واکنش به اعتراف روحانی درباره بازار مسکن

روزنامه جام جم به اظهارات رئیس‌جمهور درباره بازار مسکن واکنش نشان داد و اعترافات روحانی را دیرهنگام خواند.

این روزنامه نوشت:

دیروز رئیس‌جمهور در جلسه هیات دولت اعلام كرد اعتراف می‌كنم در دولت یازدهم عقب‌ماندگی در بخش مسكن اتفاق افتاده است. این اعتراف تلخ در حالی صورت گرفت كه كمتر از یك‌سال به پایان عمر دولت باقی مانده است و حتی اگر اجرای طرحی در حوزه مسكن در دولت به تصویب برسد قطعا تا پایان عمر دولت به فرجام نخواهد رسید.

زمانی كه كابینه دولت یازدهم به مجلس شورای اسلامی معرفی شد نام عباس آخوندی كه سابقا وزیر مسكن و شهرسازی بود برای صدارت وزارت راه و شهرسازی در لیست قرار داشت. آخوندی برای دریافت رای اعتماد از نمایندگان گرچه منتقد مسكن مهر بود، اما وعده تكمیل آن را داد. او علاوه بر این وعده طرح‌هایی چون مسكن اجتماعی، مسكن امید و مسكن خانه اولی‌ها را به‌عنوان برنامه كاری خود معرفی كرد. یك‌سال بیشتر از رای اعتماد به او نگذشته بود كه مجلس طرح استیضاح آخوندی را كلید زد. استیضاحی كه البته به سرانجام نرسید تا وی با رای اعتماد نمایندگان همچنان مهمان وزارت راه و شهرسازی باشد. او تا سال اول دولت دوازدهم در راس وزارت راه و شهرسازی بود و در پنج سال فعالیت خود با ثبت ركوردی عجیب سالی یك‌بار برای استیضاح راهی مجلس شد و البته هر پنج بار از نمایندگان مجلس رای اعتماد گرفت.

موضوعی كه البته بعدها حاشیه‌های فراوانی برای وی و برخی از نمایندگان به همراه داشت. پایان قصه آخوندی اما نه با استیضاح كه با استعفا به انتها رسید. در حالی كه مجلس به دنبال ششمین استیضاح آقای وزیر بود او با سودای حضور در شهرداری تهران و تكیه بر صندلی خیابان بهشت به خط پایان خود در دولت دوازدهم رسید. خط پایانی كه البته برای بسیاری از شهروندان امیدوار به اقدامات دولت برای تحویل مسكن‌های نیمه تمام مهر و حمایت‌های دولت از خانه‌دار شدن آنها تازه آغاز ماجرا بود.

حالا هفت سال از عمر دولت گذشته است و حسن روحانی در سال پایانی اعتراف می‌كند در دولت یازدهم یعنی سال‌های حضور عباس آخوندی در راس و زارت راه و شهرسازی در بخش مسكن یك عقب‌ماندگی اتفاق افتاده است. اظهار‌نظری كه از نظر كارشناسان كمی دیر است و دیگر زمان زیادی برای جبران این عقب‌ماندگی وجود ندارد.

طبق برآوردهای صورت گرفته حدود پنج میلیون تقاضا در بازار مسکن وجود دارد. تقاضاهایی که بخشی از آنها مربوط به انباشت تقاضا و عدم ساخت مسکن مورد نیاز جمعیت طی سال‌های گذشته بوده است. به طوری که بر اساس برنامه‌های توسعه پنجم و ششم، کشور در حالی نیازمند ساخت سالانه ۸۰۰ هزار تا یک میلیون واحد مسکونی جدید است که در سال‌های اخیر در خوشبینانه‌ترین حالت، چیزی کمتر از ۵۰۰ هزار واحد مسکونی به بازار عرضه شده است.