معمای رتیل آبی با رنگی درخشان و خیره‌کننده

آبی یکی از کمیاب‌ترین رنگ‌هایی است که در طبیعت مشاهده می‌شود. گل‌های آبی نادر هستند و برگ‌های آبی اصلا وجود ندارند. رنگدانه آبی بسیار کمیاب است و تولید آن برای گیاهان سخت است. بیشتر گل‌های آبی نتیجه اختلاط رنگدانه‌های دیگر هستند.

آبی را می‌توان در حیوانات، عمدتا در پرندگان، ماهی‌ها و حشراتی مانند پروانه‌ها یافت. چندین گونه از رتیل با ترکیبی از رنگ آبی وجود دارد. در این مورد، آبی‌ها نتیجه رنگدانه نیستند، بلکه با رنگ‌آمیزی ساختاری تولید می‌شوند. در واقع ساختارهای کوچک و نانوسکوپی نور را به گونه‌ای منعکس می‌کنند که به صورت آبی و بنفش می‌درخشند.

راز رنگ آبی رتیل تنها چند سال پیش کشف شد که البته بسیار جذاب است. به نظر می‌رسد گونه‌های مختلف رتیل در سراسر جهان، از شاخه‌های دوردست شجره خانوادگی رتیل، با همان سایه‌روشن آبی برق می‌درخشند، حتی اگر نانوساختارهای مسئول این درخشش متفاوت باشند.

هنوز نمی‌دانیم که چگونه یا چرا، اما مشاهده اینکه گونه‌ها در زیستگاه‌های مختلف و درک الگو و چگونگی استفاده از این رنگ آبی در آن‌ها، می‌تواند برای رسیدن به پاسخ مفید باشد.

این رتیل با نام «Chilobrachys natanicharum» دارای ردهای آبی و بنفش واضحی روی پاها، زائده‌های پدیپال و گیره «chelicerae» است که وقتی عنکبوت پاهای خود را بالا می‌برد، حالتی که رتیل‌ها هنگام دفاع به خود می‌گیرند یا در هنگام معاشقه، می‌درخشند. ظاهرا رتیل آبی از این رنگ برای ارتباط با هم‌نوعان خود نیز استفاده می‌کند، اما بدون مطالعه بیشتر، نمی‌توان درباره آن نظر قطعی داد.

این گونه آبی و درخشان، یکی از نادرترین گونه‌های رتیل است، و قسمت ناراحت‌کننده ماجرا این است که زیستگاه آن، یعنی جنگل‌های حرا، در معرض خطر نابودی هستند. البته رتیل آبی برقی سازگاری قابل توجهی از خود نشان می‌دهد. این رتیل‌ها می‌توانند در لانه‌های درختی و همچنین لانه‌های زمینی در جنگل‌های همیشه‌سبز رشد کنند. در جنگل‌های حرا، زیستگاه آن‌ها به دلیل تاثیر جزر و مد، محدود به درختان توخالی است