۲/۵ ميليارد تومان در جیب كلاه‌ قرمزی و بچه ننه

بازیگرا از یه عروسک یادبگیرن

فيلمش خيلي خوفه.....

به عنوان یک دوستدار واقعی کلاه قرمزی(نوستالژی بچه های دهه های 60 و 70) واقعا از دیدن این فیلم متاسف شدم. یک کمدی کاملا سر دستی، بدون هدف و ایده و حتی بدون هیچ گونه خلاقیتی. یعنی این فیلم نه ابتدایی داشت و نه به خصوص انتهایی. و به عبارت دیگر، به قول خودمان کاملا بی سر و ته. تمام فیلم تشکیل شده از یک چهارچوب خیلی ابتدایی و بچه گانه(کلاه قرمزی بچه ننه را پیدا میکند)، چند نمونه کمدی موقعیت به شدت تکراری که بار ها به عناوین متفاوت در تمام فیلمهای سینمایی و سریالهای به اصطلاح طنز-در واقع کمدی- تکرار شده اند(کلاه قرمزی در مدرسه، کلاه قرمزی و پسرعمه زا در کلانتری، همان ها در مجلس خواستگاری، همان ها در سربازی - این یکی چقدر تکرار شده...از زمانی که چاپلین شاهکاری مانند دوش فنگ رو ساخت، تا شب های برره، تا همین کلاه قرمزی ...-، همان ها در دادگاه- که این صحنه های مربوط به دادگاه و حضور "گل قرمزی" و وکیل و دادستان و قاضی و ...دیگر جزو بی معنا ترین قسمت های فیلم بودند- کلاه قرمزی در لباس زنانه، و...) و تمام داستان فیلم تشکیل شده بود از همین داستان های پراکنده بی نمک که به جا و نا به جا در فیلم گنجانده شده بودند و در واقع با چسباندن این شوخی های کلامی و شیطنت های هزار بار تکرار شده، داستانی تشکیل میشد که نه سر داشت و نه ته. و به یک چمدان شبیه بود که اثاثیه را در هم و نامنظم در آن چیده باشند و نهایتا درش را به زور بسته باشند. یک دلیل این تفاوت بین سریال ها و فیلم سینمایی مسلما این میتواند باشد که در سریال ها یک لوکیشن محدود هست و امکان تحرک بسیار کم. و در نتیجه شوخی ها به کلام منحصر میشوند. و در اینجا باید خلاقیت بالایی به کار برد تا همین بازی با کلمات و مفاهیم طنزی را بسازند. در فیلم سینمایی اما، امکان عوض شدن لوکیشن ها و تحرک عروسک ها خیلی بیشتر خواهد بود. و همین منجر به این شد که با قرار دادن شخصیت ها در موقعیت های متفاوت و شوخی آن ها با موقعیت های مختلف، بار خلاقیت را از دوش خود بردارند و نتیجه آن شد که دیدیم. متاسفانه این فیلم به نظر من تنها توهین به شعور تماشاگر و طرفداران این برنامه بود. گویا این دوستان با خود گفته بودند:" کلاه قرمزی و بقیه عروسک ها که در هر حال طرفداران خودشون رو دارند.مردم هم که در هر حال به تماشای این ها خواهند آمد و فیلم هم که در هر حال خواهد فروخت. چندین سال پشت سر هم برنامه تلویزیونی داشتیم و الان زمانش رسیده که فیلم سینمایی رو هم بسازیم. دیگه در این شرایط کیفیت چه اهمیتی خواهد داشت؟" و واقعا من به عنوان یک دوستدار واقعی برنامه های تلویزیونی کلاه قرمزی، این فیلم رو تنها یک شکست میدونم.

و اما در پایان، برای آنهایی که معتقدند این فیلم برای بچه ها ساخته شده و بزرگ تر ها نباید با عینک بزگسالی به این فیلم نگاه کنند خواهم گفت که:" اولا کلاه قرمزی در تمام این سالها تنها برای بچه ها نبوده و مخاطبانی از همه سال و همه قشر به خصوص بزرگسال داشته. دوم اینکه بچه ها هم بر خلاف آنچه ما فکر میکنیم خیلی چیزها رو متوجه میشن. و سوم اینکه: ممکنه بفرمایید دیالوگی مانند:"خانم لش بازی درنیار"(در مجلس خواستگاری) دقیقا برای کدام بچه ها نوشته و اجرا شده؟ حد اقل این یک مورد رو دیگه از امثال طهماسب و جبلی انتظار نداشتیم.

اما با این همه این رو هم ناگفته نذاریم که این فیلم اگر چه برای طهماسب و جبلی بی اندازه ضعیف - در واقع یک شکست انکار ناپذیر- محسوب میشه، اما در شرایط فعلی و برنامه های عموپورنگی و خاله شادونه ای و فیتیله ای و رنگین کمانی به هر حال یک سر و گردن بالاتره. و متاسفم که کار به جایی رسید که ناچارا باید کلاه قرمزی رو با چنین کارهای بی ارزش و سخیفی مقایسه کنیم.