تصاویری شکوهمند از تاریخ ۵هزار ساله ایران

ایندیپندنت فارسی: ریشه هنر همواره در بستر تاریخی و اجتماعی خویش شکل می‌گیرد، بنابراین نمایشگاه «ایران شکوهمند» را نمی‌توان جدا از شرایط پدید آمدن آن نگریست.

نمایشگاه «ایران شکوهمند» مانند شهری طراحی شده است که مخاطب در معرض دروازه شهرها، باغ‌ها، کتابخانه‌ها و حدود ۳۰۰ اثر هنری از جمله نقاشی، تندیس، کاشی، عکس و فیلم و... قرار می‌گیرد و از زمانی حدود ۵۲۰۰ سال پیش تاکنون در نظر گرفته شده و بسیاری از آثار آن برای نخستین بار به نمایش در می‌آیند. هدف از برپایی نمایشگاه پرتوافکنی بر یکی از تمدن‌های بشری است که در گذر زمان دستاوردهای هنری آن برای بسیاری در هاله‌ای از ابهام و تاریکی باقی مانده است.

تصویر شماره یک ریخته‌گری ظریف برنزی است که زوجی را نشان می‌دهد که با لباس‌های فاخر ایستاده‌اند. این پیکرهای کوچک احتمالا از پایتخت ایلامیان در شوش به دست آمده است. به نظر می‌رسد این مجسمه به دوران ایلام میانه (۱۵۰۰ تا ۱۱۰۰ پیش از میلاد) برگردد. تمدن‌های میان رودان یکی به دست دیگری نابود شد. ایلامیان سومری‌ها را چنان غارت کردند که تمدن سومری هرگز دیگر قد علم نکرد. آشوربانیپال، پادشاه آسور نیز تمدن ایلام را ویران کرد و بالاخره مادها تمدن آسوری‌ها را از بین بردند. برخی از مورخان از جمله ویل دورانت و همسرش آریل دورانت در کتاب تاریخ تمدن معتقدند که سومری‌ها، ایلامی‌ها، بابلی‌ها و آسوری‌ها تمدن‌های سامی بوده‌اند و اقوام آریایی از شمال به فلات ایران سرازیر شدند و با سلسله مادها در کشور پاگیر شدند.

تصویر شماره دو کمربند طلایی به قرن هفتم پیش از میلاد را با نقش‌های برجسته‌ای از گوزن و سر شیر نشان می‌دهد. کشف این کمربند طلایی در منطقه زیویه کردستان توسط روستاییان در سال ۱۹۴۷ صورت گرفت. این کمربند سپس قطعه قطعه شد و هر قطعه‌ای از آن در موزه‌ای در جهان نگهداری می‌شود. یک قطعه از آن نیز در موزه ملی ایران قرار دارد. سوراخ‌های پشت آن نشان می‌دهد که احتمالا به چرم دوخته شده است.

تصویر شماره ۳ بازوبند طلایی متعلق به ۵۰۰ تا ۳۳۰ پیش از میلاد است که احتمالا به دوران سلسله هخامنشیان برمی‌گردد. این بازوبند پس از چند بار خرید و فروش و سرقت بالاخره به دست موزه ویکتوریا و آلبرت رسید.

تصویر شماره ۴ کوزه و کاسه‌ای که به شعر مزین شده است مربوط به (۱۱۸۰ - ۱۲۲۰ میلادی) دورانی است که اسلام با زور و زر بر کشور غالب شده است. بخش دیگر مربوط به بازنمایی گوشه‌ای از معماری مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان است که تغییر رنگ کاشی‌ها از آبی آسمانی به سبز با چرخش نور به مثابه خورشید زیبایی برای بازدیدکنندگان چشم‌نوازی می‌کند.

آخرین تصویر زنان حرمسرای دوران ناصرالدین شاه در قرن ۱۹ را نشان می‌دهد، زنانی بی روح که درخششی در چشمانشان دیده نمی‌شود. این اثر اسماعیل جلایر احتمالا از روی عکس نقاشی شده است.