آیا «رئیس‌جمهور» از همین حالا مشخص شده؟

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: از روزی که نتایج بررسی‌های شورای نگهبان درباره صلاحیت داوطلبان ریاست جمهوری به اطلاع عموم رسید، تعدادی از «خودانقلابی‌پنداران» با شادمانی زایدالوصفی این عبارت را به زبان می‌آورند که «ما امروز به مرحله خالص‌سازی انقلاب رسیده‌ایم و یقیناً موفق می‌شویم».

این سخن عجیب، حداقل سه هفته قبل از انجام انتخابات ۲۸ خرداد که ظاهراً باید رئیس‌جمهور در آن روز انتخاب شود بر زبان این افراد جاری شده و به روشنی نشان می‌دهد آنان با مشاهده تصمیم شورای نگهبان در مورد احراز صلاحیت داوطلبان ریاست جمهوری، به این نتیجه رسیده‌اند که رئیس‌جمهور از هم‌اکنون مشخص شده و لازم نیست منتظر انتخابات ۲۸ خرداد بمانند.

خودانقلابی‌پنداران، به شادمانی درباره دستیابی به مطلوب خود اکتفا نکرده و در سخنانشان، تمام کسانی را که خواست و نظر این جماعت را قبول ندارند، آماج حملات قرار داده و به دشمنی با اسلام و انقلاب و نظام متهم می‌کنند. این حضرات، از اینهم جلوتر رفته و مخالفین خود را تهدید هم می‌کنند!

قبل از آنکه به ارزیابی محتوائی عنوان «خالص‌سازی انقلاب» بپردازیم، فرازی از سخنان امام خمینی رضوان‌الله‌علیه را از جلد ۱۴ صحیفه، صفحات ۳۷۱ و ۳۷۲ مرور می‌کنیم تا با توسل به دیدگاه آزاداندیشانه بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی و معمار این انقلاب، معیار همراهی با اسلام و مردم و انقلاب را بشناسیم و بر آن مبنا ادعاهای مدعیان انقلابی‌گری امروز را محک بزنیم. امام خمینی در خرداد سال ۱۳۶۰ در پاسخ به ادعاهای خودمسلمان‌پنداران و خودمردمی‌پنداران آن روز فرمودند:

«هی نگوئید که "ملت با من است، ملت با من است". ملت با اسلام است. نه با من است و نه با شما و نه با دیگری. من اگر یک کلمه‌ای برخلاف اسلام بگویم،همین ملت می‌ریزند و من را از بین می‌برند. ملت، اسلام را می‌خواهد، شخص‌پرست نیست ملت».

کسانی که امروز وانمود می‌کنند متولیان انقلاب هستند و هرکس با تفکر و نظر آنها موافق نباشد و عملکرد آنها را نپذیرد، انقلابی نیست و حتی در برابر انقلاب و مردم قرار دارد، از مصادیق همین سخن امام خمینی هستند که ملت با اسلام است نه با اشخاص.

با معیار قرار دادن سخن امام خمینی به راحتی می‌توان به این نتیجه رسید که عنوان «خالص‌سازی انقلاب» یک شگرد برای طرد کردن بخش عظیمی از مردم و انحصارسازی قدرت توسط مدعیان انقلابی‌گری است. این اقدام، از دو طرف، انقلاب و نظام جمهوری اسلامی و مصالح مردم و منافع ملی کشور را تهدید و همچون دو لبه یک قیچی همه چیز را نابود می‌کند. یک لبه این قیچی، انحصارطلبی است که مدعیان خالص‌سازی انقلاب بشدت درصدد رسیدن به آن هستند و لبه دیگر، روی آوردن به سیاست تشدید تشنج با جهان است که در سخنان این روزهای همین افراد «خودانقلابی‌پندار» تکرار می‌شود.