ستاره‌شناسان سیاره‌ای شبیه به زمین کشف کردند

گجت نیوز: ستاره‌شناسان یک سیاره‌ی شبیه به زمین کشف کرده‌اند که در منطقه‌ی قابل سکونت ستاره‌ی خود واقع شده است. این کشف، امیدها را به یافتن حیات فرازمینی افزایش می‌دهد.

سیاره تازه کشف شده، GJ ۲۵۱ c، یک ابرزمین است که توسط تیمی بین‌المللی از ستاره‌شناسان شناسایی شده است. این جرم آسمانی که جرمی چهار برابر زمین دارد و احتمالاً سنگی است، در منطقه‌ی قابل سکونت ستاره‌اش قرار گرفته. این موقعیت، آن را به کاندیدایی مهم برای بررسی امکان وجود آب مایع و در نهایت حیات فرازمینی تبدیل می‌کند. یافته‌های این تیم، امیدهای تازه‌ای را در جستجو برای جهانی قابل سکونت در کیهان ایجاد کرده است.

سیاره‌ای شبیه به زمین در منطقه قابل سکونت

سوورات ماهاوان استاد نجوم در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا و یکی از نویسندگان مقاله منتشرشده در The Astronomical Journal، اظهار داشت که این نوع سیارات بهترین شانس ما برای یافتن حیات در جاهای دیگر هستند. او افزود که این سیاره فراخورشیدی در منطقه قابل سکونت یا زون گلدلاک قرار دارد؛ فاصله‌ای مناسب از ستاره‌اش که آب مایع می‌تواند در سطح آن وجود داشته باشد، البته اگر جو مناسبی داشته باشد. با جرم تقریبی چهار برابر زمین و احتمالاً سنگی بودن، GJ ۲۵۱ c یکی از نویدبخش‌ترین اهداف برای جستجوی نشانه‌های حیات در سیارات دیگر است.

ابزارهای پیشرفته و روش کشف سیاره

این کشف حاصل داده‌های رصدی دو دهه‌ای است. سیاره فراخورشیدی با استفاده از داده‌های ابزار سیاره‌یاب منطقه قابل سکونت (HPF) شناسایی شد. HPF یک طیف‌نگار فروسرخ دقیق است که به تلسکوپ هابی-ابِرلی در رصدخانه مک‌دونالد در تگزاس متصل است. محققان دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا طراحی و ساخت HPF را رهبری کرده‌اند.

تیم با تجزیه و تحلیل مجموعه‌ای گسترده از داده‌ها، که بیش از ۲۰ سال به طول انجامیده بود، این کشف را انجام دادند. آن‌ها بر حرکت جزئی یا لرزش ستاره میزبان سیاره، GJ 251، تمرکز کردند. این لرزش شامل تغییرات دوپلر کوچکی در نور ستاره است که ناشی از گرانش سیاره در حال چرخش است. سیگنال این سیاره برای تأیید بیشتر، با استفاده از طیف‌سنج NEID که توسط محققان پنسیلوانیا ساخته شده، و به تلسکوپی در رصدخانه ملی کیت پیک در آریزونا متصل است، مورد استفاده قرار گرفت.

چالش‌ها و چشم‌انداز آینده جستجو برای حیات

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها در یافتن سیاره قابل سکونت، تفکیک سیگنال سیاره‌ای از فعالیت ستاره میزبان است. فعالیت‌های ستاره‌ای، مانند لکه‌های خورشیدی، می‌توانند حرکت‌های تناوبی یک سیاره را تقلید کرده و تصور اشتباهی از وجود سیاره ایجاد کنند. محققان برای تشخیص سیگنال از نویز، از تکنیک‌های پیشرفته مدل‌سازی محاسباتی برای تجزیه و تحلیل تغییر سیگنال‌ها در طول موج‌های مختلف نور استفاده کردند.

اگرچه تصویربرداری از این سیاره فراخورشیدی با ابزارهای فعلی امکان‌پذیر نیست، اما ماهاوان بیان کرد که نسل بعدی تلسکوپ‌ها قادر خواهند بود جو سیاره را تحلیل کنند. این تحلیل می‌تواند به طور بالقوه نشانه‌های شیمیایی حیات را آشکار سازد. این سیاره تازه کشف شده، برای رصد مستقیم توسط فناوری‌های پیشرفته‌تر، به بهترین شکل ممکن قرار گرفته است.