رفتار این چند ایرانی مقیم اروپا، تمام معادله‌ها را به هم ریخت!

برترین‌ها: ایرانی‌های مهاجر از هموطنان خودشان دوری می‌کنند؟ آیا واقعا تجربه ارتباط با ایرانی‌ها در کشورهای دیگر تجربه خوبی نیست؟ بفرمایید شام شبکه من و تو را یادتان هست؟ بارها دیده بودیم که خیلی‌ها از هموطنانِ غربت نشین گلایه می‌کردند. این مطلب اما قرار است توصیف واقعی ماجرا باشد، بر اساس آن چه که این روزها در توئیتر خوانده‌ایم:

مارلون نوشته: دو سال پیش که اومدم کالیفرنیا توصیه خیلی‌ها بهم این بود:

۱- با ایرانیا زیاد قاطی نشو چون خاله زنکن و پشت سرت حرف در میارن

۲- با ایرانیا بیزنس نکن چون سرت کلاه میزارن.. من چیکار کردم: تو هر کاری اولویت رو دادم به ایرانیا، از رستوران و دکتر و دندانپزشک بگیر تا راننده tow truck و ...

نتیجه‌: من همیشه بهترین سرویسا رو با کمترین قیمت از ایرانیا گرفتم. راننده ‌تراک بااینکه ۵۰۰ دلار توافق کرده بودیم ازم ۱۰۰ تا کمتر گرفت، دنتیست ارتو ۱۰۰۰ دلار رو invisalign بهم تخفیف داد، دنتیست اندو بااینکه حامله بود اومد مطب کارمو راه انداخت! کاش ما ایرانیا دست از خودزنی برداریم. در حالت کلی یه ایرانی نمیتونه بدتر از خارجی باشه.

«اتابک اعظم» هم تجربه مثبتی داشت: من تو آلمانی صاحبخونه ایرانی داشتم انگار اون مستاجر من بود یادمه وقتی فهمید اجازه کار ندارم یا یک‌بهونه الکی اجارمو کمتر میگرفت از سرکارش مرخصی میگرفت با من میومد برای کارای اداری خانومش همیشه غذای خوشمزه درست میکرد برامون میفرستاد حداقلش من از هیچ‌ ایرانی تو آلمان بدی ندیدم

شیمبا تقریبا با ارتباط گیری با ایرانی ها در خارج از کشور مخالف بود: تجربه‌ی من اینه که صاحب‌کار، صاحب‌خونه و دندون‌پزشک و محیط کار ایرانی خوب نیستن و درامای خالصه. ولی مثلا دکتر ایرانی رو به دکتر کانادایی هزاربار ترجیح میدم و محله‌های ایرانی نشین محله‌های خوب و تمیز و امنی هستن. یعنی نباید کامل از کامیونیتی ایرانی ایزوله شید یا کامل توش حل شید.

تجربه «سانکو» هم خوشایند و جالب بود: دایی من با همسرش تازه رفتن استرالیا، صاحبخونه‌شون ایرانیه... تا برسن استرالیا و کاراشونو بکنن و مستقر بشن و به فکر دستی کشیدن به سر و روی زندگیشون بکنن، صاحبخونه یه ماشین بهشون داده بود برای کاراشون استفاده کنن، وسایل خونه از فرش و مبل و تخت تا تلویزیون بهشون داده تا وقتی خودشون اوکی شدن.

«هابیل» کمی با طرفداری از «ایرانی‌ها» توییت کرد: من خودم، تجربه شخصیم بهم میگه ایرانی حتی کلاه بردارش بهتر از ملیت های دیگه است، باید کمی پیگیری کنید تا ادم مناسب رو پیدا کنید. اما به صورت کلی تازه واردین ایرانی اینجا فکر میکنن گرگ هستن اما واقعا تربیت سالم و ساده ای تو ایران داشتن، متاسفانه سر خیلی ها کلاه میره همین اول کاری.

شکیبا به نوع دیگری از برخورد ایرانی ها توجه کرده بود: من فعلا چند ماهه از کشور خارج شدم ولی و بی اغراق تنها نژاد پرستی که باهاش مواجه شدم از سمت  ایرانی‌ها بوده! هم توهین به خودمون و هم توهین به بقیه‌ی نژاد‌ها!!!

لیسبانتیل، به این فکر کرد که چرا نباید با ایرانی های خارج نشین ارتباط بگیریم؟: منم دقیقا همینم، همیشه اولویت رو میدم به ایرانیا. برای بعضی کارای بازسازی که کانترکتور‌ چینی کمی کمتر از ایرانی گفته بود کارو دادم به هموطن چون حرف همو میفهمیم. شاید این طرز فکر که ایرانیهای خارج با هم بد باشن و از هم فرار کنن هم نظریه ای برای تفرقه‌‌ست.

اسمیلینگ گفت که ممکن است آنقدرها هم ایرانی های خارج نشین خوب نباشند: من واسه تعمیر ماشین اول رفتم تعمیرکار ایرانی که کمکم کنه هزار دلار دیداکتبل بیمه رو بپیچونم. با کلی منت که دانشجو ام و هم زبونم و اینا قبول کرد ۵۰۰ تا رو بپیچم. ماشینو پس گرفتم و رفتم یه تعمیرکار خارجی، بدون هیچ منتی با من راه اومد که هزار دلارو ندم!

«مهاجر شمالگان» نوشت: من تجربه برعکس داشتم در مورد خودم و خانواده خواهرم خودم از یه دلال ماشین خریدم ماشین معیوب داد برگردوندم ۵۰۰ دلار رو به بهانه اینکه مالیات رو پرداخت کردم پس نداد خواهرم ماشین خرید از یه دلال ایرانی ۳۵۰۰ دلار به بهانه گارانتی کشیده بود رو ماشین. تازه یه دلال دیگه رفتیم از اگزوز ماشین دود سیاه در میومد طرف می گفت نه این تعمیر میشه قشنگ متوجه نمی شدیم داره سرمون کلاه بذاره.

نگین جزو کسانی بود که یک ایرانی دیگر به او رکب زده بود: من اوهایوام. تو شهری که اصلا ایرانی نیست دست یک ایرانی دانشجوی ورودی رو گرفتم بهش پناه دادم تو خونه خودم به اسم خودم براش سیم کارت گرفتم و پولش رو دادم هرجا نشست گفت من سرش کلاه گذاشتم و ازش دزدیدم از اون به بعد اعتمادم مُرد به مردم ایران به هرکی میاد هم میگم حواستون باشه

مریم به ایرانی های مقیم خارج بدبین بود: منم می‌گفتم چرا ما اینقدر خودزنی می‌کنیم. ولی الآن فهمیدم همه ش تجربه است و خودزنی هم نیست. عجیب ترین رفتارها رو از ایرانیا دیدم. عجیب ترین لایف استایل ها رو همچنین. و بی تعارف ترین و بی ملاحظه ترین ها حتی. از دورویی و پشت سر هم حرف زدن و زیرآب زدن که دیکه نگم. تجربه ها متفاوته

نغمه با ارتباط گیری با ایرانی های دیگر موافق بود: من هم از ایرانی‌هایی که شناخته‌ام، راضیم و با اونهایی که از نظرم به دورند هم ارتباط مسالمت آمیز دارم. ما ایرانیها باید finally یاد بگیریم با هموطنهامون بهتر و بیشتر ارتباط درست داشته باشیم. ایرانیهای آمریکا در مقایسه از بهترین race ها هستند از هر نظری، قدر خودمون رو بیشتر بدونیم.

*رسم‌الخط متن همان است که در توئیتر نوشته شده است.