روایت فرمانده نیروی زمینی ارتش از وقایع دی‌ ۹۷

پایگاه اطلاع‌رسانی KHAMENEI.IR با امیر سرتیپ کیومرث حیدری، فرمانده نیروی زمینی ارتش انجام داده است.

با توجه به تأکید اخیر رهبر انقلاب نسبت به رزمایش‌های نظامی و آثار اقتدارآمیز این رزمایش‌ها، چه تغییراتی در این رزمایش‌ها از زمان مسئولیت شما شکل گرفته است؟

از زمانی که بنده با حکم رهبر انقلاب فرمانده نیروی زمینی ارتش شدم، سه اصل را به‌عنوان اصول فرماندهی نیروی زمینی اعلام کردم: اصل اوّل، ولایت‌محوری یا ولایت‌مداری؛ اصل دوم، عدالت‌محوری و اصل سوم، شایسته‌سالاری است.

تا به امروز، به یاری خدا تمام برنامه‌ریزی‌ها، طرح‌ها و اقداماتی که بر این سه اصل استوار بوده خصوصاً اصل ولایت‌مداری، در حال اجراست یا به نتیجه رسیده است. بر همین اساس ما چشم و گوش‌ و عقل و هوشمان را به‌کار بستیم تا آنچه که از لسان مبارک رهبر انقلاب جاری می‌شود را در قالب اوامر مطاع، حتی مطلوب نظر ایشان انجام دهیم و جهت‌گیری‌هایمان در این مسیر باشد. یکی از این جهت‌گیری‌ها، حضور اقتدارآمیز میدانی است که در قالب کمک به مردم در بلیات و حوادث غیرمترقبه مثل زلزله، سیل و سایر کمک‌های مردمی خودش را نشان می‌دهد.

نیروی زمینی در این میادین می‌تواند ولایت‌مداربودن خودش را به منصه‌ی ظهور برساند. به‌طور مسلّم یکی از قاطع‌ترین این میادین رزمایش است؛ رزمایش‌هایی که هدف‌محورند و نیروی زمینی دوگونه حضور چه در باب رزمایش و چه در غیر رزمایش در میادین دارد. یک حضور از طرف فرماندهی معظّم کل قواست که از طریق سلسله مراتب به ما ابلاغ می‌شود. دیگری حضورهای میدانی ماست که می‌تواند بخشی از ولایت‌مداربودن ما را به منصه‌ی ظهور برساند و اقتدار خاصی را برای نظام به نمایش بگذارد که به آن مأموریت‌های استنتاجی می‌گوییم؛ یعنی نتیجه می‌گیریم که اگر این کار را انجام دهیم خوب است. مثلاً یکی از مأموریت‌های استنتاجی افتخارآمیز نیروی زمینی، مرتبط با ناآرامی­های دی‌ماه ۹۷ بود. در آن زمان ما مأموریت خاصی نداشتیم، ولی آمادگی‌مان را به سردار باقری، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اعلام کردیم و به ایشان گفتیم که فعلاً نیروی زمینی مأموریتی ندارد، ولی با توجه به نیروهای آموزش‌دیده و ولایی که داریم، الآن بهترین فرصت است که ما به نیروهای امنیتی کشورمان کمک کنیم. خوشبختانه ایشان پذیرفت و ما توانستیم در برقراری امنیت در داخل شهرهایی که دچار ناآرامی شده بودند، تأثیر بسزایی داشته باشیم و گزارش آن به استحضار رهبر انقلاب هم رسید که اوامر ویژه‌ای در این‌باره صادر کردند که حتماً در آینده برای ما نصب‌العین خواهد بود.

از قاطع‌ترین عرصه‌های حضور دیگری که زمینه‌اش برای ما فراهم است تا بتوانیم قدرت‌افکنی کنیم و اقتدار نظام و ارتش ولایت‌مدار را به نمایش بگذاریم، رزمایش است. ما انواع رزمایش‌ داریم. تقریباً در نیروی زمینی از رده‌ی گروهان رزمایش داریم که به آن آزمایش می‌گویند. آزمایش نوع یک، نوع دو و نوع سه داریم که نوع پیشرفته‌ی آن به رزمایش تبدیل می‌شود. رزمایش میدانی ما هم در سطح گردان است؛ یعنی در یک برنامه‌ی آموزشی میدانی، در پایان برنامه‌، گروهان یک رزمایش، گردان یک رزمایش و تیپ یک رزمایش انجام می‌دهند. رزمایش‌های خاص پایان سیکل‌های آموزشی است. رزمایش‌های دیگری هم داریم که رزمایش‌های هدف‌محوری هستند و ما با هدف ابلاغ یک پیام یا یک اخطار، اقتدارمان را به نمایش می‌گذاریم و تجهیزات و تسلیحاتی که تولید کردیم و می‌خواهیم به رخ دشمن بکشیم را در این رزمایش‌ها نشان می‌دهیم. به‌طورکلی ما اهداف خاصی در این رزمایش‌ها داریم و می‌خواهیم به دشمن بفهمانیم که آمادگی ‌ما صددرصد است. در مجموع هدف از این رزمایش بروز اقتدار و قدرت‌نمایی است؛ قدرت‌نمایی یک ارتش که در بستر ولایت و ولایت‌مداری رشد و نمو کرده و سلسله مراتبش را به این شکل تشکیل داده است.

در سال جاری رزمایشی با عنوان اقتدار ۹۹ انجام دادیم که در این رزمایش از نظر مکان، زمان، نوع تاکتیک، تکنیک‌ و ترکیبی از یگان‌هایی که به‌کار بردیم، بسیار متمایز از همه‌ی رزمایش‌هایی بود که تا به امروز انجام دادیم. اوّلین وجه تمایز این رزمایش، لبیک به منویات رهبر انقلاب بود. برداشت ما از فرامین حضرت آقا این بود که الآن نیاز به قدرت‌نمایی داریم و این قدرت باید در عرصه‌های مختلف به منصه‌ی ظهور برسد تا به دشمن پیامی ارعاب‌آمیز، نه بازدارنده بدهد. ما از بازدارندگی عبور کردیم و دشمن باید از ما عبرت ‌بگیرد.

اگر خاطرتان باشد ارتش اوّل با یک رزمایش پهپادی قدرت‌نمایی کرد. ما توان پهپادی نیروهای چهارگانه‌ی ارتش را در رکاب امیر سرلشکر موسوی، فرمانده‌ محترم کل ارتش و با حضور سردار سرلشکر پاسدار باقری، ریاست محترم ستاد کل در منطقه‌ی سمنان به‌راه انداختیم که در تضعیف روحیه‌ی دشمن خیلی موثر بود. در اینجا با افتخار عرض می‌کنم که قاطبه‌ی پهپادها از نیروی زمینی بود؛ یعنی فن‌آوری‌های نوین هم از لحاظ کمیت، هم از لحاظ کیفیت با نیروی زمینی بود. ما در این رزمایش دشمن‌شکنی کردیم و بلافاصله تمام رسانه‌ها از ما انتقاد کردند و می‌خواستند سطح کار ما را تقلیل بدهند، ولی چه دوست، چه دشمن فهمید که ما به قدرت بی‌بدیلی در عرصه‌ی پهپاد تبدیل شده‌ایم.

بعد از این رزمایش، از ما خواسته شد که یک رزمایش غیرمترقبه با فوریت زمانی جدای رزمایش‌های دیگر انجام بدهیم. یک رزمایش غیربرنامه‌ای که غیرمترقبه بود. آنچه که در این رزمایش به ما ابلاغ شد، قدرت تحرک در جابه‌جایی، ابتکار، نوآوری و خلاقیت خصوصاً سرعت عمل در زمان و مکان بود. وجه‌الوجوه تمایز این رزمایش از لحاظ زمانی، موقعی بود که واقعاً جمهوری اسلامی به یک قدرت‌نمایی در عرصه‌ی بین‌المللی نیاز داشت، چراکه آمریکایی‌ها چهل روز قبل از این رزمایش، شروع به قدرت‌نمایی در منطقه‌ی خلیج فارس کرده بودند که یکی از کارهایشان، به پرواز درآوردن بمب‌افکن‌هایی بر فراز منطقه بود. کار دیگرشان، نقل‌وانتقال تجهیزات از داخل پایگاه‌های خودش در منطقه بود. مثلاً تجهیزاتشان را از عین‌الاسد به بحرین و از بحرین به کویت و از کویت به امارات می‌بردند. البته ما اشراف اطلاعاتی داشتیم و یقین داشتیم که از روی ترس دارند این کار را می‌کنند؛ چون از لحاظ زمانی اولاً سالگرد شهادت حاج قاسم سلیمانی بود و آمریکایی‌ها استنباطشان این بود که ما در سالگرد شهید سلیمانی ممکن است به یک اقدام نظامی برای انتقام دست بزنیم. ثانیاً ماه‌های پایانی عمر ترامپ بود و وضع آمریکا بسیار آشفته بود. درواقع با نقل‌وانتقالاتِ مانورگونه‌ی میدانی می‌خواستند این پیام را به ما بدهند که اگر دست از پا خطا کنید، جواب می‌دهیم.

در این موقعیت ما زمان خوبی را با هوشمندی انتخاب کردیم تا دشمن در حال مانور بفهمد که ما با این رزمایش داریم اعلام آمادگی می‌کنیم. یکی از مانورهای آمریکایی‌ها عبور زیردریایی‌هایشان از تنگه‌ی هرمز بود که در دید ما قرار گرفت. مثلاً می‌خواستند یک پیام بازدارندگی به ما بدهند تا اقدامی نکنیم. تمام اقدامات دشمن، پالس انفعال و تدافعی پیداکردن آن‌ها را به ما داد تا جایی‌ که رئیس ستاد مشترک آمریکا، دوبار برای مسئولان نظامی کشور نامه نوشت و گفت ما نمی‌خواهیم کاری انجام بدهیم، چرا شما این‌قدر رزمایش انجام می‌دهید!

بنابراین، زمان برای ما زمان خیلی خوبی بود. زمانی بود که دشمن شمشیرش را از رو کشیده بود، ولی ما در منطقه حضور پیدا کردیم. در مکانی هوشمندانه هم رزمایش برگزار شد. سواحل جاسک، روبه‌روی پایگاه‌های مهم آمریکا در منطقه است. ما در منطقه‌ای رزمایش کردیم که آن‌ها حضور حداکثری داشتند. این رزمایش از لحاظ تاکتیک و تکنیک‌هایی که به‌کار گرفتیم، متمایز از رزمایش‌های دیگر بود. ما برای اوّلین بار در این رزمایش رکوردگیری کردیم که چگونه و در چه کسری از زمان سواحل دشمن را تصرف کنیم؛ یعنی دیگر در این رزمایش دشمن فرضی وجود نداشت و به‌دنبال این نبودیم که در چه کسری از زمان می‌توانیم به سواحل دشمن دسترسی پیدا بکنیم. ما در این رزمایش سه کار تاکتیکی انجام دادیم. اوّل، نفوذ کنیم. دوم، سرپل‌گیری کنیم و سوم، توسعه‌ی وضعیت در سواحل دشمن بدهیم؛ یعنی با زبان نظامی گفتیم که ما آماده هستیم تا سواحل شما را که پشتیبان آمریکا هستید، تصرف کنیم. آن‌که باید این پیام را می‌فهمید، فهمید.

تاکتیکی که ما به‌کار گرفتیم، برای اوّلین بار ثقل کار را روی تحرک هوایی بردیم؛ یعنی مرکزیت را بر نقل‌وانتقالات سریع با تکیه به پشتیبانی هوایی و عملیات متحرک هوایی گذاشتیم؛ به این معنا که نیروها را از استان ها به‌وسیله‌ی هواپیماهای نیروی هوایی با چتر در منطقه فرود آوردیم و در کنار نیرو، تجهیزات را هم با چتر بارریزی کردیم. یکی از کارهای عمده‌ی دیگری که ما برای اوّلین بار انجام دادیم تا دشمن بفهمد که به‌صورت نمادین نمی‌خواهیم به سواحلشان نفوذ کنیم، فرودآوردن حجم وسیعی از غواصان چترباز در دریا بود. بی‌نظیرترین عملیاتی بود که تا آن روز سابقه نداشت. ما به نیروهای غواصمان آموزش چتربازی دادیم. غواص سوار بر قایق و کشتی می‌شود و روی آب قوس می‌کند، چراکه تجهیزات دارد. چتری که برای پریدن استفاده می‌شود، متناسب با وزن بدن است و برای تجهیزات اضافی نیست. ما می‌بایست قبل از فرود غواص‌هایمان با تجهیزات اضافی در آب، آن‌ها را آماده می‌کردیم. این کار را آشکارا انجام دادیم تا دشمن ببیند. گستره‌ی وسیعی از دریا را با غواصان چتربازمان پوشاندیم. در این رزمایش به دشمن فهماندیم که نیروی زمینی نه‌تنها از راه خشکی، بلکه از راه دریا، کف دریا و از زیر سطح آمادگی دارد که به سراغ شما بیاید.

کار دیگری که انجام دادیم، هلی‌برن گسترده و وسیع در منطقه بود. هلی‌برن یک عملیات پیچیده است. ما همیشه در روز هلی‌برن می‌کردیم، ولی در این رزمایش، در شب هلی‌برن کردیم. هلی‌برن در شب بسیار مخاطره‌آمیز و ریسک نسبی است، ولی این کار را کردیم. البته از قبل تمرین کرده بودیم و هدفمان غافلگیری دشمن بود. بالگردهایمان را هم به سامانه‌ی ناوبری شبانه مجهز کرده بودیم. بالگردهای ما تا امسال سامانه‌ی ناوبری شبانه نداشتند؛ یعنی از سال ۵۳ که این بالگردها وارد ایران شد، تا سال ۹۹، سامانه‌ی ناوبری در شب نداشتند. کار دیگری که در عملیات شبانه انجام دادیم، به‌وسیله‌ی بالگرد با اهداف روی آب یک درگیری رزمایشی ایجاد کردیم؛ یعنی بالگردها هم در شب توانستند هلی‌برن انجام بدهند، هم با دشمن درگیر شوند و تیراندازی کنند. این کار برای دشمن واقعاً رعب‌انگیز بود، چراکه قبلاً فقط در روز امکان درگیری داشتیم، ولی الآن در شب هم قابلیت درگیری داریم.

ما برای اوّلین بار تمام ساختار نیروی زمینی را مطابق اوامر مطاع رهبر انقلاب عوض کردیم و یک ساختار جدیدی به‌عنوان طرح «لبیک یک» به‌وجود آوردیم و نزاجا را مبتنی بر اوامر مطاع ایشان بازطراحی کردیم. در ساختار جدید، نیروی زمینی به سه دسته‌ی یگان‌های متحرک و هجومی؛ یگان‌های واکنش سریع و یگان‌های فنی و تخصصی تبدیل شد. این ساختار در هیچ رزمایشی خودش را نشان نداده بود. بنابراین، ما تمام تاکتیک‌هایی که مربوط به یگان‌های سابق بود را از هم جدا کردیم و برای این یگان‌ها که تاکتیک‌ها و آیین‌نامه‌های آموزشی جدیدی نوشته بودیم را اجرا کردیم. در این رزمایش هم تمام تاکتیک‌هایی که به‌کار بردیم، تاکتیک‌های خلاقانه و بومی‌شده‌ی مخصوص نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. در این رزمایش ما از تاکتیک‌ها و تکنیک‌های ترکیبی استفاده کردیم.

ببینید ما یک عملیات مشترک و یک عملیات مرکب داریم، ولی عملیات ترکیبی یک خلاقیت است که متشکل از رسته‌ها و کارکردهای مورد انتظار است. کارکردهایی که تا الآن نبوده، ولی به‌وجود آمده است. به‌طور مثال ما برای اوّلین بار ترکیبی از سوار زرهی و هلی‌برن به‌وجود آوردیم که تا حالا نبوده است؛ یعنی چترباز به‌وسیله‌ی چتر در مکان رزمایش فرود بیاید، بلافاصله، بعد از فرود خدمه‌ی تانک، تیرانداز تانک و تیرانداز نفربر شود. یا چترباز وقتی روی آب فرود آمد، غواص شود و به زیر آب برود. ما به این اقدامات، عملیات‌های ترکیبی می‌گوییم که تا حالا نظیر نداشته است. البته بسیار سخت و طاقت‌فرساست و نیاز به تمرین و ممارست زیادی دارد، و ما الحمدالله توانستیم این عملیات را انجام بدهیم. ما در این عملیات صاحب یگان‌های غواص چترباز، چترباز زرهی و چترباز سوار زرهی شدیم که قبل از این رزمایش چنین یگان‌هایی نداشتیم.