حادثه منا، چماقی برای تخریب دولت روحانی!

مصطفی داننده در یادداشتی در عصر ایران درباره حادثه منا نوشت: تراژدی منا در کنار تمام تلخی‌هایی که داشت، اسبابی برای تصفیه حساب برخی برای مقابله با دولت شد. مروری بر سخنان و نوشته‌های جریان‌های مخالف روحانی می‌شود پی به این معنا برد.

حمید رسایی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی بعد از این حادثه می‌نویسد:« نمی دانم چرا دولت محترم ما در برابر این دولت وحشی تا این اندازه منفعل است. وقتی برزیل سفیر خود را در اعتراض به کشتار مردم یمن فرا می خواند، توقع از ایران چیست؟ دولت محترم اگر چه در اعتراض به کشتار یمنی ها کوتاهی کرده، حداقل در اعتراض به کشتار مسلمانان دنیا بویژه هموطنان خودمان در حادثه مناجبران مافات کند.»

یا روزنامه کیهان به مدیرمسئولی حسین شریعتمداری می‌نویسد:« آیا سرنوشت تلخ و غمبار ۳۰۷ مفقود، ارزش آن را نداشت که آقای رئیس‌جمهور یا دست کم وزیر خارجه، سفر تشریفاتی نیویورک را لغو کنند و پیگیر این مسئله مهم ملی باشند؟! آیا درخواست ملاقات با وزیرخارجه سعودی که رد شد یا زدن روبان کوچک مشکی به کت برخی اعضای هیئت دیپلماتیک، فشار به رژیم مقصر سعودی برای پاسخگویی درباره سرنوشت مفقودان این جنایت است؟ یعنی مثلاً رقم ۴۷۶ نفر باید به چند نفر افزایش می‌یافت تا دولت و وزارت خارجه، ماجرا را مسئله حیاتی و امنیت ملی حساب کنند و به خاطر اهمیت ماجرا بسیج شوند؟»

از این نمونه انتقادها طی چند روز اخیر فراوان بوده است. نمی‌دانم این افراد انتظار دارد دولت یا حادثه منا چگونه رفتار کند. آیا این افراد انتظار دارد دولت ایران به عربستان سعودی حمله کند و بعد از فتح مکه مراسم حج را خود برگزار کند؟

حادثه تلخی در مراسم حج روی داده است که دولت روحانی باید آن را مدیریت کند. اولین تصمیم دولت در این زمینه هم باید رسیدن به اوضاع مجروحان، مفقودان و درگذشتگان است. به نظر عقلانی نمی‌رسد درحالی که هم وطنان ما در عربستان درگیر هستند و بسیاری از آنها در بیمارستان‌های آنجا بستری هستند، ایران رفتاری پرخاشگرانه از خود نشان دهد و کاری کند که همین امنیت نیم بند زائران در عربستان به خطر بیفتد.

معنای برخورد با عربستان همیشه تعطیل کردن سفارت و امثالهم نیست، ایران می‌تواند با اتخاذ یک دیپلماسی درست، یک اتحاد اسلامی علیه مدیریت عربستان در جهان ایجاد کند. روحانی و ظریف در آمریکا نیز در همین مسیر گام برداشته‌اند. این دو در تمام سخنرانی‌ها و گفت‌وگوهایشان به حادثه منا و بی کفایتی عربستان اشاره کرده‌اند.

روحانی به واسطه توافق هسته‌ای در سازمان ملل مرکز توجه رسانه‌هاست و او از همین ویژگی استفاده کرده و صدای خود و مظلومیت حجاج در عربستان را به گوش جهانیان رساند. ایران به درستی در حال استفاده از ظرفیت مجمع عمومی علیه عربستان است و نمی‌دانم چگونه برخی از انفعال دولت در این زمینه سخن می‌گویند.

مسئله‌ای که در این میان قابل توجه است فراموش کردن جایگاه عربستان در منطقه توسط برخی از این دوستان است. ایران، برزیل نیست که به راحتی بتواند حکم تعطیلی سفارت عربستان در تهران را بدهد. گرچه خبر مربوط به اقدام برزیل درباره اخراج سفیر برزیل نیز معلوم نیست چقدر صحیح باشد چرا که با سرچ در گوگل هیچ منبع رسمی چنین خبری را منتشر نکرده است.

وارد شدن تهران به جنگ علنی به عربستان یعنی دمیدن به آتش جنگ در منطقه خاورمیانه. تهران و ریاض امروز دو قطب اصلی خاورمیانه هستند که نقش تاثیرگذاری در عراق، یمن، سوریه و دیگر کشورهای منطقه بازی می‌کنند. عربستان به همین دلیل تلاش می‌کند ایران را وارد بازی خطرناک خود در خاورمیانه کند. ریاض به بهانه جلوگیری از نفوذ ایران وارد عملیات نظامی شده است و می‌خواهد ایران را هم وارد این فاز کند تا بعد از آن با ایجاد یک اتحاد « عربی - اسرائیلی» ایران را در گوشه رینگ قرار دهد.

عقلانیت در ایران اما اجازه نخواهد داد، این دو قطبی از حالت نرم به حالت سخت تبدیل شود. به راستی اگر قدرت دست این افراد بود باید شاهد بحران‌های اساسی در منطقه علیه ایران بودیم.