ضعیف‌ترین نیروی هوایی جهان متعلق به کدام کشور است؟

روزیاتو: ضعیف‌ترین نیروی هوایی جهان کدام است؟ هیچ راه آسانی برای پاسخ به این سوال وجود ندارد، زیرا بسیاری از کشور‌ها به طور کامل فاقد نیروی هوایی هستند یا فقط تعداد محدودی هواپیما از نوع غیرنظامی در خدمت دارند.

با این حال، این مقاله به برخی از ضعیف‌ترین نیرو‌های هوایی و دلیل ضعیف بودن آنها می‌پردازد. در حالی که کره شمالی، سوریه و کوبا ممکن است دارای نیرو‌های هوایی قدیمی و منسوخی در حد موزه باشند (بقایای نیرو‌های هوایی که زمانی قدرتمند بودند)، آنها نه کوچکترین و نه ضعیف‌ترین در جهان هستند.

از سوی دیگر، قوی‌ترین نیروی هوایی به طور کلی نیروی هوایی ایالات متحده در نظر گرفته می‌شود و پس از آن نیروی دریایی / تفنگداران دریایی ایالات متحده در رتبه قوی‌ترین نیرو‌های هوایی جهان قرار می‌گیرند.

کوچکترین نیروی هوایی

بسیاری از کشور‌های جهان به طور کامل فاقد نیروی هوایی هستند – از جمله ایسلندِ عضو ناتو (که حتی ارتش هم ندارد). اما به دلیل اینکه نیروی هوایی ندارند، نمی‌توان آنها را کوچکترین نیرو‌های هوایی در نظر گرفت.

شاید کوچکترین نیروی هوایی جهان نیروی هوایی کشور جزیره‌ای آنتیگوا و باربودا در منطقه کارائیب باشد که دارای تنها یک فروند Britten-Norman BN-۲ Islander است. BN-۲ یک هواپیمای سبک بریتانیایی و یگ هواپیمای مسافربری منطقه‌ای است که به طور معمول می‌تواند یک خلبان و حداکثر ۹ مسافر را در خود جای دهد.

کشور‌هایی که نیروی هوایی ندارند:

- ایسلند

- نائورو

- آندورا

- سنت لوسیا

- پادشاهی تونگا

نیروی هوایی لوکزامبورگ دارای تنها یک هواپیما است – که از قضا بزرگترین هواپیمای نظامی تولید شده توسط کشور‌های اروپایی است – یک فروند A۴۰۰M ساخت ایرباس. لوکزامبورگ حتی جایی برای نگهداری و استفاده از این هواپیما ندارد، بنابراین این هواپیما در کشور همسایه اش، بلژیک مستقر شده است. علاوه بر این، نیروی هوایی لوکزامبورگ چند پهپاد کوچک و چند هلیکوپتر سبک برای عملیات پلیس در اختیار دارد.

کشور کوچک گامبیا، در غرب آفریقا، کوچکترین بال رزمی نیروی هوایی در جهان را داشت – یک سوخوی Su-۲۵ Frogfoot. با این حال، به ادعای فلایت گلوبال، این جنگنده نیز در سال ۲۰۲۴ بازنشسته شده است.

ایرلند، بدون احتساب کشور‌های کوچک (مانند سن مارینو) و کشور‌های فقیر (مانند مولداوی) دارای ضعیف‌ترین نیروی هوایی در اروپا است. با جمعیت ۵.۲ میلیون نفر و تولید ناخالص داخلی اسمی حدود ۵۵۰ میلیارد دلار، ایرلند قابل مقایسه با کشور‌های شمال اروپا مانند فنلاند، دانمارک، سوئد و حتی نروژ است (که همگی دارای نیروی هوایی قابل توجهی هستند). با این حال، ایرلند کاملاً فاقد ناوگان رزمی هوایی یا هر هواپیمای جت دیگری است. نیروی هوایی ایرلند تنها ۷۱۱ نفر پرسنل دارد. بر اساس گزارش Irish Examiner، نیرو‌های بخش هوایی ایرلند باید ۸۸۶ نیرو داشته باشد، اما فقط ۶۳۸ پرسنل دارد.

بزرگ‌ترین نیروی هوایی ضعیف جهان

ضعیف‌ترین نیروی هوایی بزرگ جهان می‌تواند کره شمالی باشد. بر اساس گزارش فلایت گلوبال، کره شمالی دارای ۵۷۲ فروند هواپیمای جنگی است – پنجمین کشور جهان در زمینه تعداد هواپیما‌های نظامی و بالاتر از همسایه اش، کره جنوبی.

با این حال، همه اینها هواپیما‌های به شدت قدیمی و منسوخ هستند، با تعداد محدود، اما نامعلومی که قابلیت پرواز دارند – چه رسد به ارزش رزمی. قدیمی‌ترین جت‌های جنگی کره شمالی مربوط به دوران پایان جنگ کره هستند، در حالی که جدیدترین آنها Su-۲۵ و MiG-۲۹ هستند که درست قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در اختیار پیونگ یانگ قرار گرفته اند (کره شمالی از آن زمان تاکنون جت جدیدی دریافت نکرده است).

اگر دشمن یک گروه شورشی فاقد دفاع هوایی (مانند شبه نظامیان مخالف دولت در مالی و میانمار) یا کشور‌های درگیر جنگ داخلی (مانند اتیوپی و سودان) باشد که در آن طرف‌های درگیر به همان اندازه از فناوری نظامی پایینی برخوردار هستند، جت‌های قدیمی ممکن است کافی باشند. با این حال، دشمنان کره شمالی، در واقع کره جنوبی، ایالات متحده و ژاپن هستند – که همگی مجهز به جدیدترین جنگنده‌های نسل ۵ و ۴.۵ هستند (به این معنی که نیروی هوایی کره شمالی برای آن‌ها بیشتر به مجموعه‌ای از اهداف آموزشی شباهت دارد تا یک تهدید واقعی).

نیروی هوایی دارای عنوان بدترین عملکرد

اگرچه مطمئناً یک نیروی هوایی ضعیف یا کوچک نیست، نیروی هوایی روسیه شایسته لقب ببر کاغذی به نظر می‌رسد. نیروی هوایی روسیه خود را به عنوان دومین نیروی هوایی جهان (پس از نیروی هوایی ایالات متحده) معرفی می‌کند. اما عملکرد آن در اوکراین افتضاح بوده و برخی از مفسران می‌گویند ناتوانی نیروی هوایی روسیه در ایجاد برتری هوایی بر اوکراین به قیمت ادامه این جنگ تمام شده است.

تلفات نیروی هوایی روسیه در جنگ اوکراین (از جمله تلفات خارج از میدان نبرد):

هواپیمای بال ثابت: ۱۳۰ فروند (شامل ۱۵ فروند هواپیمای آسیب دیده)

هواپیمای بال چرخشی: ۱۴۵ فروند (شامل ۳۰ فروند آسیب دیده)

فرسوده: صد‌ها فروند احتمالاً ساعت‌های پرواز باقی‌مانده برایشان را از زمان شروع جنگ در اوکراین مصرف کرده‌اند.

نرخ تولید: ۲۲ تا ۵۰ فروند هواپیمای جنگی بال ثابت

جنگ در اوکراین به زودی به پایان سومین سال خود خواهد رسید و نیروی هوایی روسیه نتوانسته است دفاع هوایی اوکراین را از کار بیندازد و قادر به ایجاد هیچ برتری هوایی بر اوکراین فراتر از آسمان خط مقدم نیز نیست. هیچ جت روسی بر فراز کی یف یا هیچ نقطه‌ای در عمق آسمان اوکراین پرواز نمی‌کند – در عوض آنها عمدتاً بمب‌های گلایدری را از لبه‌های منطقه تحت کنترل خود، فراتر از پدافند هوایی اوکراین شلیک می‌کنند.

در حالی که فلایت گلوبال مدعی است که روسیه دارای ۱،۵۳۹ هواپیمای جنگی است، این آمار بر اساس اعداد قبل از جنگ تهیه شده است. بسیاری از هواپیما‌های جنگی روسیه احتمالاً غیرقابل استفاده هستند، و گفته می‌شود که روسیه ممکن است تا ۲۵ درصد از ناوگان خود نسبت به قبل از شروع جنگ در اوکراین را نیز از دست داده باشد – بیشتر به دلیل فرسودگی و اتمام ساعات پرواز باقیمانده برای هر هواپیما و ناتوانی روسیه در افزایش تولید جت‌های جنگنده برای جایگزینی تلفات.