آمریکا چگونه از جنگ ایران، پول پارو می‌کند؟
درحالی‌که مصرف‌کنندگان اروپایی و آسیایی هزینه سنگین بحران انرژی ناشی از جنگ ایران را می‌پردازند، آمریکا هم از گاز ارزان داخلی بهره‌مند است و هم از صادرات گاز طبیعی مایع میلیاردها دلار درآمد کسب می‌کند.
رویداد ۲۴: جنگ ایران بزرگ‌ترین بحران انرژی تاریخ را رقم زده است؛ دست‌کم این برداشت رایج از وضعیت کنونی جهان است. اتفاقی تاریخی و سرنوشت‌ساز که البته فقط نیمی از واقعیت را بیان می‌کند، زیرا نفت تنها نیمی از ماجرای انرژی است.
بلومبرگ یادداشتی نوشته و می گوید: به لطف انقلاب نفت و گاز شیل و برخورداری از ذخایر زمین‌شناختی کم‌نظیر، مصرف‌کنندگان گاز طبیعی در آمریکا و کانادا تا حد زیادی از پیامدهای اقتصادی جنگ ایران مصون مانده‌اند. برای آمریکایی که سال‌ها نگران وابستگی خود به سوخت‌های فسیلی خارجی بود، اکنون وفور منابع انرژی به وضعیتی تبدیل شده که حتی می‌توان آن را فراوانی بیش از حد نعمت دانست.
درحالی‌که مصرف‌کنندگان اروپایی و آسیایی اکنون برای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیایی (MMBtu) گاز طبیعی بیش از ۳۰ دلار پرداخت می‌کنند، خریداران آمریکایی همین مقدار گاز را با قیمتی حدود ۳ دلار تهیه می‌کنند.
هفته گذشته قیمت گاز طبیعی آمریکا برای مدت کوتاهی به ۲.۵ دلار به ازای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیایی رسید؛ پایین‌ترین سطح در دو سال گذشته، آن هم درست در میانه یک بحران جهانی انرژی.
در کانادا قیمت‌ها حتی پایین‌تر است و به حدود ۱.۵ دلار برای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیایی می‌رسد.
شکاف تاریخی قیمت گاز میان آمریکا و اروپا؛ اختلافی ۱۲ برابری
اختلاف قیمت گاز طبیعی در اروپا و آسیا با آمریکای شمالی اکنون به نسبت بی‌سابقه ۱۲ برابر رسیده است.
چنین شکافی در تاریخ بازار انرژی سابقه نداشته است؛ نه در بحران گاز سال ۲۰۲۲ پس از حمله روسیه به اوکراین و نه در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، زمانی که حادثه هسته‌ای فوکوشیما ژاپن را مجبور کرد برای تأمین برق خود بیش از گذشته به گاز طبیعی روی بیاورد.
در سال ۲۰۲۲، کرملین استفاده از گاز طبیعی به‌عنوان سلاحی علیه اروپا را آغاز کرد. اما تهران ابزار مشابهی در اختیار ندارد.
در واقع، شرایط دقیقاً برعکس است. آمریکا اکنون حجم بی‌سابقه‌ای از گاز طبیعی مایع‌شده (LNG) صادر می‌کند و مشتریانی را به دست می‌آورد که پیش‌تر از کشورهای خاورمیانه، به‌ویژه قطر، گاز خریداری می‌کردند؛ کشورهایی که صادراتشان از جنگ آسیب دیده است.
جنگ را آمریکا به راه انداخته، اما وقتی پای گاز طبیعی در میان است، این اروپا و آسیا هستند که هزینه آن را می‌پردازند.
وضعیت در سال ۲۰۲۲ تا اندازه‌ای متفاوت بود.
پس از حمله روسیه به اوکراین، قیمت شاخص گاز طبیعی آمریکا تا نزدیک ۱۰ دلار برای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیایی افزایش یافت؛ زیرا شرکت‌های آمریکایی در پاسخ‌گویی به رشد شدید تقاضا پس از همه‌گیری کرونا مشکل داشتند. این شرکت‌ها در دوران همه‌گیری فعالیت‌های حفاری خود را به‌شدت کاهش داده بودند.
اما اکنون تولید افزایش یافته و خود را با تقاضا هماهنگ کرده است. در نتیجه، شکاف قیمت میان آمریکا و دیگر مناطق جهان بیشتر شده و اگر دونالد ترامپ پس از انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر جنگ با ایران را تشدید کند، این اختلاف احتمالاً باز هم افزایش خواهد یافت.
تهران نیز پیش‌تر هشدار داده است که در صورت تشدید درگیری‌ها، با حمله به تأسیسات انرژی خاورمیانه تلافی خواهد کرد.
چرا جنگ ایران قیمت بنزین آمریکا را بالا برد، اما گاز خانگی را نه؟
بلومبرگ در ادامه یادداشت خود می گوید: تهران تلاش می‌کند از طریق بازار انرژی، فشار اقتصادی تحمل‌ناپذیری بر ترامپ وارد کند. این راهبرد تا اندازه‌ای در بازار بنزین و گازوئیل موفق بوده، اما در بازار گاز طبیعی نتیجه مشابهی نداشته است.
به همین دلیل، خانوارهای معمولی آمریکایی احتمالاً زمستانی با هزینه‌های گرمایشی غیرمعمول و طاقت‌فرسا را تجربه نخواهند کرد.
گاز طبیعی مهم‌ترین سوخت گرمایشی در آمریکاست. حدود ۴۷ درصد خانوارهای این کشور از گاز برای گرم کردن خانه‌های خود استفاده می‌کنند و ۴۲ درصد نیز به برق متکی هستند.
نفت گرمایشی که به دلیل افزایش قیمت‌ها و تأثیر آن بر رقابت انتخاباتی نزدیک در ایالت مین، در شمال‌شرق آمریکا خبرساز شده، تنها در چهار درصد خانه‌های این کشور استفاده می‌شود.
از آنجا که نیروگاه‌های گازسوز اغلب نقش تعیین‌کننده‌ای در قیمت برق دارند، ارزان بودن گاز طبیعی نیز، در صورت ثابت ماندن سایر عوامل، به معنای هزینه کمتر برق است.
بحران انرژی برای اروپا؛ مزیت اقتصادی برای صنایع آمریکا
اهمیت قیمت گاز طبیعی تنها به رقابت‌های ژئوپلیتیکی محدود نمی‌شود. کسب‌وکارهای جهان باید در بازاری رقابت کنند که هزینه انرژی در آن روزبه‌روز نابرابرتر می‌شود.
صنایع وابسته به مصرف بالای گاز در اروپا و آسیا اکنون با رقابتی بسیار دشوار از نظر هزینه‌ها مواجه هستند. نزدیک به دو دهه از زمانی می‌گذرد که انقلاب گاز شیل، چشم‌انداز انرژی آمریکا را تغییر داد. امروز دسترسی به انرژی ارزان چنان عادی شده که به‌راحتی می‌توان اهمیت آن را فراموش کرد.
اما پیش از سال ۲۰۰۷، گاز طبیعی در آمریکا گران بود.
از آن زمان تا پایان سال گذشته، وفور گاز طبیعی توانسته است در مقایسه با قیمت‌هایی که مصرف‌کنندگان اروپایی و ژاپنی پرداخت کرده‌اند، تا ۴.۳ تریلیون دلار برای اقتصاد آمریکا صرفه‌جویی ایجاد کند.
تأکید می‌کنم: ۴.۳ تریلیون دلار، نه میلیارد دلار.
این رقم براساس پژوهشی از لوکاس دبلیو دیویس، پژوهشگر مؤسسه انرژی مدرسه کسب‌وکار هاس در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، محاسبه شده است.
دیویس در مقاله‌ای که ماه مه منتشر شد، نوشته است: «دسترسی به گاز طبیعی ارزان در آمریکا، به‌ویژه هنگام شوک‌های بزرگ عرضه، ارزشمند بوده است.»
واقعاً همین‌طور است!
این محاسبات حتی مزایایی را که مصرف‌کنندگان کانادایی از گاز ارزان به دست آورده‌اند، در بر نمی‌گیرد و سال ۲۰۲۶ نیز در آن لحاظ نشده است.
با قیمت‌های کنونی و با فرض اینکه این قیمت‌ها تا پایان سال حفظ شوند، مصرف‌کنندگان آمریکایی بار دیگر از منفعت اقتصادی بزرگی برخوردار خواهند شد.
برآورد تقریبی من نشان می‌دهد صرفه‌جویی آمریکا در سال ۲۰۲۶، در مقایسه با شرایطی که انقلاب شیل هرگز اتفاق نمی‌افتاد، دست‌کم به ۴۰۰ میلیارد دلار خواهد رسید.
انقلاب شیل چگونه آمریکا را به برنده بحران انرژی تبدیل کرد؟
خوشبختانه برای ترامپ، انقلاب شیل سال‌ها پیش از ورود او به کاخ سفید و در دوران دولت‌های پیشین اتفاق افتاد. حفاران مستقل آمریکایی سال‌ها تلاش کردند راهی برای استخراج گاز از منابع جدید، یعنی سازندهای سنگی شیل، پیدا کنند.
این تلاش‌های همراه با آزمون و خطا سرانجام زمانی به نتیجه رسید که حفاری افقی با فناوری شکست هیدرولیکی یا «فرکینگ» ترکیب شد.
در این روش، آب، ماسه و مواد شیمیایی با فشار بسیار زیاد به اعماق زمین تزریق می‌شوند تا نفت و گاز محبوس در سنگ‌های سخت شیل آزاد شوند.
نتیجه، جهشی چشمگیر در تولید بود.
در بیست سال گذشته، تولید گاز طبیعی آمریکا بیش از دو برابر شده است.
اما برخلاف انقلاب نفت شیل که مزایای قیمتی آن در سراسر جهان توزیع شد، بخش عمده مزیت گاز ارزان در داخل آمریکای شمالی باقی مانده است.
دلیل این تفاوت، دشواری انتقال گاز طبیعی در مسافت‌های طولانی است.
گاز به دلیل حجم بسیار زیاد خود، به‌آسانی قابل حمل نیست. برای اقتصادی شدن حمل‌ونقل دریایی آن، باید ابتدا تا دمای منفی ۱۶۲ درجه سانتی‌گراد سرد شود.
این فرایند حجم گاز را حدود ۶۰۰ برابر کاهش می‌دهد و آن را به مایع تبدیل می‌کند.
سپس می‌توان گاز طبیعی مایع‌شده را با کشتی‌های تخصصی حمل LNG به بازارهای دوردست فرستاد.
اما تمام این فرایند بسیار پرهزینه است. ساخت هر تأسیسات مایع‌سازی گاز به‌طور متوسط ممکن است تا ۱۰ میلیارد دلار هزینه داشته باشد.
سود دوگانه آمریکا؛ گاز ارزان در داخل و درآمد هنگفت از صادرات
امروز ایالات متحده حجم عظیمی از گاز طبیعی را به شکل LNG صادر می‌کند. بااین‌حال، حتی این صادرات گسترده نیز برای اتصال کامل بازار داخلی گاز آمریکا به بازار جهانی کافی نیست.
به همین دلیل، آمریکا از یک مزیت دوگانه برخوردار شده است. نخست اینکه مصرف‌کنندگان داخلی به گاز فوق‌العاده ارزان دسترسی دارند. دوم اینکه صادرکنندگان آمریکایی در ازای فروش گاز طبیعی به بازارهای خارجی، درآمدهای هنگفتی به دست می‌آورند.
این وضعیت از نظر ژئوپلیتیکی برای آمریکا بسیار سودآور است و دونالد ترامپ نیز به‌خوبی از آن آگاه است. او در یک گردهمایی سیاسی در اواخر اکتبر گفت: «صنعت نفت و گاز ایالات متحده صدها میلیارد دلار درآمد به دست می‌آورد.»
این بار، رئیس‌جمهور آمریکا حقیقت را می‌گفت.
ترامپ به هواداران جنبش «عظمت را دوباره به آمریکا بازگردانیم» (MAGA) گفت: «اصلاً برایم مهم نیست؛ می‌خواهم بگویم: داریم یک ثروت لعنتی به جیب می‌زنیم!»
اروپا و آسیا هزینه جنگی را می‌دهند که آمریکا آغاز کرده است
اما ترامپ درباره روی دیگر سکه چیزی نگفت: آنچه در اروپا و آسیا می‌گذرد. مصرف‌کنندگان این دو منطقه در حال پرداخت تمام هزینه بحران انرژی ناشی از جنگ ایران هستند.
درحالی‌که آمریکا از گاز طبیعی ارزان در داخل و صادرات پرمنفعت LNG در خارج بهره می‌برد، خانوارها و صنایع اروپایی و آسیایی ناچارند انرژی را با قیمت‌هایی چندین برابر خریداری کنند.
ترامپ می‌توانست جمله دیگری نیز به سخنان خود اضافه کند:
«و اصلاً هم برایم مهم نیست!»
ارسال نظر