رئیسی از پس خواسته‌های مجلس برخواهد آمد؟

خبرآنلاین: کارشناس مسائل بین الملل در گفتگویی به بررسی احیای برجام در دولت سیزدهم پرداخت و تبعات گرفتن فرصت از دولت دوازدهم را برای رفع تحریم ها مورد بررسی قرار داد.

دیاکو حسینی در پاسخ به اینکه آیا قانون مجلس به منظور جلوگیری از رسیدن توافق بین ایران و آمریکا در دولت دوازدهم تصویب شد گفت: من این پیش داوری را هر چند که آشناست اما ندارم. اگر واقعا اگر نیت مجلس این بوده که دولت روحانی نتواند توافق کند تا دولت بعدی به این دستاورد برسد، لطمه بزرگی است که مجلس به کشور زده است. مساله رفع تحریم ها به هیچ وجه موضوع سیاسی و داخلی نیست و نباید به این دید نگاه کرد.

علاوه بر این من فکر می کنم مانعی که از این طریق ایجاد شده، در دولت اینده هم مشکل ساز خواهد شد. مگر اینکه دولت بعدی با استاندارد دوگانه ای به این قانون نگاه کند. که این هم تناقضات دوگانه سیاسی و اخلاقی را ایجاد خواهد کرد که به نفع دولت نیست. بنابراین باید امیدوار باشیم که هدف از این قانون با نیت سیاست داخلی نباشد. رهبری هم به صراحت گفته اند که اگر رفع تحریم ها امکان پذیر باشد، یک روزهم کسی نباید در آن تاخیر و تعلل ایجاد کند. بنابراین تعلل در رفع تحریم ها و ایجاد خلل می تواند بی توجهی به این سخنان هم باشد.

این کارشناس در ادامه به جدال لفظی ایران و آمریکا بر سر تبادل زندانیان و نفی آن توسط طرف غربی پرداخت. وی در پاسخ به اینکه آیا این وضعیت نمی تواند بی اعتمادی بیشتر اصولگرایان به غرب را سبب شود و احتمال توافق را کاهش دهد گفت: این قاعده توافقات بین المللی است که معمولا کشورها هر زمانی که احساس کنند توافقشان با دیگر کشورها به سودشان نیست، به خاطر گذر زمان یا تغییرات ایجاد شده در محیط بین المللی توافق دیگر منافع سابق را برایشان تامین نمی کند، معمولا یا ازآن خارج می شوند یا اجرایش را با مشکل مواجه میکنند.

این طبیعی است و منحصر به امریکا و انگلیس هم نیست. بنابراین من فکر می کنم که ما باید توجه کنیم که امریکایی ها هر توافقی که انجام می دهند، صرفا به دلیل تحقق مطالبات اولیه خودشان هستند که در ذهن داشته اند و به کمک آن وارد مذاکرات شده اند . اگر آنها به این مطالبات دست پیدا نکنند، ممکن است که به توافقاتی که ایجاد کرده اند پایبند نباشند.

در عین حال من فکر می کنم ما باید این انتظار را داشته باشیم و حق قانونی ماست که از امریکا بخواهیم به توافق هایش پایبند بماند. به خصوص در مورد زندانیان یا مسائل حقوق بشر، که با آنها مواجهیم که با گرو کشی درست نخواهد شد و قابل با مقایسه با گفتگوهای برجامی هم نیست. اما در عین حال ضمن اینکه ایران می تواند این موضع را از نظر اخلاقی داشته و مطالبه کند، طرف امریکایی هم می تواند بر اساس همان پیش فرض هایی که دنبال کرده، خواستار این باشد که توافقات به نفعی موازی با هم پیش بروند.