آقای رئیس‌جمهور! ژست اپوزیسیون را رها کنید

رویداد ۲۴: مسعود پزشکیان که با کلی شعار و وعده خودش را به کرسی ریاست جمهوری در پاستور رساند تا «صدای بی‌صدایان» باشد، حالا می‌گوید: «می‌گویند حقوق را زیاد کنید، اما یکی به من بگوید پولش را از کجا بیاورم که بدهم». آقای رئیس جمهور که امروز در صحن علنی مجلس حاضر شده، تلویحا آب پاکی را روی دستمان ریخته که اوضاع درست بشو نیست و می‌گوید: «نمی‌شود کشوری با این همه نفت و گاز و تولید روزانه نزدیک به ۸ میلیون بشکه، عده‌ای گرسنه باشند و نان شب نداشته باشند و بگوییم مدیریت می‌کنیم».

آقای پزشکیان البته در شرایطی که تورم خوراکی‌ها کمر اغلب مردم به خصو دهک‌های پایین را شکسته و سفره آنها را به کوچک‌ترین حالت خود در دهه‌های اخیر رسانده است، در مصاحبه با سایت رهبری از یک «برنامه ۲۰ بندی» برای معیشت رونمایی کرده است! آقای رئیس‌جمهور طوری از تدوین این برنامه سخن می‌گوید که انگار تازه دیروز از نتایج انتخابات باخبر شده و در آغاز راه است! او که گردنش را برای تحقق وعده‌ها گرو گذاشته و گفته بود اگر نتواند، استعفا می‌دهد؛ اکنون در میانه دولت طوری سخن می‌گوید که انگار هنوز انتخاباتی برگزار نشده و وقت وعده دادن است!

پزشکیان مدعی شده که با یک برنامه ۲۰ بندی و صرفه‌جویی ۱۰ درصدی، مشکلات اقتصادی حل می‌شود. سوال اساسی از ایشان، اما این است که دقیقاً در کدام سیاره زندگی می‌کنید؟ در حالی که قیمت گوشت، مرغ، لبنیات و حتی نان سنگک به صورت هفتگی رکورد می‌زند، سخن گفتن از «تدوین برنامه» در سال دوم فعالیت، بیشتر به یک شوخی تلخ شبیه است تا تدبیر دولتی.

ارائه برنامه و وعده کنترل اوضاع، متعلق به شب‌های مناظره و میتینگ‌های انتخاباتی بود. اکنون زمان «کارنامه» است نه «برنامه». مردم ایران سال‌هاست که ویترینی از برنامه‌های ۵ ساله و ۷ ساله و بسته‌های حمایتی را دیده‌اند که خروجی همگی آنها کوچک‌تر شدن سفره‌ها و بزرگ‌تر شدن شکاف طبقاتی بوده است. جناب رئیس‌جمهور! با «بند» و «تبصره» نمی‌توان شکم گرسنه را سیر کرد.

صرفه جویی ۱۰ درصدی؛ نسخه تکراری برای مردم جان‌به‌لب شده

رئیس‌جمهور باز هم به سیاق اسلاف خود، دیواری کوتاه‌تر از جیب مردم پیدا نکرده و از صرفه‌جویی سخن می‌گوید. ادعای اینکه «صرفه‌جویی ۱۰ درصدی کل مشکلات را حل می‌کند»، فرار رو به جلو برای نپذیرفتن مسئولیت ناترازی‌های گسترده‌ای است که دولت در مدیریت آنها درمانده است. چطور می‌توان از مردمی که نان را به صورت نسیه و دانه‌ای می‌خرند، خواست که باز هم صرفه‌جویی کنند؟ آیا این ۱۰ درصد صرفه‌جویی شامل ردیف‌های بودجه‌ای نهاد‌های خاص و نورچشمی‌ها هم می‌شود یا باز هم قرعه به نام «معیشت مردم» افتاده است؟

بخیه‌های دردآور روی تنِ نحیف معیشت

رئیس‌جمهور با افتخار از «تابوشکنی» در قیمت بنزین و انرژی حرف می‌زند، اما ظاهراً فراموش کرده که این تابوشکنی‌ها همیشه یک‌طرفه و به ضرر مردم بوده است. آقای پزشکیان! شما نمی‌توانید با حرف‌های کلی و وعده‌هایی که بوی «گفتاردرمانی» می‌دهند، افکار عمومی را آرام کنید. مردم به خوبی درک می‌کنند که میان «زخم‌های دردآور» که شما از آن حرف می‌زنید و «رفاه مسئولان»، فرسنگ‌ها فاصله است.

واقعیت این است که دولت پزشکیان در حوزه معیشت، عملاً به جاده خاکی زده است. تکیه بر فرمول‌های تکراری و حواله دادن مشکلات به «برنامه‌هایی که قرار است اجرا شود»، تنها باعث سلب اعتماد باقی‌مانده جامعه می‌شود. آقای رئیس‌جمهور، اگر واقعاً برنامه‌ای داشتید، آثار آن باید در قیمت سطل ماست و گونی برنج دیده می‌شد، نه در تیتر روزنامه‌های حامی دولت.

خلاصه کلام اینکه؛ آقای پزشکیان، دوران «باید بشود» و «برنامه داریم» تمام شده است. مردم دیگر نه حوصله برنامه‌های ۲۰ بندی شما را دارند و نه توانِ تحملِ بخیه‌های دردآوری که وعده‌اش را می‌دهید. معیشت مردم، جای آزمون و خطای برنامه‌های دیرآمده نیست. اگر نمی‌توانید، صادقانه بگویید؛ اما با واژه‌های فریبنده، استخوان لای زخم مردم نگذارید.