اولین پیام فیس بوکی ظریف از وین

خبرگزاری ایرنا: محمدجواد ظریف صبح امروز(پنج شنبه) در صفحه فیس بوک خود نوشت: سلام دوستان، ساعت ۵ و ۴۰ دقیقه صبح پنجشنبه به وقت وین (۸ و ۱۰ دقیقه صبح به وقت ایران عزیز) است، دور جدید مذاکرات از دیروز شروع شد و در دو هفته آینده به صورت فشرده ادامه خواهد داشت.

وی ادامه داد : با توجه به پیچیدگی و به هم پیوستگی موضوعات متعددی که برای رسیدن به تفاهم جامع باید مورد توافق قرار گیرند، واقعا دشوار است نتیجه مذاکرات را پیش بینی کرد و گمانه زنی های برخی رسانه ها به ویژه در غرب را نباید چندان جدی گرفت چون بیشتر از تحلیل و خبررسانی، تلاششان برای فضاسازی و تاثیرگذاری بر مذاکرات است.

وزیر امورخارجه در ادامه این مطلب نوشت: آنچه می توانم به شما اطمینان دهم این است که من و همکارانم تمام تلاش خود را برای رسیدن به راه حل منطقی و پایدار بکار خواهیم گرفت و در این مسیر دشوار بیش از همیشه به حمایت و به ویژه به دعای خیر شما در این ماه رحمت نیازمندیم.

ظریف خاطرنشان کرد: قبل از رفتن به وین یک پیام ویدیویی به زبان انگلیسی تهیه کردم که با زیرنویس به زبان های مختلف در فضای مجازی منتشر شد.

متن کامل پیام ویدیویی محمدجواد ظریف وزیر امورخارجه جمهوری اسلامی ایران بدین شرح است:

ˈدر طول سه هفته آینده، فرصتی منحصر به فرد داریم تا تاریخ ساز باشیم، تا به توافقی جامع در مورد برنامه هسته ای ایران دست یافته و به بحران غیرضروری که ما را از پرداختن به چالش های مشترکی نظیر رخدادهای وحشتناک چند هفته گذشته در عراق بازداشته است، پایان دهیم.

مسئله هسته ای می توانست در سال ۲۰۰۵ حل شود اما آن زمان صحبت های مرا که می گفتم ایرانی ها به فشار حساس هستند، باور نکردند. دولت (جورج) بوش با مطرح کردن خواسته توقف غنی سازی تمام توافق را بر هم زد. بعد هم برای هشت سال، فشار و تحریم ها را برگزیدند.

آن تحریم ها، به معنای واقعی فلج کننده یا حتی مرگ آور بودند. بیماران سرطانی ایرانی به هزینه خود نمی توانستند داروهایشان را تهیه کنند، چراکه بانک های سرتاسر جهان برای خودداری از انتقال سرمایه های ایرانی از سوی وزارت خزانه داری ایالات متحده تحت فشار قرار گرفته بودند. اما تحریم ها برنامه هسته ای ما را زمین گیر نکرد، همانطور که قتل دانشمندان هسته ای ما، خرابکاری در تأسیسات هسته ای ما (که با وجود تبعات فاجعه بار زیست محیطی احتمالی صورت گرفت) و تهدید های نظامی مکرر، نتوانست این کار را بکند. در واقع، این اقدامات دقیقا نتیجه ای عکس داد.

نتیجه اصرار بر عدم غنی سازی، افزایش ۱۰۰ برابری تعداد سانتریفیوژهای ما بود؛ از کمتر از ۲۰۰ دستگاه به حدود ۲۰ هزار دستگاه.

خودداری از فروش سوخت رآکتور تحقیقاتی ما که ساخت آمریکا هم هست، ما را وادار کرد تا برای تولید سوخت، سطح غنی سازی را بالا ببریم؛ از ۳.۵درصد به ۲۰درصد.

محروم کردن بیماران سرطانی از رادیو-ایزوتوپ های پزشکی ما را مجبور کرد تا یک رآکتور آب سنگین بسازیم و از یک ایده اولیه به سمت یک تأسیسات کامل حرکت کنیم که به زودی راه اندازی می شود.

تهدید به بمباران تأسیسات هسته ای هم ما را مجبور به ساخت فردویی کرد که به واسطه کوه ها محافظت شده است. دولت های غربی بدون توجه به اینکه خودشان این وضعیت را ایجاد کرده اند، دست به اعتراض زدند.

در حالی که به ۲۰ جولای (۲۹ تیر ضرب الاجل توافق) نزدیک می شویم، احساس می کنم که باید بار دیگر هشدار دهم که تلاش برای امتیازگیری در لحظات آخر نتیجه ای بهتر از آنچه که در سال ۲۰۰۵ به دست آمد، نخواهد داشت.

به آن کسانی که هنوز تصور می کنند تحریم ها بوده که ایران را پای میز مذاکره آورده، فقط می توانم بگویم که فشار در هشت سال گذشته و در واقع در طول ۳۵ سال گذشته، امتحان خود را پس داده است.

تحریم ها مردم ایران را به زانو درنیاورده، نمی آورد و نخواهد آورد. هنوز برای خروج از این چرخه تشدید اوضاع، فرصت داریم. احترام متقابل را امتحان کنید. نتیجه خواهد داد.

ما داریم تلاش می کنیم تا به توافقی دست یابیم. نه یک توافق خوب یا توافقی بد، بلکه توافقی عملی و پایدار. و هر توافقی، اساسا نتیجه درک مشترک و نه تحمیل مواضع یک طرف یا طرف دیگر است.

ما آماده ایم تا با تمهیداتی قاطع تضمین کنیم که برنامه هسته ای مان همواره صلح آمیز می ماند. هنوز برای پایان دادن به این افسانه که ایران به دنبال ساخت بمب است، فرصت باقی است. ما برای اثبات این ادعای خود، سابقه ای ۲۵۰ ساله از عدم تجاوزگری را داریم.

دولت متبوع من به پایان دادن به این بحران غیرضرور تا ۲۰ جولای متعهد است. امیدوارم همتایانم نیز اینطور باشند.

جواد ظریف هستم و این پیام ایران است.»