دخترها برای اعتراض می‌آیند و پسرها برای دخترها!

خبرگزاری فارس در گزارشی تحلیلی ضمن اشاره به حضور جوانان دهه هفتادی و دهه هشتادی در اعتراضات مردمی، ادعایی توهین آمیز درباره معترضان مطرح کرده است.

در بخشی از این گزارش آمده:

* یکی از ماموران نیروی انتظامی که اتفاقا اصلا عقاید بسته ای ندارد و مثل اکثر ما در خانواده ای معمولی زندگی می کند، از تجربه چند هفته ای خود در جریان اعتراضات می گفت و افسوس می خورد که چرا خانواده ها بدون هیچ نظارتی فرزندان شان را رهاکرده و خبر ندارند که بر آن ها چه می گذرد.

* او می‌گفت:« ما می‌گوییم اما خانواده ها باور نمی‌کنند که اگر باور کنند برای حفاظت از فرزندانشان بیکار نمی‌مانند. متاسفانه این اعتراض ها پرشده از فسادهایی که ما با چشم می‌بینیم و برای جوان هایمان افسوس می خوریم. دخترها برای اعتراض می آیند و پسرها برای دخترها!» حرف هایش مرا یاد دوستی انداخت که می گفت:«خود من بچه نوجوان و جوان دارم و از عاقبت کار و آزادی مدنظر این دسته از مردم می ترسم‌.»

* بی ربط هم نمی‌گفت. بیایید باهم پیش برویم. فکر کنید شعار زن زندگی آزادی محقق شده، حجاب ها کنار رفته و هر فردی با هرپوششی می تواند در جامعه حاضر شود. خب این فقط اول داستان آزادی مدعیان امروزی است. مساله زمانی بغرنج می شود که نوجوان و جوان ما از این پس خود را محق هرگونه آزادی می‌داند و دیگر ما به عنوان خانواده حقی برای مخالفت نداریم و با نگاهی غربی باید به آزادی همه جانبه فرزندانمان تن بدهیم! چراکه آزادی برای طیف وسیعی از معترضان امروز صرفا به برداشتن روسری خلاصه نمی شود و دنباله وسیعی دارد اما آیا فرهنگ خانواده های ایرانی می تواند پذیرای این نوع آزادی باشد؟

* خانواده هایی که امروز فرزندانشان شعار آزادی سر می دهند، واقعا چقدر به عواقب این آزادی فکر کرده اند؟ اگر روزی دختر نوجوانان شان را در یک پارتی شبانه یا یک رابطه نامشروع ببینند آنوقت چه واکنشی خواهند داشت؟ این هم بخشی از همان آزادی است که با تحقق شعار زن زندگی آزادی بخشی از حقوق فرزندان ما می شود اما آیا به عنوان والدین با آن پیشینه مذهبی یا نه اصلا بهتر است بگوییم فرهنگی، حاضریم به آن تن بدهیم؟

* در یک پرسش و پاسخ میدانی، این سوال را از خانواده های بسیاری که خواهان آزادی پوشش هستند، پرسیدم اما از هیچ کدام نه تنها پاسخ مثبت نشنیدم بلکه به پاسخ هایی پر از شک و تردید برخوردم که با اما و اگرهای بسیاری همراه بود. پس چه خوب می شود که فارغ از واکنش های احساسی، کمی منطقی به مطالباتمان فکر کرده و ذهن فرزندانمان را برای مطالبه ای درست روشن کنیم.

* همانطور که در ابتدا هم گفتیم ابعاد این آزادی آنقدر وسیع است که در اینجا مجال گفتن نباشد اما همین چند پرده از آزادی را برایتان بازگو کردیم تا کمی بیشتر در بطن شعار زن زندگی آزادی فرو رویم، تفکر کنیم ...