کالبدگشایی از روخوانی آقای نماینده!

مصطفی داننده در عصر ایران نوشت: علی حدادی سخنگوی کمیسیون داخلی و شوراهای مجلس گزارش پزشکی قانونی در مورد درگذشت مهسا امینی در مقر گشت ارشاد در خیابان وزرای تهران را که تلفیقی از جملاتی فارسی و اصطلاحات تخصصی پزشکی بود، اشتباه و می‌شود گفت که خنده‌دار خواند که گویی برای بار اول است که چشمش به این متن افتاده است. 

البته این اولین بار نیست که می‌بینیم نمایندگان مجلس نمی‌توانند از روی یک متن بخوانند.  نماینده‌ای در مجلس دهم، مشهورترین موزه دنیا یعنی لوور را ««لووُر، لووِر، لووووور و لوبر» می‌خواند، گویی که اصلا نام این موزه معروف را اصلا نشنیده است.

البته به نظر می‌رسد ندانستن در برخی مسؤولان ما یک اپیدمی است. با این اپیدمی خیلی عجیب نیست که عضو شورای شهری در شیراز ونیز ایتالیا را متعلق به سوئیس بداند یا نماینده‌ای که خود را دانشگاهی و اهل علم می‌داند دو کلمه ساده انگلیسی «anytime & anywhere» را « آنی تایم، آنی وِر» تلفظ کند. 

وقتی کریمی قدوسی که چند دوره‌ای هم نماینده است؛ ان‌پی‌تی یا معاهده منع اشاعه سلاح هسته‌ای (N.P.T) را به اشتباه (MPT) می‌نویسد، تو خود حدیث مفصل بخوان ازین مجمل.

این ندانستن‌ها و اشتباهات چند نکته را به ذهن متبادر می‌کند:

اول: شرط نمایندگی داشتن فوق لیسانس است. یعنی نمایندگان مجلس دارای مدرک فوق لیسانس یا بالاتر هستند. حالا سوال این است که چگونه است یا دارنده مدرک فوق لیسانس آنهم فقه و حقوق اسلامی که با کلمات سروکار دارد، یک متن را این همه با اشتباه بخواند و به طور مثال کالبد شکافی را کالبد گشایی بگوید.

اینگونه اشتباهات نشان می‌دهد که نمایندگان مجلس کتاب نمی‌خوانند.  قطعا کسی که کتاب خوانده  یا حداقل فیلم دیده استف، یکبار هم که شده نام این موزه و آن شهر و برخی کلمات انگلیسی خوانده و یا دیده است.

دوم: قطعا این اولین بار نبوده است که آقای حدادی این متن را خوانده‌اند. چرا از پزشک‌های مجلس نخواستند تا تلفظ اصطلاحات پزشکی را برای‌شان بگویند. یا اگر قادر به خواندن این متن نبودند از فرد دیگری درخواست می‌کردند که آن را بخوانند. 

این رفتارها بیانگر این است که این افراد مشورت هم نمی‌کنند. به هر دلیلی برخی مسؤولان کشور، کتاب نمی‌خوانند، به اینترنت سر نمی‌زنند و فیلم نمی‌بییند. به نظر می‌رسد آنها قبل از اینکه حرفی را بزنند یا متنی را بخوانند با کسی مشورت نمی‌کنند و از آنها نظر نمی‌خواهند.

سوم: این نخواندن و نشنیدن حاصل غربالگری به نام نظارت استصوابی است. وقتی بسیار از شایستگان به بهانه‌های مختلف بیرون از گود می‌مانند و حق انتخاب مردم بین همه سلیقه‌ها نیست باید شاهد چنین اتفاقات خنده‌داری در مجلس باشیم. 

البته ما زیاد مته به خشاش می‌گذاریم. همین الان نماینده‌ای داریم که با اعتماد به نفس کامل می‌گوید:« چند ماه پیش از شکل‌گیری ناآرامی‌ها، افرادی را در خیابان دیدم که لخت مادرزاد بودند.» کاش همان نمایندگان مجلس از او می‌پرسیدند این لخت‌ها را در کدام خیابان ویا کجای شهر دیده است که باقی مردم آنهم در عصر گوشی به دست‌ها ندیده است. 

مسؤولان کشور در هر رده‌ای باید بیشتر از مردم عادی بخوانند، ببیند و بشنوند. امروز مردم به ویژه نسل جوان در دریایی اطلاعات غوطه ور هستند و گام‌های بلندی را به سوی کسب دانش و فضیلت برداشته‌اند. نمی‌شود کسی که وظیفه اداره کشور را به عهده دارد از نظر اطلاعات از مردم خود عقب باشد.

اداره کشور، مائده آسمانی نیست که به یک انسان برسد و او با خوردن آن بتواند به همه امور مسلط باشد. تنها راه، خواندن و استفاده از تجریبات دیگران است. این اشتباهات شاید از مردم عادی پذیرفتنی باشد اما از کسی  که در مورد  سرنوشت، آینده و ثروت مردم تصمیم می گیرند، قابل قبول نیست.