حیف و میل و تاراج میلیاردی بیت‌المال در فوتبال ایران

 خبرگزاری میزان: فوتبال ایران طی سال‌های اخیر با بحران مالی ناشی از فسخ قراردادهای پرهزینه بازیکنان و مربیان مواجه شده است. باشگاه‌ها با عقد قراردادهای سنگین بدون رعایت اصول حقوقی و مدیریت حرفه‌ای، میلیاردها تومان از منابع عمومی را به هدر دادند. این روند نه‌تنها بازده ورزشی ایجاد نکرد، بلکه به پرونده‌های حقوقی داخلی و بین‌المللی منجر شده است.

پرداخت غرامت‌های سنگین به بازیکنان داخلی مانند عیسی آل‌کثیر و وحید امیری و بازیکنان بوسنیایی سابق استقلال و فسخ قراردادهای عجیب چندین بازیکن مس رفسنجان با هدایت رسول خطیبی، نمونه‌های بارز از حیف و میل بیت‌المال در مدت اخیر محسوب می‌شوند.

پرسپولیس، استقلال و مس رفسنجان با پرداخت غرامت‌های کلان به بازیکنان داخلی و خارجی، نمونه بارز حیف و میل منابع عمومی را به نمایش گذاشتند آنهم برای بازیکنانی که حتی یک دقیقه هم به میدان نرفتند. بدون شفافیت و مدیریت مسئولانه، فوتبال ایران با بدهی‌های بین‌المللی و تهدید آینده مالی باشگاه‌ها مواجه خواهد شد.

پرسپولیس؛ خسارت‌های داخلی و خارجی

گفته می‌شود وحید امیری با قراردادی حدود ۵۰ میلیارد تومان، پس از فسخ قرارداد، بخش مهمی از مبلغ قراردادش را دریافت کرده تا از نظر مالی متضرر نشود. این پرداخت‌ها منابع باشگاه را مصرف کرد و فرصت سرمایه‌گذاری در ساختار پایه و تقویت تیم را از بین برد.

سعید مهری و چند بازیکن دیگر نیز تجربه چنین کاری با پرسپولیس را داشته‌اند؛ سردار دورسون نیز با مبلغی گزاف (چیزی حدود ۴۰۰ هزار دلار) راضی به خروج از پرسپولیس شد. پرسپولیس در سال‌های اخیر با این مشکلات کمتر روبرو شده، اما در سالیان دور جزو بدترین باشگاه‌ها در این زمینه به شمار می‌رفت و تا مدت‌ها مشغول به جذب مهاجمان بی‌کیفیت خارجی و پرداخت غرامت‌های کلان به آنها بود.

استقلال؛ خسارت‌های خارجی و داخلی

باشگاه استقلال با پرونده‌های بازیکنان خارجی و داخلی یکی از متضررترین باشگاه‌ها است. آلمدین زیلیکیچ با قراردادی ۷۵۰ هزار دلاری به استقلال پیوست و پس از چند جلسه تمرین، بدون حتی یک دقیقه بازی رسمی، از تیم کنار گذاشته شد. پرونده او با پرداخت حدود ۵۰۰ هزار دلار (حدود ۵۰ میلیارد تومان) به صورت اقساطی بسته شد. ودران کیوسفسکی دیگر بازیکنی بود که پیش از آغاز فصل قراردادش فسخ شد و با شکایت در فیفا، احتمالاً استقلال را غرامتی ۷۰۰ هزار دلاری مواجه خواهد کرد. مجموع خسارت این دو بازیکن چیزی بیشتر از یک میلیون دلار برآورد می‌شود.

استقلال همچنین در پرونده عیسی آل‌کثیر با فسخ قرارداد او که قرار بود به این تیم منتقل شود، بدون حتی یک دقیقه بازی مبلغ ۱۱ میلیارد تومان غرامت پرداخت کرد.

سایر بازیکنان خارجی استقلال مانند هروویه میلیچ و لئوناردو بوشیچ، به دلیل مطالبات معوق و جدایی زودهنگام، باشگاه را مجبور به پرداخت حدود ۸۰۰ و ۶۰۰ هزار دلار کردند. این موارد نشان داد استقلال بار مالی قابل توجهی را بدون هیچ بازده ورزشی تحمل کرد. استقلال این موارد را با استراماچونی، شفر و موسیمانه نیز تجربه کرده بود. 

مس رفسنجان؛ فسخ یک‌جانبه شش بازیکن

در آخرین ساعات نقل‌وانتقالات، با تصمیم رسول خطیبی، شش بازیکن باشگاه مس رفسنجان به صورت یک‌طرفه قراردادهای خود را فسخ کردند. محسن فروزان ۱۲ میلیارد تومان، حامد پاکدل ۱۵ میلیارد تومان و امیرمهدی جانملکی ۱۵ میلیارد تومان دریافت کردند و سه بازیکن دیگر با مبالغ کمتر خسارت گرفتند. محسن فروزان طی این مدت کوتاه چند بار فسخ کرد؛ ابتدا در آبادان سپس در مس و حالا به دنبال تیمی جدید!

مجموع خسارت این فسخ‌ها، طبق برآوردها، حدود ۴۸ میلیارد تومان اعلام شد. باشگاه مدعی شد فسخ‌ها بر مبنای مسائل فنی بود و رقم ۴۸ میلیاردی صرفاً روایت رسانه‌ای بوده است. این اقدام منابع مالی باشگاه را هدر داد و بازده ورزشی ایجاد نکرد.

سایر باشگاه‌ها؛ تراکتور و سپاهان

تراکتور در پرونده آنتونی استوکس حدود ۹۰۰ هزار دلار خسارت پرداخت کرد. سپاهان اصفهان نیز در پرونده لوسیانو پریرا (شیمبا) بیش از ۵۰۰ هزار دلار پرداخت کرد. این نمونه‌ها نشان دادند مدیریت غیرحرفه‌ای در عقد قراردادها و فسخ‌های غیرمنطقی میلیاردها تومان از منابع فوتبال ایران را نابود کرد.

از نمونه مربیان داخلی نیز می‌توان به مهدی پاشازاده اشاره کرد که سابقه سه یا چهار بار جابجایی میان تیم‌های مختلف در لیگ دسته دوم را دارد! در کل می‌توان صدها نمونه مثال برای لیگ برتر و حتی لیگ‌های دسته اول و دسته دوم نام برد. در مجموع می‌توان گفت تمام باشگاه‌های ایران بدهکار و دارای زیان مالی هستند و با این مشکلات دست‌وپنجه نرم می‌کنند، اما‌ چرا کسی مدیرانی را که باعث و بانی این خسارت‌های سنگین از جیب مردم هستند، بازخواست نمی‌کند سوالی است که ذهن بسیاری از اهالی جامعه را به خود مشغول کرده است.