شانس بالای اما استون و ایزابل هوپر در اسکار

روزنامه بانی فیلم: رقابت بر سر جایزه اسکار بهترین بازیگر زن نقش اول امسال تبدیل به رقابتی شلوغ و چند طرفه شده که نتیجه آن به هیچ روی قابل پیش بینی نیست. شاید «اما استون» به خاطر موفقیت دور از انتظارش در اولین اثر موزیکال عمر خود به نام «سرزمین لالا» از دید عده ای مدعی اول باشد اما واقعیت امر این است که ناتالی پورتمن (برای بازی در فیلم «جکی»)، ایزابل هوپر (در فیلم «الی»)، آنت بنینگ (در «زنان قرن بیستم»)، مریل استریپ (فلورانس فاستر جنکینز)، ایمی ادامز (رسیدن) و سوفیا براگا (اکواریوس) هم به سادگی می توانند این مجسمه طلایی پرطرفدار را شکار و آن را از چنگ استون خارج کنند. در میان افراد فوق استریپ و پورتمن پیشینه فتح اسکار را دارند و همین مسئله شانس رقبای آنان را بیشتر می سازد.

البته «اما استون» همچنان مدعی اول است و پیروزی او در انتخابات اخیر گلدن گلوب در شاخه بهترین بازیگر زن غیر دراماتیک سال بر این گمانه زنی مهر تایید می زند و ایزابل هوپر هم با فتح گلدن گلوب بهترین هنرپیشه زن دراماتیک سال شانس های خود را برای اسکار ظاهراً افزایش داد. با این حال پیشینه اسکار حاکی از رجحان داده شدن هنرپیشه های آمریکایی بر رقبای اروپایی شان به ویژه در مواردی است که فیلم محل درخشش هنرمندان اروپایی اثری از همین قاره و یا بودجه اروپایی ها باشد و هر چند استثناهایی مانند پیروزی ماریون کوتیلار فرانسوی را هم در سال ۲۰۰۷ داشته ایم که برای یک فیلم از سینمای کشورش و به سبب ایفای رل ادیت پیاف برنده اسکار شد اما وجه غالب چیزی بوده است که آن را برشمردیم. کاندیداهای مکرر سالهای اخیر شامل جنیفر لارنس از غایبان بزرگ در جمع کاندیداهای امسال خواهند بود ولی ایمی آدامز که طی این مدت نامش چند بار در یک قدمی اسکار حک شده و یا امیلی بلانت که امسال در فیلم «دختری در قطار» حضور محسوس دارد، به سوی اسکار برترین بازیگر زن نقش اول سال یورشی جدی تر از دفعات قبل خواهند برد. برنده این جایزه در سال گذشته بری لارسون بود که به خاطر ایفای هنرمندانه رل خود در فیلم دراماتیک و روانی «اتاق» برترین بازیگر زن سال شناخته شد.