خانه‌ای زشت، خشن و جذاب در میان جنگل‌

فرادید: این ساختمان که ساخت آن سال ۲۰۲۳ در منطقه آلفرز به اتمام رسید و حدود یک ساعت با مکزیکوسیتی فاصله دارد، خانۀ دو اتاق خوابه‌ای با اشکال و جزئیات عجیب و غریب است.

گودفروی درباره این خانه می‌گوید: «مفهوم خانه آلفرز نشات گرفته از ایده ساخت کابین در جنگل و احساس رمانتیک یک پناهگاه در قلب جنگل است. من میخواستم این خانه شبیه مکعبی به نظر برسد که بین درختان روی زمین سقوط کرده است.»

این مکعب که از بیرون شبیه به یک دژ غیرقابل نفوذ بنظر می‌رسد، یک تودۀ جامد بتنی با تزیینات نامتجانس است.

یک دیوار زاویه‌دار در امتداد مسیر ورودی جلوی در مانع ایجاد کرده و یک سایبان سنگین و شیبدار در یک گوشۀ خانه قرار گرفته است؛ در حالی که در نمای خانه، پنجره‌های عمودی بسیار نازک و دریچه‌های گلبرگ مانند وجود دارد.

این خانه مانند یک کلبه، در دل یک چشم انداز جنگلی دورافتاده جا گرفته است اما با این‌حال به خاطر معماری خاصش احساس استحکام و امنیت زیادی را به ساکنانش منتقل می‌کند.

طبقه همکف پنجره‌های بلندی دارد که خطوط دید را حفظ کرده‌اند و از محیط طبقه پایین خانه مجزا هستند. جهت فضا‌های داخلی همگی رو به سمت آسمان (بالا) و بالای درختان اطراف است.

گودفروی میگوید: «خانه طوری است که انگار مانند یک جعبه ناپایدار بالای شیب طبیعی زمین افتاده است؛ خانه در گوشه جنوبی با ستون حفظ شده و در گوشه مخالف شمالی انگار در دل زمین فرو رفته است.»

گودفروی تصمیم گرفت «ارتفاع خانه را افزایش دهد تا طبقه همکف دوم را در بالای خانه ایجاد کند؛ یک جور تراس معلق روی پشت بام در وسط درختان.»

ارتفاع درونی خانه یک جور حس کلیسایی و تناسب درونی ایجاد می‌کند، در حالی که نور نیز از همه جا و از بالا وارد خانه می‌شود.

نور از دیوار‌های بتنی از طریق اتاق نشیمن دو-ارتفاعی پخش می‌شود و فضا‌ها را بدون وجود پنجره در طبقه همکف روشن میکند. پنج اتاق نیم-سطح به شکل مجموعه‌ای از سطوح نیم-اشکوب با مبلمان توکار بتنی و کف‌های چوبی که نمای نازک آن‌ها روی سطح لبه پله‌ها قابل مشاهده است، عمل میکنند.

تراس روی پشت بام که به عنوان فضای صبحگاهی در نظر گرفته شده ترکیبی از اشکال هندسی با نورگیر بیرون زده گرد و یک شکل زاویه‌دار است که پلکان داخلی را میپوشاند. سال ۲۰۱۸، گودفروی خانه قلعه‌مانند دیگری را به عنوان خلوتگاه کنار اقیانوس خلق کرد و سال ۲۰۲۰ نیز خانه بتنی شکسته‌ای را با الهام از جاده‌های مقدس مایا‌ها در مریدای مکزیک ساخته بود.