چه مقدار آب برای سلامت کلیه‌ها لازم است؟

همشهری آنلاین: کم آبی منشاء بسیاری از بیماری‌ها از جمله بیماری‌ها و عوارض مرتبط با روده است، اما یکی از مهمترین اعضای بدن که کم آبی بدن می‌تواند آن را دچار آسیب کند، کلیه است، از همین رو پزشکان همواره به منظور سالم نگه داشتن کلیه‌ها، توصیه به مصرف آب زیاد و هیدراته نگه داشتن بدن کرده‌اند.

به گفته امیر محسن ضیایی، رئیس جامعه اورولوژی ایران، سنگ کلیه در ایران شایع است که یکی از دلایل آن بر اساس شرایط جغرافیایی و درجه حرارت است، ایران در منطقه نیمه خشک قرار دارد و بروز بیماری هم در مناطقی که گرمتر هستند، شیوع بیشتری دارد. بهترین راه پیشگیری از این بیماری هم مصرف حداقل ۸ تا ۱۰فنجان آب در روز است. آب اغلب به عنوان اکسیر حیات مورد توجه ویژه پزشکان و متخصصان سلامت قرار داشته و دلیل خوبی نیز دارد. به گزارش تایمز آف ایندیا، این ماده حیاتی نقش مهمی در حفظ سلامت و تندرستی کلی ایفا می‌کند و اهمیت ویژه‌ای برای عملکرد صحیح کلیه‌ها دارد. این یک واقعیت شناخته شده است که کلیه‌ها مسئول فیلتر کردن مواد زائد، مواد معدنی و سموم اضافی از جریان خون، تنظیم تعادل مایعات و الکترولیت‌ها و تولید هورمون‌هایی هستند که به کنترل فشار خون و تولید گلبول‌های قرمز خون کمک کرده و تعادل اسید و باز را در بدن حفظ می‌کنند. بنابراین، نوشیدن آب کافی برای حفظ سلامت کلیه بسیار مهم است. در این مطلب به همه مواردی اشاره کرده‌ایم که باید در مورد آب، کلیه و رابطه این دو بدانید.

رابطه آب و کلیه

آب جزء اصلی ادرار مایعی که توسط کلیه‌ها دفع می‌شود، است. مصرف آب کافی برای اطمینان از اینکه کلیه‌ها می‌توانند به طور موثر مواد زائد و سموم را از جریان خون فیلتر کرده و از طریق ادرار از بدن دفع کنند، ضروری است. هنگامی که مصرف آب کافی نباشد، ادرار غلیظ تر می شود و خطر ابتلا به سنگ کلیه، عفونت‌های دستگاه ادراری و سایر مشکلات مربوط به کلیه را افزایش می‌دهد.

آبرسانی کافی

هیدراتاسیون (آبرسانی) مناسب برای حفظ عملکرد مطلوب کلیه بسیار مهم است. هنگامی که به بدن به اندازه کافی آب برسد، کلیه‌ها می‌توانند به طور موثر مواد زائد را حذف کنند و تعادل الکترولیت‌هایی مانند سدیم، پتاسیم و کلرید را حفظ کنند. علاوه بر این، هیدراتاسیون کافی با رقیق کردن ادرار و کاهش غلظت مواد معدنی که می‌توانند متبلور شده و سنگ تشکیل دهند، به جلوگیری از تشکیل سنگ کلیه کمک می‌کند.

چه مقدار آب برای سلامت کلیه‌ها لازم است؟

مقدار آب مورد نیاز برای سلامت کلیه‌ها می‌تواند بسته به عوامل فردی مانند سن، وزن، سطح فعالیت، آب و هوا و وضعیت سلامت کلی متفاوت باشد. با این حال، یک دستورالعمل کلی توصیه شده توسط متخصصان مراقبت‌های بهداشتی این است که اکثر بزرگسالان حدود ۸ تا ۱۰ فنجان آب در روز مصرف کنند. این مقدار ممکن است بر اساس عواملی مانند فعالیت بدنی، شرایط محیطی (مانند گرما و رطوبت) و شرایط پزشکی خاص نیاز به تنظیم دوباره داشته باشد.

عوامل متعددی می‌توانند بر نیاز فرد به آبرسانی تأثیر و بر میزان آب لازم برای سلامت بهینه کلیه تاثیر بگذارند:

فعالیت بدنی: افزایش فعالیت بدنی منجر به از دست دادن مایعات بیشتر از طریق تعریق می‌شود بنابراین پس از ورزش نیاز به مصرف بیشتر آب برای حفظ هیدراتاسیون و حمایت از عملکرد کلیه وجود دارد.

آب و هوا: شرایط آب و هوایی گرم و مرطوب می‌تواند منجر به افزایش از دست دادن مایعات از طریق تعریق شود به همین دلیل نیاز به مصرف آب اضافی برای جلوگیری از کم‌آبی و حمایت از سلامت کلیه‌ها ایجاد می‌شود.

شرایط پزشکی: برخی شرایط پزشکی مانند دیابت، بیماری کلیوی، عفونت‌های دستگاه ادراری و اختلالات گوارشی می‌توانند بر تعادل مایعات در بدن تاثیر بگذارند و نیاز بدن به آب را افزایش دهند.

داروها: برخی داروها، مانند دیورتیک‌ها (قرص‌های آب)، می‌توانند برون ده ادرار و از دست دادن مایعات را افزایش دهند و نیاز به تنظیم در مصرف آب برای حفظ هیدراتاسیون و حمایت از عملکرد کلیه دارند.

نکاتی برای هیدراته ماندن

برای اطمینان از هیدراتاسیون کافی و حمایت از سلامت بهینه کلیه، نکات زیر را در نظر بگیرید.

• برای حفظ آبرسانی و حمایت از عملکرد کلیه، به جای اینکه منتظر بمانید تا احساس تشنگی کنید، در طول روز آب بنوشید.

• به رنگ ادرار خود توجه کنید، زیرا ادرار زرد کم رنگ نشانه هیدراتاسیون کافی است، در حالی که ادرار زرد تیره یا کهربایی ممکن است نشان دهنده کم آبی بدن باشد.

• قبل، حین و بعد از ورزش آب بنوشید تا مایعات از دست رفته در اثر تعریق را جایگزین کرده و از کم آبی بدن جلوگیری کنید.

• غذاهای آبرسان مانند میوه‌ها و سبزیجات که محتوای آب بالایی دارند را در رژیم غذایی خود بگنجانید تا مایعات دریافتی خود را تکمیل کنید.

• مصرف نوشیدنی‌های کافئین دار را محدود کنید، زیرا می‌توانند اثرات ادرارآور (مدر) داشته باشند و از دست دادن مایعات را افزایش دهند.