سرگردانی کودکان کار در بروکراسی اداری

خبرگزاری ایسنا: مددکار ارشد واحد کودکان کار و خیابان اداره کل بهزیستی استان اصفهان در رابطه با روند اداری پذیرش کودکان کار و خیابان گفت: پس از ورود این کودکان به مراکز تحت نظر بهزیستی، بلافاصله مددکاران مربوطه دستور قضایی می‌گیرند چرا که از بدو ورود به مرکز مسئولیت این کودکان با اداره بهزیستی است.

فاطمه شاهچراغی اظهار کرد: پس از پذیرش کودکان مداخلات مددکاری انجام می‌شود تا شرایط خانوادگی و تحصیلی آن‌ها مشخص شود و بعد از آن مداخلات روانشناسی آغاز خواهد شد. البته کودکانی که مبتلا به بیماری‌های ذهنی هستند به مراکز توان‌بخشی ارجاع داده خواهند شد.

وی با اشاره به مشکلات تحصیلی این کودکان گفت: برخلاف اعلام آموزش و پرورش در خصوص ثبت نام بلامانع کودکان خیابانی تبعه، خانواده‌های این کودکان هنوز با مشکلاتی در خصوص ثبت‌نام فرزندانشان مواجه هستند البته تنها مشکل تحصیل نیست بلکه خانواده‌ها برای قرار گرفتن تحت پوشش بیمه سلامت نیز با موانع متعددی دست و پنجه نرم می‌کنند.

مددکار ارشد واحد کودکان کار و خیابان اداره کل بهزیستی استان اصفهان با بیان اینکه حتی گاهی کودکان بدسرپرست ایرانی شناسنامه ندارند و متاسفانه ثبت احوال همکاری لازم برای ثبت مشخصات این کودکان را انجام نمی‌دهد، افزود: در استان‌های دیگر به بهزیستی اعتماد دارند و زمانی که یک مددکار بهزیستی از ادارات مختلف درخواستی می‌کند به او اعتماد و با وی همکاری می‌کنند.

شاهچراغی ادامه داد: اما در اصفهان این‌گونه نیست و وقتی یک مددکار اجتماعی مثلا از ثبت احوال درخواست می‌کند برای یک کودک با شرایط خاص شناسنامه صادر کند با این درخواست موافقت نمی‌شود و یا وقتی از آموزش و پرورش خواستیم اجازه دهد تا تکمیل فرآیند طولانی و پیچیده اخذ شناسنامه برای یک کودک اجازه حضور در کلاس را به او بدهند، پاسخشان منفی است.

وی افزود: اینجا کودکی داریم که ۱۴ ساله است و مشکل حاد کلیوی دارد، اما هنوز به هیچ مدرسه‌ای نرفته درحالی که شدیدا به درس خواندن علاقه دارد اما ثبت احوال برای صدور شناسنامه حکم قضایی می‌خواهد و حتی گاهی با داشتن این حکم باز هم شناسنامه صادر نمی‌شود و در نهایت این کودکان در بروکراسی اداری گم می‌شوند.

مددکار کودکان خیابانی اداره کل بهزیستی استان اصفهان مردم در خصوص چگونگی برخورد با این کودکان درخواست کرد: ترحم نکنید، متاسفانه بعضی فکر می‌کنند دلسوزی می‌کنند اما در واقع این ترحم است. ترحم توقع کودکان کار را بالا می برد و رفته رفته از آن‌ها یه متکدی می‌سازد، یا آنها را تبدیل به یک کارتون خواب یا بزهکار می‌کند؛ وقتی شهرداری مشغول جمع‌آوری کودکان خیابانی است مردم اعتراض می‌کنند در حالی که نمی‌دانند بهزیستی صلاح این کودکان را می‌خواهد.