به جای ارسال پارازیت برنامه پرمحتوا بسازیم

قانون نوشت: سرانجام بعد از گذشت سال‌ها، معاونت تحقيقات وزارت بهداشت، تاثیر مخرب پارازیت‌ها و امواج رادیویی را بر سلامت شهروندان تایید کرد. این مساله بسیار جای امیدواری دارد. گام بعدی این است که وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به کمک مخابرات باید پهنه باندی را در شهرهای بزرگی مانند اصفهان، تبریز، مشهد، تهران و دیگر شهرهای بزرگ که در معرض این امواج هستند مشخص کنند و بررسی کنند که آیا رابطه معنا‌داری میان ابتلا به بیماری‌های متاثر از این امواج و محل‌هایی که بیشترین تراکم این امواج را دارند، وجود دارد؟

در این حالت باید یا منبع تولید این امواج را از بین ببرند و یا به مردم اطلاع‌رسانی و آموزش‌های لازم را داشته باشند تا آن‌ها تمهیدات دفاعی لازم را درمحل سکونت خودشان فراهم کنند. در واقع این مساله در این صورت می‌تواند مصداق بارز عینیت بخشیدن به حقوق شهروندی باشد. دولتی که منشور حقوق شهروندی را احیا و امضا می‌کند باید در عمل هم نشان دهد که تمام قد از این حقوق شهروندی دفاع می‌کند. لازمه این مهم این است که به روشنگری‌هایی که در این زمینه آغاز کرده است ادامه دهد و در حد حرف باقی نماند.

اگر رسانه ملی و صداوسیما نگران این است که مردم برنامه‌های آن‌ها را تماشا نمی‌کنند و به سراغ ماهواره‌ها می‌روند، باید بدانند حتی اگر نویز و پارازیت نباشد، تا وقتی برنامه‌های جذابی ساخته نشود، این مردم برنامه‌های آن‌ها را تماشا نمی‌کنند. این مردم به دنبال شیوه‌های مختلفی که برای کسب اطلاعات وجود دارد رفته و هرگز سراغ برنامه‌های بی‌محتوا و غیرجذاب نمی‌روند. پیشنهادم این است، همانطوری که برنامه پرمخاطبی مثل برنامه نود پخش می‌شود و اکثر مردم تلویزیون ایران آن را تماشا می‌کنند سعی شود واقعا برنامه‌های با کیفیت‌تری که مخاطب‌پسند باشند بسازند. بدین‌ترتیب مردم با میل و رغبت، به‌جای رصد برنامه‌های ماهواره ای، برنامه های تلویزیون خودمان را تماشا می کنند. در این برهه از زمان باید کار تحقیقی و علمی شود. در واقع به‌جای اینکه با روش‌های خطرناکی مثل ارسال نویز و پارازیت بخواهیم مردم را منع کنیم تا تلویزیون‌های ماهواره‌ای را تماشا نکنند، باید برنامه‌سازی را در داخل کشور تقویت کنیم و سعی شود با ساخت برنامه‌های پربيننده، مخاطب برنامه‌های ماهواره‌ای کمتر شود.