نبض «تاناکورا » در کشور همچنان می‌تپد!

یکی از آنهایی که مثل من هوس کرده به این بازار بیاید از کنارم رد میشود و دم گوشم میگوید: «فهمیده بچه اینجا نیستی میخواهد دوبله سوبله بفروشد.» داخل و بیرون مغازهها هرکس لباسی به دست گرفته و ورانداز میکند. یکی لباس را بالا میگیرد و میخواهد ببیند سوراخ یا زدگی دارد یا نه. یکی هم لباس را به بچهاش میپوشاند تا ببیند اندازه است و...

فکر میکنند از طرف شهرداری آمدهای آنوقت است که کتک مفصلی بخوری. بعضیهایشان از شهرداری مجوز ساخت نگرفتهاند به همین خاطر از خبرنگار و عکاس میترسند.» چاییام را مینوشم و خداحافظی میکنم. از پشت سر هنوز بوی تاناکورا میآید. ناخواسته یاد «سالهای دور از خانه میافتم» و اینکه چه مخاطبی داشت. وقتی پخش میشد، پیادهروهای شهر خالی از هر عابری بود. سریالی که خواهان داشت درست مثل بازارش.