طرح تمدید تحریم ها میخی بر تابوت برجام نیست

انتخاب به نقل از هافینگتن پست نوشت: روز پنجشنبه مجلس سنا به تمدید قانون تحریم های ایران برای مدت ده سال رای داد. این قانون با ۹۹ رای در مقابل ۰ رای تصویب شد و به همین واسطه توانایی آمریکا برای بازگرداندن تحریم ها در صورت نقض برجام از سوی ایران را حفظ کرد. با این حال دولت اوباما و بسیاری از کارشناسان تحریم گفته اند که تمدید این قانون هیچ تاثیر عملی ای ندارد و تنها خطر از بین رفتن تعامل با ایران را افزایش می دهد.

کاخ سفید فواید و حکمت این قانون را زیر سوال برده اما در نهایت گفته رییس جمهور این قانون را امضا خواهد کرد.

یکی از مقامات کاخ سفید در این رابطه گفته انتظار میرود رییس جمهور این قانون را به محض اینکه روی میزش قرار بگیرد امضا کند و جان کری تلاش خواهد کرد که تحریم های مرتبط با هسته ای را از قانون تمدید شده تحریم ها مستثنی کند.

ماده تحریم های ایران در سال ۱۹۹۶ تصویب شده است و ماه گذشته تاریخ انقضای این ماده به پایان رسید. در توافق هسته ای سال ۲۰۱۵ بخشی از تحریم های مرتبط با برنامه هسته ای ایران لغو شد. طرفداران تمدید تحریم ها بر این باورند که اگر اجازه میدادند این قانون منقضی شود آمریکا توانایی اش را برای بازگرداندن تحریم ها و تشویق ایران به اجرای برجام از دست میداد.

«باب منندز» سناتور دموکرات که با توافق هسته‌ای مخالف بود و از لوایح گوناگونی در خصوص اعمال تحریم‌های مجدد علیه ایران و تمدید لایحه تحریم‌های ده ساله ایران حمایت کرده است، به هافینگتون پست گفت: اگر نظام تحریم‌ها از هم پاشیده شود، ما هیچ تحریمی برای بازگرداندن در صورت نیاز نداریم.

به گفته «کریس کوونز» یکی از حامیان توافق هسته‌ای، ایران باید بداند که تهدید به بازگرداندن تحریم‌ها یک تهدید جدی است و هنوز به قوت خود باقیست.

قانون تمدید تحریم‌ها به امضای ۲۰ تن از نمایندگان دموکرات که حامی توافق هسته‌ای هستند نیز رسیده است.

منتقدان توافق هسته ای رای به تمدید قانون تحریم ها را تحسین کرده اند. مارک دوبویتز مدیر اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسی ها گفته ماده تمدید تحریم های ایران یک بنیان اساسی در مهندسی تحریم های ایران است که قدرت بازگشت به نظام تحریم ها را علیه ایران به آمریکا اعطا میکند. این در شرایطی که ایران مجددا به فعالیت های مرتبط با هسته ای اش بازگردد حیاتی است.

با این حال کارشناسنان تحریم‌ها گفته‌اند که «مندننز» و همکاران او در مجلس نمایندگان، در تعریف اهمیت قانون تمدیدهای ایران اغراق می‌کنند. از سال ۱۹۹۶ که این قانون به امضا رسیده است تاکنون، کاخ سفید و کنگره تحریم‌های متعددی را علیه ایران به امضا رسانده‌اند که بخش عمده‌ای از آنها بر اقتصاد این کشور تاثیر منفی به سزایی گذاشته است. حتی اگر قانون ۱۹۹۶ منقضی می‌شد، رییس‌جمهور می‌توانست در صورت نیاز، تحریم‌ها را تحت ماده اضطرار بین‌المللی قدرت‌های اقتصادی بازگرداند.

به گفته «اریک فراری» وکیل متخصص قوانین تحریم‌ها، تصویب این قانون از سوی مجلس سنا یک حرکت سمبلیک برای سخت گرفتن به ایران بوده است. تاثیرات واقعی قانون تمدید تحریم‌ها در قبال ایران در حقیقت به شدت محدود است اما می‌تواند این تصور را در ایران ایجاد کند که آمریکا به تعهداتش در برجام پایبند نیست.

فراری به هافینگتون پست گفت: «تمدید یا اعمال هر تحریمی به نفع طرف‌هایی است که می‌خواهند نشان دهند آمریکا در پی ایجاد تحریم‌های سخت و جدید است.»

»الیزابت روزنبرگ» یکی از مقامات سابق وزارت خزانه‌داری گفته تمدید قانون تحریم‌های ایران، توافق هسته‌ای را از بین نخواهد برد بلکه پیامی به ایران می‌فرستد که در این پیام گفته شده واشنگتن به دنبال راهی برای فرار از توافق است.

به گفته ا، ایرانی‌ها متوجه می‌شوند کسانی که خواهان تمدید ماده تحریم‌ها علیه ایرانند، به دنبال پایان دادن به توافق هسته‌ای هستند و این امر اعتماد آنها را در ادامه تعهداتشان تضعیف خواهد کرد. این می‌تواند اعتماد ایران و اتحادیه اروپا را در خصوص توانایی آمریکا در حفظ تعهداتش تضعیف کند اما این به معنای میخی بر تابوت برجام نیست