طول عمر انسان می‌تواند به ۲۰ هزار سال برسد

انتخاب: یک استاد متخصص زیست‌پیری‌شناسی مولکولی باور دارد که ما در ابتدای مسیر حرکت به‌سمت جلوگیری از پیری قرار داریم. طبق فرضیه و محاسبات او، طول عمر انسان می‌تواند با دستاوردهای علمی و فناوری به ۲۰ هزار سال برسد. البته برای دستیابی به این هدف به بازسازی DNA و برنامه‌ریزی مجدد سلول‌های بدن نیاز داریم.

«ژائو پدرو دماگالیس»، استاد زیست‌پیری‌شناسی مولکولی در مؤسسه التهاب و پیری دانشگاه بیرمنگام انگلیس در گفت‌وگو با مجله Scientific American درباره ابزارهای لازم برای تغییر وضعیت پیری انسان صحبت کرده است. در شرایطی که پیش‌تر آینده‌پژوهان درباره افزایش طول عمر انسان به ۱۰۰۰ سال صحبت کرده بودند، دماگالیس سقف پیش‌بینی خود را ۲۰ هزار سال می‌داند.

طول عمر ۲۰ هزار ساله با اصلاح بیولوژی انسان در سطح سلول و DNA

دماگالیس می‌گوید: «من چند سال پیش محاسباتی انجام دادم و متوجه شدم که اگر بتوانیم مشکل پیری در انسان‌ها را درمان کنیم، میانگین طول عمر به بیش از 1000 سال می‌رسد. حداکثر طول عمر هم می‌تواند بدون در نظر گرفتن تصادفات و تلفات خشن، به 20 هزار سال برسد.»

البته دماگالیس اذعان دارد که برای رسیدن به این هدف باید بیولوژی خودمان را اصلاح کنیم تا سرطان از بین برود و از گزند اقدامات نامطلوب کد ژنتیکی خود در امان بمانیم. او معتقد است که یک روز می‌توانیم به این سطح برسیم، تنها باید صبر کنیم و منتظر پیشرفت‌ها بمانیم.

استاد دانشگاه بیرمنگام می‌گوید فناوری‌های جدید می‌تواند پیری را در سطح سلولی از بین ببرد، DNA را ترمیم کند و سلول‌ها را به‌نحوی تغییر دهد که فرایند پیری به‌شکل بسیار متفاوتی رقم بخورد. او توضیح می‌دهد:

«فرضیه من این است که ما در DNA خود مجموعه‌ای بسیار پیچیده از برنامه‌های شبیه کامپیوتر داریم که ما را به انسانی بزرگسال تبدیل می‌کنند. اما شاید برخی از این برنامه‌ها، با ورود به مراحل متأخر زندگی، خسارت‌آور باشند.»

تغییر این برنامه‌ها می‌تواند راهکاری برای مقابله با پیری محسوب شود. دماگالیس می‌گوید کلید کار در یافتن داروی مهم بعدی نیست، هرچند برخی داروها به افزایش طول عمر کمک شایانی کرده‌اند. برای دستیابی به این طول عمرهای بسیار طولانی باید از طریق برنامه‌ریزی مجدد سلول‌ها و ژن‌ها، پیری را در سطح سلولی از بین ببریم.

دماگالیس که تحقیقاتی روی حیوانات انجام داده است، می‌گوید در مقابله با سرطان و پیری، توانایی برخی موجودات در مواجهه با تخریب DNA و ترمیم آن حائز اهمیت است. او باور دارد که حداقل به‌لحاظ تئوری می‌توان نرم‌افزار ژنتیک انسان را بازنویسی و بیولوژی بشر را بازطراحی کرد.