پیروزی نهایی اردوغان؛‌ خوشا به حال ما یا او؟

مهرداد خدیر در عصر ایران نوشت: پیروزی رجب طیب اردوغان در مرحلۀ دوم انتخابات ریاست جمهوری ترکیه و ماندگاری او در قدرت طبعا کسانی را که دوست نداشتند دهه سوم را هم تجربه کند خوش ننشسته است. 
  بله، اختلاف او با کمال قلیچدار اوغلو بسیار نیست و همین نشان می دهد جامعه ترکیه دو پاره شده ولی فراموش نکنیم نامزدی با 5 درصد آرا در مرحله اول هم توانست با حمایت از اردوغان تاثیرگذار باشد.

این جمله از وینستون چرچیل مشهور است که دموکراسی بدترین شیوه است اما شما بهتر از آن چه سراغ دارید؟

می‌توان خرده گرفت که اردوغان در مقام رییس جمهوری مستقر امکانات بیشتری در اختیار داشت ولی در مقابل میل به تغییر نیز یکی از انگیزه‌های همیشگی در هر انتخابات است و از این منظر 20 سال زمام‌داری می‌توانست پاشنه آشیل او باشد.

این واقعیت که بخش قابل توجهی از جامعه ترکیه خواستار پایان دادن به قدرت اردوغان بودند نیز قابل انکار نیست اما فراموش نکنیم که به هر حال به صندوق و آرای مردم مراجعه کرده است. 

امروز ویدیویی دیدم که نشان می‌داد سال‌ها قبل و در روزگار جوانی به عنوان نماینده حزب رفاه و برای جلب آرا در انتخابات شهرداری‌ها حتی سراغ زنان بدکاره در یک هتل هم رفته است و اتفاقا یکی از مهیج‌ترین و مشهورترین نطق‌های اوست در حالی که می‌دانیم دانش‌آموخته مدرسه مذهبی با تفکرات اخوانی است.

 بله بخشی از مردم ترکیه قطعا خوش‌حال نیستند اما دموکراسی همین است و اگر برای ریاست جمهوری نمی‌توان قدرت را تقسیم کرد در انتخابات پارلمان احزاب می‌توانند سهم بگیرند منتها در آنجا هم دست بالا با آرای مردم با حزب عدالت و توسعه است.

یک لحظه اما تصور کنید رجب طیب اردوغان در حالی پیروز شده بود که قدرت چندانی در اختیار نمی‌داشت تا آنچه را که وعده داده اجرایی کند. تا پیش از این در توجیه پاره‌ای مکانیسم‌های متفاوت در انتخابات در ایران گفته می‌شد دموکراسی ما با نظام‌های لیبرال تفاوت دارد. در ترکیه و در همسایگی ما اما هم فرد پیروز مسلمان است و هم رقیب او. هم اردوغان گفت لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار و هم رقیب او بر علوی بودن خود تاکید کرد. اکثر رای دهندگان هم مسلمان بودند.

اگر دو مرحله برگزاری انتخابات در ترکیه بدون استصواب قبلی و با رقابت احزاب و کاندیداهای پوششی موجب اصلاحاتی در ساختار انتخاباتی ما شود خوشا به حال ما چرا که قرار بود این اتفاق با لوایح اختیارات و انتخابات در دوره اصلاحات رخ دهد و با این که در مجلس ششم تصویب شد به سد شورای نگهبان خورد.

اگر هم این اتفاق نیفتد همین که بعد از پیروزی تازه گرفتاری او برای اعمال قدرت و عمل به وعده‌ها به سبب اصطکاک با دیگر نهادهای قدرت شروع نمی شود که به رییس جمهوری منتخب تنها به چشم یکی از نشستگان بر صندلی قدرت و نه «رییس» نگاه  کنند می‌توان گفت خوشا به حال او.