظر گرفته می‌شود.

وظیفه فدراسیون فوتبال، صیانت از کلیت فوتبال و ارکان آن است؛ وظیفه‌ای که با مقابله قاطعانه با دروغ‌پراکنی و حمایت از افراد بی‌گناه محقق می‌شود. مانور بی‌مورد و مداوم برخی رسانه‌ها روی مباحثی چون جادوگری و فساد در داوری، به مثابه سم مهلکی است که به ریشه‌های فوتبال ایران آسیب می‌زند. این رویکرد، نه تنها واقعیت‌های موجود در فوتبال را تحریف می‌کند، بلکه با ایجاد فضایی مسموم، مانع از پیشرفت و توسعه این ورزش می‌شود. فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند شفافیت و مبارزه با هرگونه تخلف است، نه اینکه هر موضوعی را به جادوگری و فسادهای اثبات ‌نشده ربط داد تا مقصرین واقعی در خفا به کار خود مشغول بمانند. در پایان، لازم است تاکید شود که این سناریوی دروغین علیه افشین پیروانی نمونه‌ای بارز از بی‌اخلاقی رسانه‌ای و بی‌مسوولیتی برخی نهادهاست.