در ایران هر ۳۰ تا ۴۰ دقیقه، یک زن به سرطان سینه مبتلا می‌شود!

ایلنا: ناهید نفیسی، رئیس انجمن بیماری‌های سینه ایران، درباره اینکه چرا سن ابتلا به سرطان سینه در کشور ۱۰ سال پایین‌تر از میانگین جهانی است گفت: یکی از دلایل این موضوع این است که جمعیت جوان کشور ما بسیار زیاد است. در نتیجه، میانگین سنی جامعه پایین می‌آید. زمانی که جمعیت جوانی که به‌ویژه متولدین دهه ۶۰ و قبل از آن به بالای ۵۰ سال برسند، این میانگین به سمت پایین‌تر حرکت می‌کند. دوم اینکه جوانان ما متأسفانه به سرعت به سبک زندگی غربی روی آورده‌اند. 

وی افزود: مصرف سیگار، الکل و قلیان افزایش یافته و رفتارهایی که در گذشته رایج نبوده، نظیر تأخیر در ازدواج وعدم بچه‌دار شدن در حال افزایش است. در صورتی که بچه‌دار شوند، هم به‌ندرت شیر می‌دهند. این عوامل می‌توانند باعث افزایش فاکتورهای سرطان پستان در سنین جوانی شوند و در نتیجه، تعداد جوانانی که به سرطان مبتلا می‌شوند در ایران بیشتر است. بر اساس آمارهایی که به‌دست آمده، میانگین سنی ما در یک دهه گذشته کاهش یافته است. 

رئیس انجمن بیماری‌های سینه ایران در ادامه خاطرنشان کرد: بین ۲۵ تا ۳۰ درصد از بیماران زیر ۴۰ سال سن دارند و نیمی از بیماران زیر ۵۰ سال هستند. همچنین، بین ۳ تا ۵ درصد از بیماران زیر ۳۰ سال هستند. 

نفیسی تاکید کرد: کاهش مصرف سیگار، قلیان و الکل در بین جوانان می‌تواند در پیشگیری از ابتلا به سرطان سینه مؤثر باشد. همچنین، اگر جوانان زودتر ازدواج کرده و بچه‌دار شوند و به‌طور کامل به نوزادان خود شیر دهند، می‌توانند به سلامت نسل آینده کمک کنند. استفاده کمتر از فست فود نیز می‌تواند به جلوگیری از چاقی کمک کند. در شرایط آلوده، استفاده از ماسک هنگام خروج از منزل نیز بسیار مهم است. 

این جراح بیماری‌های سینه بیان داشت: ۹۰ درصد از سرطان‌های سینه قابل درمان هستند و کمتر از ۱۰ درصد از بیماران فوت می‌کنند. بنابراین، آمار مرگ و میر ناشی از سرطان پستان بالا نیست. در واقع، نسبت به آمار کلی، میزان مرگ و میر در این زمینه پایین است. این نشان‌دهنده پیشرفت‌های درمانی و افزایش آگاهی در مورد تشخیص زودهنگام و مدیریت سرطان است. 

نفیسی در پایان اظهار داشت: در ایران، بین ۳۰ تا ۴۰ دقیقه یک خانم به سرطان سینه مبتلا می‌شود. همچنین هر سال ۲۰ هزار بیمار جدید شناسایی می‌شود. این آمار نشان‌دهنده شیوع بالای سرطان در میان زنان ایرانی است و نیاز به توجه ویژه به پیشگیری، تشخیص زودهنگام و درمان مؤثر این بیماری را نشان می‌دهد.