قلمرو جنگلی گسترده ملکه‌های مار

خبرآنلاین-امیرحسین‌ فوقانی: جنگل‌های بارانی گسترده و درهم پیچیده شبه‌جزیره یوکاتان امروزی، زمانی خانه پادشاهی‌های رقیب مایا بود. بین سال‌های ۱۵۰ تا ۹۰۰ پس از میلاد، که به دوره کلاسیک معروف است، این سلسله‌ها برای کسب قدرت به مبارزه پرداختند که از طریق یورش‌ها، نبردها و ترورها تصرف شد و با بناهای تاریخی بزرگ مشخص شد و با تشریفات فراوان جشن گرفته شد.

اعضای خانواده های سلطنتی شاهکارهای خود را با کنده کاری‌های آهکی و کتیبه های هیروگلیف به یادگار گذاشتند، که بسیاری از آنها دو خط خونی را به تصویر می کشند که هر کدام در نقاط مختلف تقریباً بر جهان مایا برتری داشتند. این دو تبار، که به عنوان سلسله کانول و اربابان تیکال شناخته می شوند، در سراسر دوره کلاسیک با هم جنگیدند. با افزایش قدرت یک خانواده، قدرت خانواده دیگر کاهش یافت.

سیمون مارتین، نگارشگر موزه دانشگاه پنسیلوانیا، می‌گوید: «سلسله کانول از طریق صنعت و ماشین‌کاری‌های خود و احتمالاً موفقیت‌های نظامی، به مدت ۱۳۰ سال در بسیاری از پادشاهی‌های دیگر برتری یافت. پادشاهان قدرتمند کانول، از جمله یوکنوم چین دوم (حکومت ۶۳۶–۶۸۶ پس از میلاد) و جانشین او، نفوذ خانواده را بر بسیاری از مناطق پست مایا گسترش دادند. باستان شناسان می توانند گسترش این نفوذ را از روی کتیبه هایی که در آن اربابان محلی وفاداری خود را به کالاکمول اعلام کرده اند و از زیارتگاه ها و ساختمان های به سبک کانول که در شهرهای تحت تسلط پادشاهان کانول ساخته شده اند، ردیابی کنند. این شهرها از نظر استراتژیک توسط پادشاهان مار برای احاطه پایتخت دشمنانشان در تیکال انتخاب شدند.

رهبران کانول از طریق خشونت و شاید فشار اقتصادی، دست نشاندگان را به خدمت گرفتند، اما مراسم عروسی نیز نقش برجسته ای در دولتمردی آنها داشت. در طول دوران شکوفایی خود، سلسله مارها ازدواج های استراتژیک بین زنان سلطنتی کانول و مردان رده پایین تر که بر مناطقی که کانول می خواستند تحت کنترل خود درآورند حکومت می کردند ترتیب داد. همانطور که این ملکه ها به سرزمین هایی که شوهرانشان کنترل می کردند نقل مکان کردند و فرزندانی به دنیا آوردند و خطوط جانشینی را تضمین کردند.

این «ملکه های غریبه» کانول تعهدات خاصی بر اساس جنسیت خود داشتند. این زنان سلطنتی جادوگر بودند و از دانش مخفیانه در مورد آیین‌ها و تقویم‌داری آگاه بودند. آنها آینده را پیشگویی می کردند و با ارواح ارتباط برقرار می کردند، شاید برای تعیین تاریخ های فرخنده ای که در آن به شهر رقیب حمله کنند.

تریسی آردرن باستان شناس دانشگاه میامی می گوید: «سرمایه گذاری دولت در تولید مثل بیولوژیکی آنها بسیار زیاد بود. "اگر سلسله ادامه پیدا نکند، همه چیز از بین می رود."

هنگامی که یک ملکه غریبه وظایفی را که از او به عنوان یک زن انتظار می‌رفت انجام داد، توانست امتیازات و اختیاراتی را که معمولاً به مردان در جامعه کلاسیک مایا محدود می‌شد، به دست آورد. این زنان لباس مردانه می پوشیدند، به جنگ می پرداختند، در حوزه سیاست نقش‌آفرینی می‌کردند و بناهایی را برای تبلیغ دستاوردهای خود سفارش می دادند. در متون مایا، محققان حدود ۳۵ زن را از انواع خانواده‌های حاکم شناسایی کرده‌اند که خارج از گروه خاندان خود ازدواج کرده‌اند، اما به نظر می‌رسد که کانول این استراتژی را بیش از دیگران در اولویت قرار داده و از آن سود برده است. در واقع، دو تن از قدرتمندترین زنان مایا، لیدی کابل و لیدی سیکس اسکای، ملکه های غریبه در خدمت کانول بودند.

آنچه محققان از دهه ۱۹۶۰ در مورد این زنان آموخته اند از کتیبه های هیروگلیف و سایر نکات موجود در پرونده باستان شناسی بدست آمده است. در دهه‌های اخیر، آردرن و دیگران توانسته‌اند با بررسی مجدد این متون و مکان‌های باستان‌شناسی و آثار باستانی، بیوگرافی لیدی کابل و لیدی شش آسمان را تکمیل کنند. تحقیقات جدید آن‌ها نشان می‌دهد که هر دو زن وارد ازدواج‌های دیپلماتیک شده‌اند تا وضعیت نسل خونی خود را تقویت کنند و از کالاکمول در مبارزه به ظاهر ابدی آن علیه تیکال حمایت کنند. به عنوان ملکه های غریبه، آنها حداقل برای مدتی به مهار ظهور تیکال کمک کردند. تحقیقات نشان داده است که این زنان در بازی هایی که توسط اعضای مرد خانواده اداره می شد، پیاده های منفعل نبودند. در عوض، به نظر می رسد آنها بازیگران فعال، جاه طلب و سرمایه گذاری در حرفه سیاسی خود بوده اند. و در حالی که لیدی کابل و لیدی سیکس اسکای هر دو به عنوان ملکه های غریبه شروع کردند، از موقعیت های خود برای ساختن میراث های متمایز استفاده کردند.