معمای غيبت هاشمی در جامعه روحانيت‌ مبارز

محمد كيانوش‌راد در روزنامه آرمان نوشت: جامعه روحانيت مبارز تهران، بدون حضور شخصيت‌هايي نظير آيت‌ا... هاشمي رفسنجاني و حجت الاسلام و المسلمين ناطق نوري، اعتبار گذشته را نخواهد داشت.

اعتبار جامعه روحانيت مبارز تهران، به حضور شخصيت برجسته‌اي چون آيت‌ا... هاشمي است اما از آنجايي كه برخي از جريانات تندرو و بعضا مخالف آيت‌ا... هاشمي رفسنجاني در جامعه روحانيت مبارز، شان و شئونات رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام را رعايت نمي‌كنند، روشن است كه آيت‌ا... هاشمي نيز ميل چنداني به حضور در جلسات جامعه روحانيت مبارز تهران، از خود نشان ندهد.

اين جامعه روحانيت مبارز تهران است كه باید وقت خود را با آيت‌ا... هاشمي رفسنجاني تنظيم كند. اگر چه در تشكيلات اين چنيني، فرد محوري وجود ندارد اما اگر وزن و سابقه و توان مديريتي افراد در هر تشكيلاتي محاسبه نشود، مي‌تواند موجب رويگرداني از حضور در جلسات جامعه روحانيت مبارز تهران شود. به هر حال طبيعي است كه اعضاي هر تشكل سياسي، ديدگاه‌هاي متفاوتي داشته باشند.

با اين وجود و با توجه به تخريبي كه نسبت به شخص آيت‌ا... هاشمي رفسنجاني به صورت سيستماتيك و با غمض عين كردن برخي از بزرگان صورت مي‌گيرد، زمينه حمله به آيت‌ا... هاشمي فراهم مي‌شود. به اعتقاد نگارنده، بزرگان كشور بايد نسبت به شخصيت‌هاي بزرگ و استوانه‌هاي انقلاب و شخصيت‌هايي كه در شكل‌گيري، حفظ و تداوم نظام جمهوري اسلامي نقش داشته‌اند، حساس باشند. سكوت رضايتمندانه نسبت به تخريب شخصيت‌هايي نظير آيت‌ا... هاشمي، زمينه را براي تخريب برخي از افراد و جريانات سياسي مهيا مي‌سازد.

هنگامي كه در نمازهاي جمعه، به جاي تاكيد بر اصلي‌ترين فلسفه شكل‌گيري نماز جمعه كه رعايت تقوا و حفظ آبروي مسلمانان و سخن گفتن به عدالت و انصاف است، شاهد توهين و تخريب هستيم، نمي‌توان نیم‌ از افرادي در رده‌هاي پايين‌تر، انتظاري غير از آن را داشته باشيم. اختلاف ديدگاه و سليقه، همواره بوده و خواهد بود و رقابت و انتقاد نيز، نه تنها مذموم نيست بلكه بسيار ضروري و لازم است.

اما به باور نگارنده، برخي از انتقادات از موضع كنار زدن چهره‌هاي اصلي انقلاب اسلامي صورت مي‌گيرد كه باید با برخورد قاطع بزرگان نظام، به اين دست از تخريب‌ها خاتمه داد. از سوي ديگر، مشكل اساسي برخي از تشكل‌ها همچون جامعه روحانيت مبارز تهران آن است كه كاركردي دوگانه از خود نشان داده‌اند. جامعه روحانيت مبارز تهران بايد روشن سازد كه حزبي سياسي است يا نهادي روحاني. اگر اساسنامه، مرام نامه و اهداف مشخص سياسي دارد، در آن صورت، بايد به روشني آن را يك حزب سياسي تلقی كنيم. قاعدتا افرادي كه در حزبي فعاليت مي‌كنند كه آرمان‌ها و اهداف شان با آن حزب همراه نيست، حضورشان نيز بي معنا و بدون كاركرد ارزيابي خواهد شد.

از سوي ديگر، ممكن است جامعه روحانيت مبارز تهران، بخواهد همچون دوره‌هاي اوليه شكل‌گيري خود عمل كرده و به ايفاي نقش بپردازد و نقش هدايتگري و روشنگري كلي جامعه ايران را بر عهده بگيرد. تا زماني كه اين موضوع براي اكثريت اعضاي فعلي جامعه روحانيت مبارز تهران، مشخص نشود، اين جامعه همچنان دچار بلاتكليفي خواهد بود. اين در حالي است كه جامعه روحانيت مبارز تهران، نشان داده كه در هيبت يك حزب سياسي عمل كرده تا پاي بندي به وظيفه اصلي روحانيت كه به صورت عام در جامعه ايران باید به بيان اهداف كلي انقلاب اسلامي كه مبتني بر استقلال، آزادي و جمهوري اسلامي، با قرائتي كه توسط امام خميني مطرح شد، بپردازد.

اگر چنين امري در جامعه روحانيت مبارز مشخص شود، هم تكليف اعضاي فعلي جامعه روحانيت، اعم از كساني كه در جلسات شركت مي‌كنند يا حضور نمي‌يابند، تعيين خواهد شد و هم مردم متوجه خواهند شد كه در مواجهه با جامعه روحانيت مبارز چه نوع واكنشي را از خود نشان دهند. اين اصلي‌ترين مساله‌اي است كه جامعه روحانيت مبارز تهران باید براي خود تبيين و آن را اعلام کند.