خلاقیت چهارگانه کامرون در راه است

روزنامه بانی فیلم - وصال روحانی: جیمز کامرون که در سال ۲۰۰۹ با ارائه فیلم فضایی و آینده نگر «آواتار» پرفروش ترین فیلم تاریخ را رو کرد، در تدارک ساخت چهار قسمت بعدی از روی این داستان است که به تدریج در سال های ۲۰۱۸، ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ اکران خواهند شد.

پیشتر گفته می شد که این کارگردان خلاق کانادایی سه فیلم دنباله ای بر «آواتار» که ماجرای سفر انسان های زیاده خواه به سیاره ای به نام پاندورا به قصد تملک مواد حیاتی آنجا و تبعات چنین سفری و تقابل موجودات ۳ متری آن سیاره با انسان ها است، خواهد ساخت اما وی هفته پیش گفت: وقتی می خواستیم موضوعات را در سه فیلم تقسیم کنیم، دیدیم که نمی توانیم و در نتیجه تهیه فیلم چهارم نیز تصویب شد.


هر یک از این فیلم ها به طور مستقل نیز قابل دیدن و تعقیب اند اما در کنار فیلم نخست مجموعه ای ۵ قسمتی را می سازند که کل ماجرای آواتار را تشریح خواهند کرد. من با کمک چهار فیلمنامه نویس مجرب دنیایی ویژه و فرهنگ هایی تازه را که در بردارنده کاراکترها و مخلوقات متفاوتی است، خلق کرده ام و هر آنچه می بینم، تخیل و خلاقیت است.

خواست و هدف کامرون این است که مجموعه ای از این فیلم ها یعنی فیلم نخست و ۴ اثری که در دست تولید است، افسانه آواتار را کامل کند و تصویری کامل از آن و اتفاقات مطروحه و آنچه را او در ذهن دارد، ترسیم نماید. مهمترین مشکل فراروی او خلق تصاویر و محیطی در ارتباط با قصه اش بوده که پیام رسانی های وی را کامل کند و حق مطلب را ادا نماید و به همین سبب بود که کامرون به رغم آماده بودن سناریوی فیلم اول از اواسط دهه ۱۹۹۰، آن قدر دست نگه داشت تا فن آوری های کامپیوتری و توانایی های فنی به حدی برسد که تدوین و ترسیم درست قصه آواتار بر پرده نقره ای را امکان پذیر سازد و سپس دست به کار شود و به رغم ادامه پیشرفت های تکنولوژیک همان مسئله دلمشغولی اصلی او برای چهار قسمت بعدی نیز بوده است و به قول همراهان و همکاران کامرون، افکار او چنان پیشرفته و رو به جلو است که حتی مدرن ترین دستگاه های تولید کننده تصاویر مختلف برای همخوانی با ایده های کامرون مشکل داشته اند.

کامرون در آستانه تابستان سال ۲۰۱۶ می گوید: من آینده دور را می بینم و چیزی را که جهان تازه ما را شکل خواهد داد. از همان زمان ارائه فیلم نخست «آواتار» نیز من قسمت های بعدی را در ذهنم پرورش می دادم و رویدادهایی را که در پاندورا شکل خواهد گرفت. مسئله دیگری که من روی آن تاکید داشته ام، دیدن نسخه های مختلف «آواتار» در سالن های سینما و روی پرده های بزرگ و پرهیز از دیدن آن حتی روی اسکرین های ۵۰ یا ۶۰ اینچی در داخل خانه ها است زیرا فقط در سالن ها و با جلوه های حقیقی و جاری و ملموس است که می توان حقایق و اتفاقات بزرگ فیلم را لمس و با آن زندگی کرد. اینکه همزمان با اکران فیلم، بتوان آن را در برخی سایت ها دانلود و تماشا کرد و از شیوه موسوم به «Streaming» در این ارتباط استفاده شود، نهایت بدسلیقگی است. سینما نباید با ادوات کوچک زندگی کند.