هنرمندی که شاهکارهایش را در سوراخ سوزن خلق می‌کند!

فرادید: دیوید ای. لیندون، هنرمند انگلیسی ساکن شهر ساحلی بورنموث، آثاری می‌سازد که تنها با میکروسکوپ قابل دیدن هستند. او هنگام کار، دستش را فقط در فاصلۀ میان تپش‌های قلبش حرکت می‌دهد تا حتی کوچک‌ترین لرزش، نفس یا عطسه باعث نابودی اثرش نشود. خودش می‌گوید: «اگر زیاد نفس بکشی یا پنجره را باز کنی، اثرت هنری‌ات از بین می‌رود».

لیندون ۵۴ ساله که زمانی مهندس هواپیما بوده، سال‌هاست با عنوان «میکروآرتیست» یا هنرمند میکروسکوپی شناخته می‌شود. او بسیاری از آثارش را درون سوراخ سوزن یا نوک سنجاق به نمایش می‌گذارد.

لیندون می‌گوید: «کارم جای زیادی نمی‌گیرد، اما فوق‌العاده دشوار است. صدها ساعت زمان می‌برد، ولی دیدن شگفتی مردم ارزشش را دارد. من واقعاً چیزی را از هیچ خلق می‌کنم».

او کارش را شب‌ها انجام می‌دهد تا لرزش ترافیک تمرکزش را بر هم نزند. حتی دو بار پرتره‌ی خواننده ایمی واینهاوس را هنگام کار از دست داده است؛ یک‌بار اثر زیر انگشتانش له شد و بار دیگر بر اثر الکتریسیته‌ی ساکن از روی میز پرید و بر روی فرش ناپدید شد. یکی دیگر از سخت‌ترین شکست‌هایش بازسازی «زن گریان» پیکاسو بود که پس از ماه‌ها کار، بر اثر یک لرزش ناگهانی پاره شد و ناچار ساعت‌ها صرف ترمیم دوباره‌اش کرد.

نقاشی‌هایی از ون‌گوگ که  لیندون آن‌ها را در حلقه‌های درون یک ساعت مچی خلق کرده است

برای کنترل دست‌ها و جلوگیری از لرزش، او یاد گرفته با آرام نفس کشیدن، ضربان قلبش را کندتر کند. می‌گوید: «الان بین تپش‌های قلبم نقاشی می‌کنم. یاد گرفتن این کار یک سال طول کشید.» او همچنین از قهوه و هر نوع محرک پرهیز می‌کند تا دست‌هایش ثابت بمانند.

یک بازدیدکننده در حال تماشای یکی از آثار لیندون با میکروسکوپ

آثار او شامل بازآفرینی‌های میکروسکوپی از آثار اندی وارهول، پیکاسو، سالوادور دالی، ورمیر و حتی شخصیت‌هایی مانند اسنوپی، باب‌اسفنجی و پاتریک است. شش اثرش از جمله نسخه‌های کوچک «جیغ» مونک و «دختری با گوشواره مروارید» در سال ۲۰۲۱ به قیمت مجموعاً ۱۱۵ هزار دلار فروخته شد.

هر اثر در زیر گنبدی شیشه‌ای با لنز میکروسکوپی نگهداری می‌شود و ساخت هرکدام حدود یک تا دو ماه طول می‌کشد. لیندون می‌گوید قصد دارد در آینده ساعت‌هایی بسازد که درونشان آثار پیکاسو، وارهول و دالی جای بگیرد: «این هنر باشکوهی است، اما در ابعادی میکروسکوپی».