اتفاق تلخی که امیدواریم در انتظار رایان سرلک نباشد

برترین‌ها: رضا صائمی، منتقد سینما طی یادداشتی در اینستاگرام نوشت: نام «رایان سرلک» این روزها بر سر زبان‌ها افتاده....خوش‌سر و زبان بودنش هم بر این شهرت افزوده.... استعداد شگفت و شگرفی در بازیگری دارد.....چنانکه برخی اکت‌ها و دیالوگ‌هایش فراتر از سنش به نظر می‌رسد....نه فقط قدرت بیان که بازی‌های بی‌کلام و مهارتش در استفاده از میمیک صورتش هم دلالت بر توانمندی او در بازیگری و درک نقش دارد....هدفش این است که در سه سال آینده جایزه اسکار را بگیرد و نام خود را به عنوان کم‌سن‌ترین بازیگری که اسکار گرفته در تاریخ سینما ثبت کند....اما در پس این رویای شیرین، شاید هنوز شناختی از بی‌رحمی سینما ندارد....از بی‌رحمی زندگی که چه بسیار آرزوهای بزرگ را به باد می‌دهد....این تراژدی ور دیگر هم دارد....شهرت کودک -بازیگران یا کودک- سلبریتی‌ها موجب می‌شود تا آن‌ها فرایند طبیعی کودکی را تجربه نکرده و شخصیتی متمایز از کودکان هم نسل خود پیدا کنند.... طبیعی است کودکی که مثلا در سنین ۸-۹ سالگی به شهرت رسیده و مردم درکوچه و خیابان او را می‌شناسند و از او عکس و امضا می‌گیرند یک کودک معمولی نیست و همین می‌تواند مانع از زیست طبیعی آنها شود.

محبوبیت و شهرت بازیگران کودک باعث می‌شود تا توقع آنها از خود، دیگران و جامعه تغییر کند و ناگهان کنارگذاشتن آنها از عرصه نمایش یا افول شهرت و محبوبیت‌شان باعث ضربه‌های روحی از جمله افسردگی و سرخوردگی آنها شود. گاهی نبوغ آنها در سن بلوغ به دلیل تغییراتی که در چهره و صدا و حتی روحیات آنها رخ می‌دهد متوقف می شود و شانس حرفه ای خود را از دست می‌دهند و سرنوشتی دیگر پیدا می‌کنند....گاهی سرنوشتی تراژیک....نمونه اش «عدنان عفراویان» بازیگر کودک فیلم «باشو غریبه کوچک» که کارش به سیگارفروشی کشید....مهدی باقربیگی هم وقتی به بلوغ رسید آن جذابیت‌های کودکانه «قصه‌های مجید» را از دست داد و از چرخه سینما خارج شد....«میر فرخ هاشیمان» بازیگر کودک فیلم «بچه های آسمان» هم در دام اعتیاد افتاد و ده سال گرفتار مواد مخدر شد...نه اینکه سرنوشت هر کودک بازیگری به تراژدی ختم می شود اما سینما گاهی این کودکان را به شهرت و محبوبیت زودهنگام و منزلت اجتماعی بالا می‌رساند اما فرصت کودکی کردن و رشد طبیعی را هم از آنان می‌گیرد یا وقتی به بلوغ و بزرگسالی می‌رسند، تقدیر، سرنوشت دیگر رقم می زند....دنیای کودک دنیای فانتزی و رویایی است، باید مراقب بود که سر پرسودایشان به سنگ واقعیت نشکند و آنها دریابند که در این جهان، هیچ چیز شرط هیچ چیز نیست و هیچ چیز نباید لذت کودکی کردن را ذبح کند!