استاد برق شریف: توصیه‌های وزارت نیرو در حد پر کردن آفتابه‌ها است

خبرآنلاین: چالش ناترازی انرژی، در یک سال گذشته تقریبا همه بخش‌های کشور را متاثر کرده است. کمبود برق به ویژه در تابستان و کمبود گاز در زمستان موجب شده تا صنایعی که به سختی کار می‌کردند و با وجود تحریم‌ها چرخ‌شان می‌چرخید، حالا با مشکلاتی بیشتر هم مواجه باشند. در این شرایط انتقادات به وزیر نیرو که متولی تامین آب و برق است به شدت افزایش یافته است.

عباس علی‌آبادی که به عنوان یک اصولگرا وارد دولت چهاردهم شده، پیش از این در دولت سیزدهم در سمت وزیر صمت به فعالیت ادامه می‌داد. در این مدت ۱۶ ماهه با وجود وعده‌هایی که مجموعه دولت و وزارت نیرو داده‌اند همچنان شرایط مناسبی در بخش انرژی وجود ندارد. 

هاشم اورعی، عضو هیات علمی دانشکده برق دانشگاه شریف درباره سهم وزارت نیرو دولت چهاردهم در مشکلات فعلی حوزه برق و آب گفت: من فکر نمی‌کنم شایسته باشد یک مقام مسئول، آن هم در مقام وزیر، مشکلات را به گذشته حواله دهد و خود را بی‌گناه جلوه داد. البته نمی‌خواهم بگویم انباشت مشکلات گذشته، بر دشواری‌های امروز نیافزوده است، حتما اگر بنا بر آسیب‌شناسی باشد، باید عملکرد پیشینیان هم مورد بررسی قرار بگیرد اما این دستاویز مناسبی برای انداختن مشکلات به گردن وزرای پیشین نیست.

او ادامه داد: وزیر محترم نیرو و دیگر وزارتخانه‌ها، از مریخ انتخاب نشدند؛ آنها مسئولان همین نظام و کشور بودند و زمانی که پیشنهاد وزارت به آنها می‌رسد، حتما قبل از پذیرفتن باید مشکلات و محدودیت‌ها را بررسی کرده باشند و بعد از اینکه مطمئن شدند، از پس مسئولیت بر می‌آیند، آن را بپذیرند. اگر مقام مسئولی امروز به این نتیجه رسیده که مشکلات بزرگتر از آن هستند، که او بتواند آنها را حل کند، مشکل ایشان است و ناشی از اشتباه خودشان در پذیرفتن مسئولیت در روز اول.

وی درباره اینکه چه قدر از مشکلات امروز بخش برق و آب، راه حل اجرایی دارند، تاکید کرد: تردید نکنید مشکلات امروز کشور ما قابل حل شدن هستند. اینکه مقامات وزارت نیرو، طوری برخورد می‌کنند که انگار راهکاری وجود ندارد، تنها به معنای عدم صلاحیت آنها است. وزارت نیرو در همین مدت ۱۵ یا ۱۶ ماهه که سرکار آمده، کارهای مختلفی را می‌توانست انجام دهد که نداده و بر بحرانهای فعلی افزوده است.

عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف با انتقاد از گفته‌های وزیر نیرو توضیح داد: برخی اظهارات شان وزیر نیرو را در کل ساختار جمهوری اسلامی پایین می‌آورد. نمونه‌های بسیاری از گفته‌های غیر علمی و غیر منطقی وجود دارد که من به آخرین آن اشاره می‌کنم. جناب علی‌آبادی گفتند که مردم برای تغییر این وضعیت باید به سمت ذخیره‌سازی انرژی برق بروند. به زبان ساده‌تر پیشنهاد وزیر نیرو به مردم استفاده از باطری برای دخیره انرژی است.

او ادامه داد: این حرف اما نه از نظر فنی، از نظر اقتصادی و حتی از نظر منطقی، اشتباه است. از نظر فنی برق موجود در خانه‌ها، برق AC است اما برقی که در باطری می‌توان ذخیره کرد، برقی متفاوت از برق مصرفی شبکه است. تصویری آقای علی‌آبادی می‌دهد مانند ذخیره کردن آب در یک منبع، در زمان قطعی آب است ولی در برق ماجرا به این سادگی نیست. بسیاری از مردم عادی، چنین تفاوتهایی را نمی‌دانند ولی وزیر نیرو پذیرفتنی نیست که چنین حرفهایی بزند.

وی افزود: از نظر اقتصادی هم اگر مردم بخواهند سراغ این راهکار بروند، هم باید هزینه‌ کنند و هم در کشور این میزان باطری تولید نشده و واردات آن هم با توجه به مشکلات تحریمی در شرایط فعلی امکان پذیر نیست. از نظر منطقی هم اگر به وضعیت عرضه و تقاضای برق در تابستان‌ها بنگریم، به جز سه ساعت میان یک تا ۴ بامداد، در ۲۱ ساعت دیگر روز با بحران کمبود برق مواجه هستیم و پرواضح است در این سطح از کمبود، امکانی برای ذخیره سازی هم وجود ندارد. مانند آن است که پیشنهاد وزارت نیرو برای جبران قطعی آب، پر کردن آفتابه‌ها و سطل‌ها، از زاینده رودی است که قبلا خشک شده!

اورعی وزیر نیرو را دوست خود می‌داند اما اعتقاد دارد ایشان صادقانه برخورد نمی‌کنند و یا اینکه به سمت حرفهای غیرمنطقی روی آورده‌اند.

وی در پاسخ به اینکه کمبود برق چه هزینه‌هایی به اقتصاد ایران تحمیل کرده گفت: یک مطالعه‌ای اتاق بازرگانی اصفهان انجام داده که بر اساس آن قطعی برق روزی ۸.۵ هزار میلیارد تومان به اقتصاد ایران آسیب می‌زند. من فکر می‌کنم قطعی آب، برق، گاز و تعطیلی‌های به دلیل آلودگی سهم پررنگی در رشد منفی اقتصادی و رکود فعلی حاکم بر کشور دارند.

پیش از این رییس اتاق بازرگانی اصفهان گفته بود به ازای هر کیلو وات قطعی برق، صنایع دو دلار زیان می‌بینند.

وی در توضیح زیان‌های ناشی از تعطیلی صنایع هشدار داد: برنامه هفتم توسعه رشد اقتصادی ۸ درصدی را تکلیف کرده است، نرخی که البته مانند بسیاری از سالها محقق نخواهد شد. در سال گذشته صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی پیش‌بینی رشد ۳ تا ۳.۵ درصدی را داشتند اما در عمل نرخ رشد اقتصادی تابستان به -۰.۳ درصد رسید. من فکر می‌کنم ناترازی‌های انرژی نقشی پررنگ در تغییر حرکت رشد اقتصادی داشته است. پس از این رکود، صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی هم انتظارات خودشان از اقتصاد ایران را تغییر دادند. در تابستان برقی‌ها و در زمستان گازی‌ها بیشترین اثر را بر تعطیلی‌ صنایع و متعاقب آن کوچک شدن اقتصاد گذاشتند.

او تاکید کرد: اقتصادی که کوچک می‌شود، به معنای به وجود آمدن یک فاجعه است. فاجعه به این معنا که ۹۰ میلیون نفر در طول یک سال نتوانستند به ارقام سال پیش خود برسند و در مقایسه با قبل نزدیک‌تر به فقر و گرسنگی قرار دارند. به این ترتیب کوچک شدن اقتصاد، یک اتفاق ساده نیست و نباید از کنار آن به سادگی عبور کنیم.