ترکیه از یک پهپاد جدید رونمایی کرد

خبر آنلاین: ترکیه با موفقیت‌آمیز بودن آزمایش‌های خلبان خودکار (اتو پایلوت) پهپاد رادارگریز جت خود، آنکا-۳، را به مرز عملیاتی شدن کامل و آمادگی برای ایفای نقش «بال وفادار» در کنار جنگنده نسل پنجم کائان رساند.

صنایع هوافضای ترکیه (TUSAŞ) از تکمیل موفقیت‌آمیز یک مرحله کلیدی در توسعه پهپاد جت پنهان‌کار (UCAV) «آنکا-۳» خبر دادند. این پلتفرم بال‌پرنده و بدون دم، در چهل و ششمین پرواز آزمایشی خود، مجموعه‌ای از آزمایش‌های حیاتی خلبان خودکار را با موفقیت به پایان رساند. این دستاورد فنی، مهر تأییدی بر بلوغ زیرساخت کنترل پروازی پهپاد است و مسیر را برای تبدیل شدن آنکا-۳ به یک دارایی ضربتی و شناسایی دوربرد با حداقل دخالت انسانی هموار می‌کند.

فراتر از نمایشگر؛ از توسعه سریع تا نقش‌آفرینی در استراتژی ناتو

سرعت توسعه آنکا-۳ در مقایسه با پروژه‌های مشابه غربی مانند تارانیز (بریتانیا) و نئورون (فرانسه) که عمدتاً در سطح پلتفرم‌های نمایشی باقی ماندند، قابل توجه است. این پهپاد که در دسامبر ۲۰۲۳ اولین پرواز مستقل خود را انجام داد، در طول سال ۲۰۲۴ به سرعت قابلیت‌های خود را ارتقا داده است. از پرواز دسته‌جمعی با هواپیمای آموزشی «هورجت» در ماه مه تا پرتاب بمب هدایت‌شونده Teber-82 و بمب‌های کوچک TOLUN از محفظه داخلی، همگی نشان از یک برنامه منظم برای رسیدن به توانایی «ضربه پنهان‌کار» دارد.

توانایی‌های استراتژیک؛ ۱۶۰۰ کیلوگرم در قلب جنگ‌های آینده

آنکا-۳، با وزن برخاست ۶.۵ تُن و قابلیت حمل ۱۶۰۰ کیلوگرم مهمات، تنها یک پلتفرم ضربتی نیست. پیکربندی آن، علاوه بر عملیات‌های دقیق رزمی، شامل مأموریت‌های اطلاعاتی، نظارتی و شناسایی (ISR) با استفاده از سنسورهای EO/IR و رادارهای SAR، جنگ الکترونیک (ESM, EA, COMINT) و همچنین قابلیت هدایت پهپادهای فریبنده و انحرافی است.

پیکربندی بال‌پرنده به آنکا-۳ امکان مدیریت امضای راداری را می‌دهد که پهپادهای پیشین ترکیه فاقد آن بودند.

اتصال به کائان؛ معماری نوین نیروی هوایی ترکیه

موفقیت در آزمایش‌های اتو پایلوت، حیاتی‌ترین پیش‌نیاز برای اجرای کامل مفهوم «تیم‌سازی سرنشین‌دار-بدون سرنشین» (MUM-T) است. آنکا-۳ قرار است در کنار جنگنده نسل پنجم «کائان» پرواز کند و تحت فرمان خلبان کائان، مأموریت‌های نفوذ عمیق و سرکوب دفاع هوایی دشمن (SEAD) را انجام دهد. این امر ترکیه را به سمت یک نیروی هوایی سوق می‌دهد که در آن، سامانه‌های رزمی بدون سرنشین و سرنشین‌دار به صورت یکپارچه عمل می‌کنند.