آغاز شمارش معکوس پایان نفس‌ تروریسم در حلب

خبرگزاری فارس: شهر حلب، قلب اقتصادی سوریه، یکی از شهرهایی است که مخالفان پس از آغاز بحران در سال ۲۰۱۱، همیشه از آن گله‌مند بودند؛ چون به گفته خودشان خیلی دیرتر از شهرهای مهم دیگر سوریه به «انقلاب» پیوست؛ انقلابی که ششم شهریور ماه گذشته نمادش یعنی شهر «داریا» در ریف دمشق سقوط کرد تا صدای ناقوس مرگ برای این انقلاب به صدا درآمده باشد.

اکنون یکی از مهمترین مقرهای تروریست‌های وابسته به آمریکا، ترکیه، عربستان و قطر در سوریه در حال سقوط است؛ البته حلب برای آمریکا هفته اول شهریور که محاصره بخش شرقی آن کامل شد، سقوط کرد.

از صبح امروز ۳۵۰۰ نفر دیگر از مردم از محلات شرقی خارج شدند. ارتش در حال پیشروی به سمت الکلاسه، بستان القصر و بازار الهال است و افراد مسلح متواری به سمت محلات السُکری، المشهد، العامریه و الانصاری را تحت تعقیب قرار داده.

ارتش، محله بسیار مهم شیخ سعید را که مقر «النصره» محسوب می‌شد، امروز پاکسازی کرد و الاسکان، کرمی الافندی و الدعدع و الصالحین را تا الجلوم، باب المقام، الفردوس و قلعه شریف تحت کنترل در آورد.

منطقه و میدان «جسرالحج» نیز تحت کنترل ارتش در آمد و محله «حلب قدیم» نیز همزمان شاهد خروج صدها خانوار از مناطق بستان القصر و الکلاسه و السکری و الزبدیه از طریق الصالحین است.

مجموع مساحتی که هنوز تحت اشغال گروههای مسلح است، فراتر از پنج کیلومتر مربع یعنی دو درصد مساحت شهر حلب، نیست؛ پس ۹۸ درصد حلب آزاد شده و همزمان که صدای قدم‌های «باراک اوباما» در حال خروج از «کاخ سفید» به گوش می‌رسد، صدای نفس‌های تروریست‌ها که به شماره افتاده نیز شنیده می‌شود.

اوباما و وزرای خارجه‌اش هیلاری کلینتون و جان کری که بارها خواستار رفتن اسد شده بودند، اکنون خود می‌روند بدون آنکه اسد پشت مردمش را مقابل تروریسم غربی-عربی خالی کرده باشد.

مرکز موسوم به «دیدبان حقوق بشر سوریه» وابسته به مخالفان، امروز گزارش داده که رسانه‌های متحد دمشق از سوری و لبنانی و ایرانی گرفته، می‌خواهند قبل از آنکه کار حلب تمام شود، آن را در فضای رسانه ساقط کنند.

دیدبان باید قبول کند که کار حلب تمام شد همانطور که کار اوباما تمام شد. محلات «بستان القصر، زبدیه، سکری، انصاری، المشهد و الجلوم» و بخشی از محلات «سیف الدوله» و «العامریه» و «صلاح الدین» که هنوز آلوده است، بزودی پاک می‌شود هرچند که به سبب حضور تروریست‌های تکفیری خراب شده است اما می‌تواند به دست مردمش بار دیگر ساخته شود تا حلب دوباره قلب اقتصادی سوریه باشد.

هرچند تروریست‌های وابسته به جبهه غربی-عربی هنوز حدود ۳۰ درصد خاک استان حلب را در دست دارند و ۳۲ درصد آن تحت کنترل کُردها و حدود ۲۳ درصد آن نیز تحت کنترل داعش است، اما ارتش با تصرف کامل شهر حلب (مرکز استان) و تحت کنترل داشتن ۱۵ درصد باقیمانده، ضربه‌ای کاری بر روحیه مخالفان خود وارد می‌کند که اثرش فراتر از این درصدها خواهد بود.

به هر ترتیب افراد مسلح چه بخواهند چه نخواهند راهی جز عقب‌نشینی به محلات عقب‌تر و سرانجام تسلیم یا مرگ ندارند و ارتش بزودی کار شهر را یکسره می‌کند؛ آنچه شادی آزادی حلب و بازگشت آن به آغوش دمشق را تحت تأثیر قرار داده است، طرح اشغال «تدمر» در مرکز سوریه (در استان حمص) است که بعید است صرفا طرح داعش و خارج از هماهنگی کلی بازیگران بزرگ غربی باشد.

ارتش سوریه با تصرف کامل شهر حلب، علاوه بر کسب پیروزی مؤثری که می‌تواند اثرش در کل خاک سوریه بر جای بماند، ثابت می‌کند که «مقاومت» تنها راه مقابله با طرح تروریستی تکفیری است که سوریه را درنوردیده و مذاکره سیاسی با حامیان تروریسم، بدون پشتوانه میدانی و حمایت مقاومت به جایی نمی‌رسد و آنچه در حلب رخ داد می‌تواند الگویی برای کل مناطق سوریه باشد.