ارتباط بین تماس های تلفنی و تله پاتی

وب‌سایت زوم تک - دانیال حجاری: چند بار در طول روز برای شما این اتفاق می افتد که هنگام شنیدن زنگ تلفن و یا صدای اعلان رسیدن یک پیام جدید، مخاطب آن را پیش از نگاه کردن به صفحه نمایش حدس بزنید؟ در این کار به چه میزان پیش بینی های شما درست بوده اند؟


در یکی از مطالعات اخیر از افراد درخواست شد که وقتی زنگ تلفن آنها به صدا درمی‌آید حدس بزنند چه کسی آن طرف خط است و نتایج نشان داد که میزان موفقیت به‌طورکلی فراتر از تصادفی بودن حدس‌ها بود.در واقع می توان گفت هدف اصلی این مطالعه بررسی کاربرد «آزمون‌های خودکار» با استفاده از تکنولوژی‌های جدید بود.


در این آزمایش که با نام « تست خودکار تله‌پاتی تلفنی با استفاده از تلفن‌های همراه » در ماه ژوئیه صورت گرفت، گروهی از افراد مورد بررسی قرار گرفتند که از میان اعضای خانواده و دوستان آنها سه فرد تماس‌گیرنده به‌طور مخفیانه برای او انتخاب شده بود. یکی از افراد تماس‌گیرنده به‌طور تصادفی توسط کامپیوتر انتخاب شده و مطلع می‌شد که تماس تلفنی برقرار کند. فرد مورد آزمایش قبل از آگاهی از هویت فرد تماس‌گیرنده، باید حدس می‌زد که آن سوی خط کدام‌یک از سه فرد تماس‌گیرنده احتمالی است. این آزمون شش بار برای هر شخص آزمایش شونده تکرار شد.

اگر گروه تحت آزمایش فقط ۳۳.۳ درصد از موارد را به‌درستی حدس می‌زدند، تصادفی‌بودن حدس‌ها محرز می‌شد. بااین‌حال، از ۲۰۸۰ آزمون، میزان موفقیت ۴۱.۸ درصد بود که به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از تصادفی بودن در نظر گرفته می‌شود. برای گروه دیگر تنها دو نفر به عنوان افراد تماس‌گیرنده به‌طور پنهانی انتخاب شد و میزان موفقیت به ۵۰ درصد رسید. بااین‌حال، از ۷۵۴ آزمون، میزان موفقیت ۵۵.۲ درصد بود، که این نتیجه نیز معنی‌دار در نظر گرفته می‌شود.

محثث این طرح می گوید : در مطالعه اخیر تلفن‌های همراه مورد استفاده قرار گرفتند و افراد تحت نظارت نبودند. ما قصد داشتیم که مشاهده کنیم در آزمون تحت شرایط زیست‌محیطی که در آن آزمایش شونده ها درحالی‌که به زندگی عادی خود می‌پردازند و از گوشی‌های تلفن همراه استفاده می‌کنند، چه نتایجی کسب می‌شود. ما از افراد فیلم‌برداری نکردیم یا آنها را تحت نظر قرار ندادیم، ازاین‌رو ممکن است که برخی از آنها تقلب کرده باشند. بنابراین، ادعا نمی‌کنیم که نتایج مثبت کسب‌شده در این آزمایش‌های تحقیقاتی، شواهد قانع‌کننده‌ای برای تله‌پاتی هستند، بلکه آنها به شیوه‌های جدیدی از بررسی تله‌پاتی تجربی اشاره می‌کنند.

بااین‌حال، اشاره کرد که حتی اگر آنها تحت نظر نبودند، این احتمال بسیار بعید به نظر می‌رسد که تقلب کرده باشند. اول از همه، هیچ انگیزه‌ای برای تقلب وجود نداشت. محققان به‌خاطر به‌کارگیری تعداد خاصی از آزمایش شونده ها هزینه پرداخت کردند، اما در قبالِ کسب نتایج وجهی پرداخت نشد.
نمودار نمرات نیز نشان می‌دهند تقلبی رخ نداده است: «به احتمال زیاد متقلبان باید دارای نمرات بالایی می‌بودند و بسیاری از افراد مورد آزمایش برحسب تصادف نمراتی در حد انتظار کسب کردند. اما در واقع نمرات بسیاری از آنها فراتر از تصادف بود.»

محثث معتقد است اگر تقلب رخ می‌داد، به‌جای اینکه تعداد معدودی دست به تقلب‌های بسیاری بزنند، اکثر آنها مرتکب تقلب به میزان کمتری می‌شدند [تا نتایج مشاهده‌شده را ارائه دهند] و برای انجام چنین کاری آنها مجبور بودند با حداقل یکی از افراد تماس‌گیرنده خود تبانی کنند. این مورد بسیار غیر‌قابل‌قبول به نظر می‌رسد.